Geplaatst Ik heb van mijn 6de tot 10de/11de aan paardrijden gedaan, waarvan 2 jaar in een manege waar ik me goed voelde, tot ik les kreeg van de eigenaar, die de paarden zeer bruut behandelde. Ik was bang van die vent, voelde me niet meer goed daar en had er niet veel zin meer in, dus stopte ik. Na een periode van +- 4 maanden ging ik naar de manege van een vriendin (E.) , waar het wel leuk was, maar ik voelde me toch niet helemaal thuis, en toen E. van manege veranderde stopte ik er opnieuw mee. De volgende zomer ging ik met een andere vriendin op paardenkamp in haar manege (weer een andere), en dat viel goed mee. Het was een leuke week, maar de eerste les los van het kamp viel enorm tegen, dus stopte ik opnieuw. Zo had ik het gevoel dat ik nooit nog een manege zou vinden die bij me paste.
Weer 6 maanden later vernam ik dat E. privé lessen nam bij een studente die vroeger nog dressuurkampioene (die haar eigen stallen en pistes had ) geweest was, en nu dus privé lessen gaf op haar (nu te klein voor haar) pony's. Ik volgde daar ook 3 maand privéles, wat zalig was, tot de oud-dressuurkampioene stopte met de lessen. Daarna heb ik het paardrijden nooit meer verdergegaan.Ik heb onlangs mijn oude zadeldoeken en andere spullen teruggevonden, en dit maakte iets bij me los. De vertrouwde geur, mijn liefde voor paarden... (Ik heb momenteel geen hobby en verveel mij soms dus nogal)
Ik besloot dat ik wou proberen opnieuw te rijden. Mijn probleem is: ik ben doodsbang dat ik niets meer weet/kan, dat ik geen vrienden zal maken....
Heeft iemand tips tegen die angst of een goede manege?
PS: ik ben 13 en woon in regio Brugge
