Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-14 12:19

Reageren op val van paard

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-14 12:19

Hoe kan je het beste reageren wanneer iemand van het paard valt?
Gewoon; Niet zeuren, hoort erbij en hup er weer op? (nadat je gekeken hebt of diegene niet iets ergs lichamelijk mankeert)

En dan bedoel ik voornamelijk bij kinderen, vaak merk je dat ze toch wel schrikken en even van slag zijn.

**Geplaatst**: 15-10-14 12:21

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 12:21

Lichamelijk inderdaad eerst nakijken en dan per situatie verschillend qua reactie.

Als er niets mankeert aan het kind even troosten en er mee praten en dan samen naar de 'boosdoener' toe om daar weer op te gaan. Ook al is het even stappen aan de hand.

Mocht het kind echt zo geschrokken zijn dat het niet meer op die pony wil op dat moment dan houdt het even op. Of je moet nog een andere pony beschikbaar hebben maar ja, ik heb er maar 1 staan bijvoorbeeld.

**Geplaatst**: 15-10-14 12:21

Geplaatst: 15-10-14 12:21

Hoort erbij, opstaan, zand afkloppen en weer opstappen en verder rijden. Ik maak er bij mijn dochter totaal geen drama van. Tenzij ze zich extreem bezeert heeft.
Vorige week had ze les en bij haar zat een grietje die voor eerst op paard zat. Die viel er ook af, maar zowel ouders als instructie deed er niet moeilijk over. Ze zat binnen een minuut weer op haar pony en reed vrolijk verder.
Met vallen en opstaan

Het hoort er gewoon bij.

**Geplaatst**: 15-10-14 12:22

Geplaatst: 15-10-14 12:22

Ik zou zeggen:
Rustig blijven en leuk verhaaltje van maken.
Zo van jij valt ook wel eens nu valt het paardje een keer is helemaal niks ergs aan

**Geplaatst**: 15-10-14 12:23

Geplaatst: 15-10-14 12:23

.

Laatst bijgewerkt door limilou op 02-02-22 00:50, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-10-14 12:25

Geplaatst: 15-10-14 12:25

Ligt aan leeftijd van de ruiter en hoe erg het is.
Het is schrikken, maar als ze niks hebben (op spierpijn na), is het gewoon opstappen en wegrijden.

Maak een leuke afspraak, vallen is appeltaart! Of iets anders ofzo.
Als er niks is, zo maak je het vallen misschien minder erg

**Geplaatst**: 15-10-14 12:29

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 12:29

Wij feliciteren de ruiter meestal (als het de eerste val is) dat ze een echter ruiter is geworden. Dan hou je het leuk en maak je hun zelfs trots. Mits er lichamelijk niks aan de hand is natuurlijk, wel per situatie aankijken en zo snel mogelijk weer op het paard.

**Geplaatst**: 15-10-14 12:34

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 12:34

Als er niks aan de hand is...TRAKTEREN roepen!
En kinderen nooit de pony de schuld geven, altijd geef pony ook maar even een knuffel die is vast ook geschrokken en weer opstappenl Evt even er naast blijven lopen.

**Geplaatst**: 15-10-14 12:36

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 12:36

Dat trakteren vind ik zo stom :')

Wie dat ooit verzonnen heeft.

Aankijken per situatie en per kind. Niet ieder kind is dapper genoeg om op te staan en gelijk door te rijden

**Geplaatst**: 15-10-14 12:52

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 12:52

Hahaha Lisaxxx, die regel hebben wij ook.
Of je er nou als kind of als volwassenen vanaf valt, trakteren

Na een val eerst kijken hoe het gaat, dan weer opstappen en verder rijden.....

**Geplaatst**: 15-10-14 12:53

Geplaatst: 15-10-14 12:53

Ik heb lang kinderlessen gegeven. Als een kind van een pony viel dat liep ik er meteen op af. (Moeders liet ik het liefst uit de bak, in eerste instantie) Ze moesten van mij even blijven zitten. Even op adem komen. Dan moesten ze zelf opstaan. Dus zonder hulp. Ter controle of er verder niets ergs aan de hand is.

Trekt een kind een beetje wit weg dan heb je goede kans dat er iets gebroken is. Ondersteunen ze met de ene hand de andere hand/arm dan is dat vrijwel zeker gebroken.

Kinderen die huilen vroeg ik altijd of ze hulde van schrik of omdat iets pijn deed.

Het liefst zette ik het kind weer direct op de pony maar als de schrik er goed inzat dan bleef ik er even langs lopen. Of liet iemand anders er naast lopen. Ging het dan nog niet goed dan liet ik ze even alleen draven terwijl de rest stapte. Sommige kinderen wilde eerst even een glaasje ranja. (van het huis, grinnik)

Trakteren vonden de kinderen juist heel leuk. Maar dat mochten ze zelf weten. Vaak kochten de ouders een zak drop oid en kreeg iedereen een snoepje.

Ik denk dat het dus heel erg verschild. Het is wel belangrijk ze zo snel mogelijk weer op de pony te krijgen omdat de angst anders alleen groter wordt.

**Geplaatst**: 15-10-14 12:55

Geplaatst: 15-10-14 12:55

Wij feliciteerden ook altijd de ruiters met hun eerste val haha, als er niks ernstigs is niet te diep op in gaan en er zo gauw mogelijk weer op en er even naast blijven lopen

**Geplaatst**: 15-10-14 12:56

Geplaatst: 15-10-14 12:56

Per situatie bekijken inderdaad. Vooral nooit dwingen, het kind de schuld geven of boos worden..... Even troosten is niks mis mee en een beetje humor om het wat luchtiger te maken vind ik ook helemaal goed. Maar je gaat natuurlijk geen grapjes maken als het kind echt overstuur is. Geef het dan even de tijd, glaasje water, desnoods eerst even zitten zodat de spanning er even afglijd. Meteen hup erop terwijl het kind nog helemaal niet is bijgekomen kan het juist versterken.

**Geplaatst**: 15-10-14 12:59

Geplaatst: 15-10-14 12:59

Niks gebroken/ernstigs? Hop er weer op, en ja, op dezelfde pony en gewoon verder rijden alsof er niks aan de hand is.

Beetje op een leuke, vrolijke manier overtuigen en het een beetje met een grapje brengen als kinderen eigenlijk niet meer durven of " Ik wil wel weer op rijden, maar niet meer op deze". Daar hou ik niet van, gewoon gaan.

Mochten kindjes wel echt helemaal in paniek zijn, niet iedereen kan het hendelen, liep ik een rondje mee en moesten ze daarna weer verder.

Hou niet zo van dat betuttelen, werd bij mij vroeger ook niet gedaan en ik ben er ook nooit slechter op geworden. Ik moest zolang ik niks ernstigs had, gewoon gelijk weer erop en door rijden. En gelukkig maar.
Dat eerst even bijkomen, rustig glaasje water drinken, de tijd om na te laten denken hoe eng het eigenlijk was, neehoor.

En nee, ik ben geen gemene, harde instructrice hoor, voor het geval het nu wel zo overkomt. Kindjes reden altijd graag bij me in de les :))

Je moet het gewoon precies goed weten te brengen.

**Geplaatst**: 15-10-14 13:03

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 13:03

Dan heb jij dus nog nooit het 'juiste' kind in je les gehad. Voor dat kind maar goed ook.

Dat jij zo niet bent en dat bij jouw vroeger zo niet werd gehad wil niet zeggen dat een ander daar ook geen behoefte aan heeft.

**Geplaatst**: 15-10-14 14:26

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 14:26

Wisselend per kind. Mijn dochter sneuvelde van het weekend na een sprong terwijl ze het pas net leerde. Dan mag de hindernis even lager maar ze moet hem wel nemen om niet blijvend bang te zijn. Op welk tempo, gelijk erover of nog tien rondjes draven en moed verzamelen laat ik haar zelf kiezen. Je móet niet flink zijn, het is helemaal oké om met trillende benen op te stappen en te rijden maar echte dapperheid is in mijn ogen ondanks je angst toch doorzetten. Maar dat hoeft niet op hetzelfde niveau te zijn. Draven in plaats van galopperen, een sprong van 30 ipv 50,even wisselen met een andere pony en daarna nog eens op de eigen pony proberen, dat vind ik prima.

**Geplaatst**: 15-10-14 14:27

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 14:27

TAO -> PP

**Geplaatst**: 15-10-14 15:16

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 15:16

haha eerder als kind huilde ik altijd de hele manege bij elkaar als ik er af viel.. niet omdat het zon pijn deed maar gewoon van schik en dan wou ik altijd naar papa. die vervolgens gewoon zei "nou stoppen met huilen je maakt de paarden overstuur" dan vond ik papa stom en ging ik toch maar weer naar het paard waar de instructeur me vaak op stond te wachten en dan even vroeg of het ging. dan hielp hij mij men paard op en bleef er even naast lopen tot ik niet meer bang was.

**Geplaatst**: 15-10-14 15:27

Geplaatst: 15-10-14 15:27

Ik heb ook jarenlang lesgegeven en van die krijsers houd je altijd. Maar dat zijn ook wel de piepkonten in het normale gebeuren ook. Ik moet eigenlijk altijd een beetje lachen als er eentje af valt, zenuwtrekje. Vaak gaan ze eraf als er eentje wegschiet of ervan door gaat en dan ben ik zelf ook altijd even wat gespannen. Vaak breekt dat wel. Maar je kunt echt wel zien of het ernstig is of niet. Zolang ze huilen is het goed zei een moeder altijd. Ik heb er ooit 2 naar het ziekenhuis zien gaan. Eentje die bleef volhouden dat ze rugklachten had (wat achteraf dus ontzettend meeviel) en eentje die met haar heup op een paal viel en echt niks meer kon met dat been. Die heeft er uiteindelijk een blijvende "kwab" aan over gehouden.

Maar er zijn er wel 3 afgevallen die iets hadden maar gewoon doorreden. Combinatie van adrenaline en bikkeltjes denk ik. Waren relatief onschuldige botscheurtjes gelukkig hoor, maar dat soort kinderen. Hou ik van. Broek afkloppen, pony pakken en erweer op met de nodige gein.

**Geplaatst**: 15-10-14 15:52

Geplaatst: 15-10-14 15:52

Sammie schreef:
Dan heb jij dus nog nooit het 'juiste' kind in je les gehad. Voor dat kind maar goed ook.

Wat valt er hier onder " het juiste kind"?

Ik pas me wel aan per kind hoor en tot nu toe zitten ze nog steeds lachend op hun paard. (al geef ik nu geen les meer)
En een kind wat haast hyperventilleerd van de schrik, maak je geen zorgen, die geef ik dan echt wel even een bekertje water voor ze weer op het paard mag hoor, maar over het algemeen.

Caesar schreef:
maar dat soort kinderen. Hou ik van. Broek afkloppen, pony pakken en erweer op met de nodige gein.

Same here.

**Geplaatst**: 15-10-14 15:58

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 15:58

Ik heb ook altijd geleerd; vallen, opstaan en doorgaan. Ben meerdere malen gevallen, maar altijd meteen doorgegaan. 1x niet, toen kon ik 3 vingers gewoon niet meer buigen van de pijn en omdat de pony nog flink stond te stuiteren, was het verstandiger om er maar niet meer op te gaan. De les erna zat ik weer met een big smile op dezelfde pony

**Geplaatst**: 15-10-14 16:30

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 15-10-14 16:30

Iedere situatie en ieder kind is anders. Een goede instructeur schat de situatie goed in. Ik denk dat er is niet één manier of één oplossing.

**Geplaatst**: 16-10-14 13:20

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 16-10-14 13:20

Ik ben ook van het opstaan, broek afkloppen, en er weer op stappen. Dat heeft vroeger bij mij ook altijd gewerkt. Als er niets ernstigs is heb je ook geen reden Om Te janken.
misschien ben ik vrij hard daarin, maar huilen in de rijbaan mocht ik vroeger ook niet (thuis les), want zo kwam je er niet, goede ruiters janken niet, die rijden. Werd er Dan gezegd.
nou zie ik tegenwoordig wel in dat dat wel heel erg het andere uiterste is, maar ik ben nog steeds wel van t 'niet zeiken maar rijden' ik vind feliciteren of 'trakteren!!' Dan ook wel een leuke middenoplossing

**Geplaatst**: 16-10-14 13:42

Re: Reageren op val van paard

Geplaatst: 16-10-14 13:42

Hangt indd heel erg van de situatie af en de leeftijd + karakter van het kind, is het paard geschrokken of is het kind door gebrek aan balans er af gevallen? Soms glijd een paard uit en een ander paard gooit er een bok tegenaan dus wat was de oorzaak dat is erg belangrijk in het handelen na het vallen. Soms moet je juist doorpakken en soms moet je even de rust terug brengen!

**Geplaatst**: 16-10-14 13:43

Geplaatst: 16-10-14 13:43

Even bij komen van de schrik, zelf op staan, kijken of alles het nog doet en er weer op. En dan hoeven ze echt niet meteen weer weg te galoperen van mij (tenzij ze het zelf aan geven te willen, dan mag het natuurlijk wel).

Ik had vorige week een meisje, pony struikelt, lagen ze met z'n 2en, heel knullig, maar goed geschrokken. Wel weer netjes haar best doen en gegalopeerd.
Deze week reed ze 2 dagen achter elkaar, eerste dag viel ze er heel rustig af (pony draaide de bocht iets krapper dan zij, niet eens een gemene bocht ofzo), vol in de bagger en toen wou ze liever niet weer galoperen. En de dag er na wou ze wel graag weer galoperen, maar het liefst even aan een touwtje. Dat vind ik prima, even vertrouwen terug winnen. Daarna wou ze ook nog een rondje los.
Na een val dwing ik ze niet, maar moedig ik ze wel aan, maak er een grapje over en gaan we rustig weer verder.
Ik heb zelfs een meisje gehad dat op geen enkele pony meer durfde te zitten en thuis ook nog een brave pony had staan. Zelfs die heb ik weer aan het rijden gekregen (eerst op mijn pony's, en later op haar eigen) terwijl moeder het echt niet meer zag zitten. Haar eigen brave ruintje was eng, maar ze reed probleemloos op mijn dekhengst rond (die ook super braaf is, en zo enorm voorzichtig met angstige kinderen). Meisje is met haar eigen pony's (eerst een A'tje, later een C'tje) nog kring kampioen geweest, springen, crossen, niets was te gek.

Nomineer dit bericht ×