Geplaatst Hallo Allemaal!!
Ik zat net door al mijn foto's te kijken van vroeger en ik dacht laat ik mijn paarden geschiedenis vertellen. Aangezien het nu toch vakantie is en ik een lazy sunday heb dacht ik waarom ook niet
Wij gaan elk jaar(Zolang ik al leef) op familieweekend.Dit is standaard op Hemelvaart 
In 2006 gingen wij met onze hele familie naar de Manege Klein Oever in Balkbrug. Hartstikke leuk voor een klein meisje van 6. Wakker worden met paarden naar bed gaan met paarden. Een droom van iedereen denk ik wel hahah. Als klein meisje was ik toen al gek van paarden. Ik reed ging paard maar ik vond ze wel hartstikke lief 
Smelt 
Mijn leukste dag kwam er aan. We mochten gaan paardrijden!! Het zou mijn leukste dag moeten zijn. Helaas werd het wat minder 
De dag ging als volgt:
De volwassenen gingen later die dag op buitenrit en alle kinderen mochten rondjes stappen in de bak, maar wel met een volwassene ernaast natuurlijk en de begeleiders waren er ook bij haha. We gingen om de beurt. Naar zoveel rondjes moest je afstappen en mochten de andere er op en zo door.
Het ging zo goed dat mijn een stukje verder weg ging en een bochtje alleen mocht maken mijn dag kon niet stuk. Het was echt een mooi moment
Haha dit blijft een leuke foto ik trots op een paard met een te grote cap die scheef zit 
Maar toen kwam dat moment. Dat moment wat ik nooit meer vergeet 
Het ging dus zo goed dat mijn vader ging rennen. Dat paard ging in draf en ik wist niet wat ik moest doen. Ik was het niet gewend en raakte al snel uit balans en glee zachtjes opzij naar de buitenkant toe. Ik viel bijna in het stroomdraad Mijn vader kon mij nog snel pakken bij mijn arm en kon mij zo doende weer rechtop trekken (Handig als je zo'n klein licht ding bent) Maar goed de pret was er al snel vanaf ik begon paarden eng te vinden. 
vanaf die tijd wou ik er ook niks mee te maken hebben.
Toen ik in groep 7 zat ik was denk ik een jaar of 10 kwam er een meisje in mijn straat te wonen. Ze woonde een paar huizen verderop en we speelden vaak bij elkaar. Zij was helemaal gek van paarden en had ook een verzorgpaard waar ze op mocht rijden. Ze vroeg een keer op ik mee wou. Uiteindelijk ben ik mee gegaan (Ik kon geen nee zeggen ) het was best wel leuk, maar alsnog had ik wel wat angst. Ik ging vaker mee en heb ook een stukje gestapt (helaas hier geen foto van)
In klas 1 had mijn vriendin een verzorgshetlander. Dat leek mij ook wel leuk. omdat paarden nou eenmal leuk zijn en ik toch echt een keer van mijn angst af wou en ik had genoeg tijd over om dat allemaal aan te kunnen hahah
Ik ging samen met iemand anders opzoek naar een verzorgpaard we gingen door ons dorp fietsen en we kwamen een hele schattige fjord tegen we belde aan bij die mensen en het was meteen raak
Dit was mijn eerste keer op haar. Ik had geen paardrijkleding die tijd of cap. ik ging ook grotendeels stappen en later paar kleine draf stukjes. (Eigen risico) We reden ook vaak zonder zadel door omstandigheden. Ik was dus nooit een zadel gewend in draf. Naar omstandigheden zijn we daar gestopt en opzoek gegaan naar een nieuwe verzorgpaard wat dit keer stuk lastiger was. maar uiteindelijk is het gelukt. Doordat ik dus nooit echt heb gereden op een zadel was dit het paard waar ik heb leren rijden. En ik ben daar ook onwijs dankbaar voor
Op haar heb ik leren draven en ben ik over mijn angst heen gegaan. Van mijn moeder mocht ik ook op een manege rijden om mij zekerder maken tijdens het rijden Door het overlijden van een ander paard die er stond was er een stal vrij en hebben de eigenaar deze knapperd gekocht speciaal voor ons
25 februari 2014 toen is Yke gekomen Het mooiste moment van alles. Door ruzie met het ander meisje is zij weggegaan. En sinds dien verzorg ik Yke alleen Op Yke heb ik ook leren/durven galloperen en heb ik tot nu alles meegemaakt op/met haar. Van vallen en opstaan, bokjes maar ook mooie momenten zoals het eindelijk aan de teugel kunnen rijden. Een jaar laten ben ik wedstrijden gaan starten, omdat dat mij super leuk leek. We hebben nog geen winstpunt gehaald maar zoveel wedstrijden hebben we ook nog gereden door de stops die hebben moeten maken. Maar wat ben ik dankbaar voor Yke 
Van een klein 6 jarig meisje wat op een geven moment paarden eng vond tot een 16 jarige meid wat gek is op paarden en niet opgeeft wat er ook gebeurd
Hier nog een paar foto's van nu met Yke
dit was 1 keer hoor hahahh
Ik zat net door al mijn foto's te kijken van vroeger en ik dacht laat ik mijn paarden geschiedenis vertellen. Aangezien het nu toch vakantie is en ik een lazy sunday heb dacht ik waarom ook niet
Wij gaan elk jaar
In 2006 gingen wij met onze hele familie naar de Manege Klein Oever in Balkbrug. Hartstikke leuk voor een klein meisje van 6. Wakker worden met paarden naar bed gaan met paarden. Een droom van iedereen denk ik wel hahah. Als klein meisje was ik toen al gek van paarden. Ik reed ging paard maar ik vond ze wel hartstikke lief Mijn leukste dag kwam er aan. We mochten gaan paardrijden!!
Het zou mijn leukste dag moeten zijn. Helaas werd het wat minder De dag ging als volgt:
De volwassenen gingen later die dag op buitenrit en alle kinderen mochten rondjes stappen in de bak, maar wel met een volwassene ernaast natuurlijk en de begeleiders waren er ook bij haha. We gingen om de beurt. Naar zoveel rondjes moest je afstappen en mochten de andere er op en zo door.
Het ging zo goed dat mijn een stukje verder weg ging en een bochtje alleen mocht maken
mijn dag kon niet stuk. Het was echt een mooi moment Het ging dus zo goed dat mijn vader ging rennen. Dat paard ging in draf en ik wist niet wat ik moest doen. Ik was het niet gewend en raakte al snel uit balans en glee zachtjes opzij naar de buitenkant toe. Ik viel bijna in het stroomdraad Mijn vader kon mij nog snel pakken bij mijn arm en kon mij zo doende weer rechtop trekken (Handig als je zo'n klein licht ding bent) Maar goed de pret was er al snel vanaf ik begon paarden eng te vinden. vanaf die tijd wou ik er ook niks mee te maken hebben.Toen ik in groep 7 zat ik was denk ik een jaar of 10 kwam er een meisje in mijn straat te wonen. Ze woonde een paar huizen verderop en we speelden vaak bij elkaar. Zij was helemaal gek van paarden en had ook een verzorgpaard waar ze op mocht rijden. Ze vroeg een keer op ik mee wou. Uiteindelijk ben ik mee gegaan (Ik kon geen nee zeggen
) het was best wel leuk, maar alsnog had ik wel wat angst. Ik ging vaker mee en heb ook een stukje gestapt (helaas hier geen foto van)In klas 1 had mijn vriendin een verzorgshetlander. Dat leek mij ook wel leuk. omdat paarden nou eenmal leuk zijn en ik toch echt een keer van mijn angst af wou en ik had genoeg tijd over om dat allemaal aan te kunnen hahah
Ik ging samen met iemand anders opzoek naar een verzorgpaard we gingen door ons dorp fietsen en we kwamen een hele schattige fjord tegen we belde aan bij die mensen en het was meteen raak Dit was mijn eerste keer op haar. Ik had geen paardrijkleding die tijd of cap. ik ging ook grotendeels stappen en later paar kleine draf stukjes. (Eigen risico) We reden ook vaak zonder zadel door omstandigheden. Ik was dus nooit een zadel gewend in draf. Naar omstandigheden zijn we daar gestopt en opzoek gegaan naar een nieuwe verzorgpaard wat dit keer stuk lastiger was. maar uiteindelijk is het gelukt. Doordat ik dus nooit echt heb gereden op een zadel was dit het paard waar ik heb leren rijden. En ik ben daar ook onwijs dankbaar voor
Op haar heb ik leren draven en ben ik over mijn angst heen gegaan. Van mijn moeder mocht ik ook op een manege rijden om mij zekerder maken tijdens het rijden
Door het overlijden van een ander paard die er stond was er een stal vrij en hebben de eigenaar deze knapperd gekocht speciaal voor ons 25 februari 2014 toen is Yke gekomen
Het mooiste moment van alles. Door ruzie met het ander meisje is zij weggegaan. En sinds dien verzorg ik Yke alleen Op Yke heb ik ook leren/durven galloperen en heb ik tot nu alles meegemaakt op/met haar. Van vallen en opstaan, bokjes maar ook mooie momenten zoals het eindelijk aan de teugel kunnen rijden. Een jaar laten ben ik wedstrijden gaan starten, omdat dat mij super leuk leek. We hebben nog geen winstpunt gehaald maar zoveel wedstrijden hebben we ook nog gereden door de stops die hebben moeten maken. Maar wat ben ik dankbaar voor Yke Van een klein 6 jarig meisje wat op een geven moment paarden eng vond tot een 16 jarige meid wat gek is op paarden en niet opgeeft wat er ook gebeurd
Hier nog een paar foto's van nu met Yke
dit was 1 keer hoor hahahh
