Onzeker baasje en paard

Moderators: RianneH, Neonlight, balance, Melissa0304

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Sachavdm

Berichten: 130
Geregistreerd: 29-05-12
Woonplaats: België

Onzeker baasje en paard

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-08-19 20:29

Dag iedereen

Ik zit met heel wat twijfels en zorgen, hoop dat iemand me hierbij kan helpen...

De omgang/training met mijn paard verloopt niet zo vlot.. Ik heb een 4-jarige merrie, superbraaf maar het probleem is dat we beide zeer gevoelig en onzeker zijn. Door negatieve ervaringen in het verleden sta ik niet zo sterk in mijn schoenen, en hier reageert mijn paard heel erg op. Ze is jong en neemt al mijn stress over. Mijn onzekerheid duwt ons telkens weer een stap achteruit in de trainingen en dat is zo frustrerend. Mijn energie zit door de vele emoties hoog en die van mijn paard lager waardoor we steeds in conflict komen.
Momenteel heb ik elke week les waarin vooral gewerkt wordt aan onze vertrouwensband. Zadelmak maken is op dit moment geen prioriteit.
Door de frustraties dat het aan mij ligt dat het steeds misloopt ben ik mijn motivatie/plezier om met haar bezig te zijn, zelfs er naartoe te gaan helemaal kwijt. Het enige waar ik nog aan denk is dat het mij, ons toch niet lukt.

Vaak denk ik dat haar verkopen de beste keuze zou zijn, dat zij een baasje zou hebben die sterk in zijn/haar schoenen staat en samen iets mooi kunnen opbouwen. Maar ik krijg de tranen in mijn ogen als ik er alleen nog maar aan denk, ik kan haar echt niet loslaten. Op de moeilijkste momenten was zij de enige waarbij ik alle emoties los kon laten en mezelf kon zijn. Ik heb er ook al aan gedacht om eventueel met een ander paard bezig te zijn om te kijken of dat anders is of niet. In training zetten heb ik overlegd met mijn lesgever maar dat is volgens haar geen goede optie. Ze wil dat we samen groeien en niet apart.
Mijn merrie komt niets te kort, staat 24/24 bij andere paarden buiten en wordt gevoerd door de eigenaar van de wei.

Ik ben 22 en moet nog tot januari naar school en dan studeer ik af. Financieel moet ik het alleen redden dus ik werk veel en in combinatie met studeren is het vaak zoeken naar tijd. Dit zou veranderen als ik eenmaal vast werk heb.

Heeft iemand nog ervaring met een combi van onzeker baasje en paard? Iemand die weet hoe het plezier kan terugkomen? Ik wil zo graag met haar verder, en ik weet diep vanbinnen dat ons dat kan lukken (lesgever is hier ook van overtuigd). Ik krijg psychische hulp en het gaat over het algemeen goed met mij, alleen als ik op de wei ben komen alle emoties boven (heel rustige plek) wat het nog moeilijker maakt. Bij mijn paard zijn zou juist ontspannend moeten zijn, maar dat is nu niet het geval..

Bedankt voor het lezen!

Horses aren't my whole life, they make my life whole.


Carol_Beer

Berichten: 881
Geregistreerd: 21-05-15
Woonplaats: Verweggistan

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 20:49

De eerste vraag is natuurlijk;
Waarom neem je een eigen paard als je onzeker bent? Tuurlijk is het beesie ook onzeker, als jij dat ook bent. Natuurlijk zijn een hoop fectoren van belang, maar onzeker moet je nooit zijn, zeker niet bij dieren die 10 keer groter en sterker zijn dan jou.
De vorige baas waarvan ik mijn Tinker heb (onderhand al weer 8 jaar) had exact hetzelfde als jou (wat ik uit de tekst dan kan opmaken) en het beest is compleet verpest. Heb het in de afgelopen jaren nog proberen recht te zetten door elke dag, weer of geen weer, school of studie, keihard te oefenen. Wat betreft gedrag ed. Dat is alleen gelukt omdat ik best stevig in mn schoenen sta.
Nu ga ik er niet van uit dat jouw situatie net zo erg was als die van mijn paard (althans, dat kan ik me niet bedenken), maar zeker wel vergelijkbaar.
Als je al emotioneel wordt wanneer dingen niet lukken vraag ik me af of je niet beter heel wat dingen aan een professional over kan laten.
Bij mij is het uiteindelijk ook (soort van, kent alleen nog de basisvaardigheden) goedgekomen, dus ik weet zeker dat jouw paard die mogelijkheid ook heeft. Let wel dat je dan stevig aan de bak moet. Als je dat zelf niet lukt, weer, evt een trainer/kennis met verstand inhuren daarvoor.
suczas!

Pasta Saus

Blaze08

Berichten: 632
Geregistreerd: 09-05-16

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 20:56

Carol_Beer schreef:
De eerste vraag is natuurlijk;
Waarom neem je een eigen paard als je onzeker bent? Tuurlijk is het beesie ook onzeker, als jij dat ook bent. Natuurlijk zijn een hoop fectoren van belang, maar onzeker moet je nooit zijn, zeker niet bij dieren die 10 keer groter en sterker zijn dan jou.
De vorige baas waarvan ik mijn Tinker heb (onderhand al weer 8 jaar) had exact hetzelfde als jou (wat ik uit de tekst dan kan opmaken) en het beest is compleet verpest. Heb het in de afgelopen jaren nog proberen recht te zetten door elke dag, weer of geen weer, school of studie, keihard te oefenen. Wat betreft gedrag ed. Dat is alleen gelukt omdat ik best stevig in mn schoenen sta.
Nu ga ik er niet van uit dat jouw situatie net zo erg was als die van mijn paard (althans, dat kan ik me niet bedenken), maar zeker wel vergelijkbaar.
Als je al emotioneel wordt wanneer dingen niet lukken vraag ik me af of je niet beter heel wat dingen aan een professional over kan laten.
Bij mij is het uiteindelijk ook (soort van, kent alleen nog de basisvaardigheden) goedgekomen, dus ik weet zeker dat jouw paard die mogelijkheid ook heeft. Let wel dat je dan stevig aan de bak moet. Als je dat zelf niet lukt, weer, evt een trainer/kennis met verstand inhuren daarvoor.
suczas!


Dit is natuurlijk onzin want dan zouden heel veel mensen geen eigen paard kunnen houden volgens deze zin.
Ooit wel eens over nagedacht dat mensen ook onzeker kunnen worden door bepaald gedrag van het dier?
Heel veel oefenen, kleine stapjes nemen, wees trots op het geen wat goed gaat. Ook dieren hebben wel eens een mindere dag. Ook al ben je onzeker, probeer te vertrouwen op jezelf en je paard. Bouw het op vanuit de kleine dingen, als poetsen, wandelen, etc... steeds kleine stapjes verder als dat goed gaat.
Je kan ook vragen of iemand anders je kan helpen, aanwezig kan zijn tijdens je lessen om te zien hoe je les krijgt. En dan jou helpt met het oefenen door de week. Misschien dat het jou net dat stapje verder helpt.
Vraag dan wel iemand die enig verstand ervan heeft en natuurlijk wel zeker is, anders heb jij er nog niets aan.
Laatst bijgewerkt door Blaze08 op 06-08-19 21:00, in het totaal 1 keer bewerkt

The perfect one doesn’t exist.

daarisdekaas

Berichten: 110
Geregistreerd: 25-03-19
Woonplaats: Noord Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 20:57

Hoi!

Wat vervelend dat je het gevoel hebt dat het niet lekker gaat en dat je emoties soms zo overlopen. Het is mooi dat je hier wel zelf bewust van ben, en dat je hieraan werkt. Je zegt dat je diep van binnen weet dat het jullie kan lukken en ik denk dat het belangrijk is om aan dat vertrouwen vast te houden! Het is begrijpelijk dat je twijfelt als het niet lekker loopt en zo te lezen zit je ook best in een drukke en onzekere periode wat die twijfels niet makkelijker zal maken.

Wat doen jullie zo al op een dag als je met haar bezig bent?

Je zegt dat als je alleen in de wei bent alle emoties boven komen, is dit dan dat alles van de dag/week eruit omhoog komt?

Als ik kijk naar mijzelf, soms stapelt het zo op door de dagen heen, en dan ben je rustig bij je paard en komt alles naar boven omdat je emoties dan ineens de ruimte hebben om het zo maar te zeggen, ik heb echt wel eens een aantal keer staan janken in de paddock/wei. Maar dat is ook oke. Misschien juist wel goed, soms moet het er gewoon uit. Maar je moet op zo'n dag dan niet te veel verwachten en kan je wellicht ook je troost zoeken bij je paard.

Dat laatste heeft mij het meest geholpen. Gewoon niet zo veel verwachten en 'moeten' en lekker bezig zijn en daar je focus ook proberen te houden, om die rust bij jezelf te vinden en met kleine doelen werken. Op een gegeven moment merkte ik dat ik ineens dingen aan het doen was met m'n paard waar ik voorheen vaak vastliep vanwege mijn frustratie waar zij onwijs gevoelig voor was.

Uiteindelijk heeft dit mij ook heel erg geholpen in het loslaten van mijn emoties. Ook als ik niet met paarden bezig ben lukt mij dit nu steeds beter. Dat gaat niet in 1 dag, maar juist het verzorgen van een gevoelig paard heeft mij hier heel bewust van gemaakt en mij geholpen en ik denk ook zeker niet dat de gevoeligheid van jullie beiden een belemmering moet zijn.

Bruintje63
Berichten: 74
Geregistreerd: 25-07-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:02

Ik denk dat je te graag wilt. Misschien eventjes loslaten dat het niet morgen hoeft? Ik ken de situatie natuurlijk niet. Het ‘moeten’ loslaten heeft bij mij al het verschil gemaakt. Ik ga bijvoorbeeld alleen rijden als ik er goed aan ben (uitgerust en met mijn hoofd erbij) anders ga ik tutten of iets anders doen met de paarden

Sachavdm

Berichten: 130
Geregistreerd: 29-05-12
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-08-19 21:04

Carol_Beer schreef:
De eerste vraag is natuurlijk;
Waarom neem je een eigen paard als je onzeker bent? Tuurlijk is het beesie ook onzeker, als jij dat ook bent. Natuurlijk zijn een hoop fectoren van belang, maar onzeker moet je nooit zijn, zeker niet bij dieren die 10 keer groter en sterker zijn dan jou.
De vorige baas waarvan ik mijn Tinker heb (onderhand al weer 8 jaar) had exact hetzelfde als jou (wat ik uit de tekst dan kan opmaken) en het beest is compleet verpest. Heb het in de afgelopen jaren nog proberen recht te zetten door elke dag, weer of geen weer, school of studie, keihard te oefenen. Wat betreft gedrag ed. Dat is alleen gelukt omdat ik best stevig in mn schoenen sta.
Nu ga ik er niet van uit dat jouw situatie net zo erg was als die van mijn paard (althans, dat kan ik me niet bedenken), maar zeker wel vergelijkbaar.
Als je al emotioneel wordt wanneer dingen niet lukken vraag ik me af of je niet beter heel wat dingen aan een professional over kan laten.
Bij mij is het uiteindelijk ook (soort van, kent alleen nog de basisvaardigheden) goedgekomen, dus ik weet zeker dat jouw paard die mogelijkheid ook heeft. Let wel dat je dan stevig aan de bak moet. Als je dat zelf niet lukt, weer, evt een trainer/kennis met verstand inhuren daarvoor.
suczas!


Bedankt voor je reactie! Ik begrijp je vraag waarom ik een paard koop als ik zelf onzeker ben. Ik heb haar gekocht toen ze 1,5 was, ik was meer zelfzeker en had veel mensen om me heen om me te helpen. Het is toen een heel impulsieve beslissing geweest, waar ik geen spijt van heb maar toch niemand zou aanraden.
Doordat ik het op dit moment niet alleen kan, neem ik wekelijks les, ik wil haar zeker niet ‘verpesten’. Bij andere personen, bv mijn lesgever, gaat het prima en pikt ze alles snel en goed op. We werken hard om onze band te versterken en dit gaat met ups en downs. Ik wil gewoon zo graag het plezier terug vinden!

Horses aren't my whole life, they make my life whole.

brokjes

Berichten: 3623
Geregistreerd: 21-09-10

Re: Onzeker baasje en paard

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:10

wat doet je paard precies wat jou onzeker maakt?

Sachavdm

Berichten: 130
Geregistreerd: 29-05-12
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-08-19 21:14

daarisdekaas schreef:
Hoi!

Wat vervelend dat je het gevoel hebt dat het niet lekker gaat en dat je emoties soms zo overlopen. Het is mooi dat je hier wel zelf bewust van ben, en dat je hieraan werkt. Je zegt dat je diep van binnen weet dat het jullie kan lukken en ik denk dat het belangrijk is om aan dat vertrouwen vast te houden! Het is begrijpelijk dat je twijfelt als het niet lekker loopt en zo te lezen zit je ook best in een drukke en onzekere periode wat die twijfels niet makkelijker zal maken.

Wat doen jullie zo al op een dag als je met haar bezig bent?

Je zegt dat als je alleen in de wei bent alle emoties boven komen, is dit dan dat alles van de dag/week eruit omhoog komt?

Als ik kijk naar mijzelf, soms stapelt het zo op door de dagen heen, en dan ben je rustig bij je paard en komt alles naar boven omdat je emoties dan ineens de ruimte hebben om het zo maar te zeggen, ik heb echt wel eens een aantal keer staan janken in de paddock/wei. Maar dat is ook oke. Misschien juist wel goed, soms moet het er gewoon uit. Maar je moet op zo'n dag dan niet te veel verwachten en kan je wellicht ook je troost zoeken bij je paard.

Dat laatste heeft mij het meest geholpen. Gewoon niet zo veel verwachten en 'moeten' en lekker bezig zijn en daar je focus ook proberen te houden, om die rust bij jezelf te vinden en met kleine doelen werken. Op een gegeven moment merkte ik dat ik ineens dingen aan het doen was met m'n paard waar ik voorheen vaak vastliep vanwege mijn frustratie waar zij onwijs gevoelig voor was.

Uiteindelijk heeft dit mij ook heel erg geholpen in het loslaten van mijn emoties. Ook als ik niet met paarden bezig ben lukt mij dit nu steeds beter. Dat gaat niet in 1 dag, maar juist het verzorgen van een gevoelig paard heeft mij hier heel bewust van gemaakt en mij geholpen en ik denk ook zeker niet dat de gevoeligheid van jullie beiden een belemmering moet zijn.


Ik voel met exact hoe jij het beschrijft. Alle emoties die ik de laatste dagen heb vastgehouden komen dan los, omdat het dan precies kan en mag. Ik heb altijd gehoopt dat door met haar te werken ik me steeds meer bewust zou worden van mezelf en op persoonlijk vlak zou groeien. Ik heb heel veel moeite met dingen los te laten en vind geen manier waardoor dit wel zou lukken.

Momenteel zorg ik vooral voor tijd samen, bij haar haar zitten in de wei, poetsen, wat kroelen en knuffelen. Tijdens de lessen zijn we bezig met grondwerk, wat ik ook probeer wanneer ik alleen ben, maar dan heeft ze totaal geen aandacht voor mij.

Ik voel me best schuldig dat ik haar niet kan geven wat ze nodig heeft.

Horses aren't my whole life, they make my life whole.

Maflinger_S
Berichten: 9313
Geregistreerd: 01-07-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:16

TS, je bent goed bezig! Paarden spiegelen heel erg dus als jij niet lekker in je vel zit, zie je dat inderdaad in je paard terug. Is dat erg? Nee, helemaal niet. Is dat erg confronterend? Ja, dat wel. Maar je hebt al een mooie stap gemaakt: je weet het van jezelf. En je hebt zelfs nog een mooie stap gemaakt: je hebt les genomen.

Wat daarisdekaas en Bruintje63 schrijven is ook helemaal waar. Als je druk bezig bent met van alles en nog wat, kan het gewoon bij je paard zijn en even niets moeten zomaar je emmertje doen overlopen en dan jank je je ogen uit je hoofd. Je paard vindt het OK en voor jezelf is het ook wel lekker. Geniet er van dat je dat kunt doen bij je paard.

Hoe je het plezier in het werken met je paard terug krijgt? Door, zoals Bruintje63 schrijft, het "moeten" los te laten. Het is je eigen paard dus als iets vandaag niet lukt, probeer je het morgen weer, en overmorgen, of niet. Misschien moet je wel iets heel anders leren dan dat wat je in gedachten had. Wat dat is, daar kom je alleen maar achter door ervaring.

Je paard verpesten door jouw onzekerheid zal niet zo gauw gebeuren, zeker niet als je zelf goed les hebt.

If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
Black and white are just opposite ends of fifty shades of grey
"Keep Buggering On", W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019
"Under a cherry tree there are no strangers", Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

Sachavdm

Berichten: 130
Geregistreerd: 29-05-12
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-08-19 21:17

brokjes schreef:
wat doet je paard precies wat jou onzeker maakt?


Dit klinkt misschien heel vreemd maar het is niet mijn paard die mij onzeker maakt, het zijn mijn eigen gedachten. Voordat ik met mijn paard ga werken, komt de gedachte ‘dit gaat toch niet lukken, want ik verpest het toch’ al boven.

Horses aren't my whole life, they make my life whole.

Ir111

Berichten: 9866
Geregistreerd: 06-04-04
Woonplaats: home is where the heart is...

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:19

Sachavdm schreef:
Ik voel me best schuldig dat ik haar niet kan geven wat ze nodig heeft.

Wat heeft ze dan nodig volgens jou dat jij haar niet geven kan?

Zeg me, dat het niet zo is...
Mijn lieve Rhody; 6 maart 1998 - 17 juni 2010

24-09-2015 | De Kolonel - Welkom kerel!
[ITP] Een Zwitserse Kolonel in Nederland

pateeke
Berichten: 970
Geregistreerd: 12-05-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:22

Ik heb er ook ervaring mee.
Bij mij heeft het geholpen om meer te leren over paardengedrag en de signalen die mijn pony gaf te gaan gebruiken om bv zelf te kalmeren. Mijn doelstellingen verlagen heeft ook geholpen. Kleine stapjes zetten en niet teveel ineens willen. Afwisseling in de training (eens rijden, longeren, wandelen, horse agility, grondwerk, spelen met paard,...) Tot slot was het voor mij ook nuttig dat er eens iemand meegegaan is die ons even geobserveerd heeft en mij gewezen heeft op waar ik aan kan merken dat mijn stress oploopt en wat ik op die momenten kan doen.

pateeke
Berichten: 970
Geregistreerd: 12-05-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:23

Sachavdm schreef:
brokjes schreef:
wat doet je paard precies wat jou onzeker maakt?


Dit klinkt misschien heel vreemd maar het is niet mijn paard die mij onzeker maakt, het zijn mijn eigen gedachten. Voordat ik met mijn paard ga werken, komt de gedachte ‘dit gaat toch niet lukken, want ik verpest het toch’ al boven.

Dit breng je dan best eens ter sprake bij je hulpverlener. Aan die gedachten kan je met je hulpverlener werken.

Sachavdm

Berichten: 130
Geregistreerd: 29-05-12
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-08-19 21:26

Ir111 schreef:
Sachavdm schreef:
Ik voel me best schuldig dat ik haar niet kan geven wat ze nodig heeft.

Wat heeft ze dan nodig volgens jou dat jij haar niet geven kan?


Duidelijkheid. Ik weet dat het heel belangrijk is om consequent te zijn, en niet de ene keer iets toe te laten en de andere keer af te straffen. Door mijn emotionele wisselingen kan ik soms meer of minder verdragen en hetzelfde gedrag op een andere manier aanpakken.

Horses aren't my whole life, they make my life whole.

daarisdekaas

Berichten: 110
Geregistreerd: 25-03-19
Woonplaats: Noord Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:28

Sachavdm schreef:
Ik voel met exact hoe jij het beschrijft. Alle emoties die ik de laatste dagen heb vastgehouden komen dan los, omdat het dan precies kan en mag. Ik heb altijd gehoopt dat door met haar te werken ik me steeds meer bewust zou worden van mezelf en op persoonlijk vlak zou groeien. Ik heb heel veel moeite met dingen los te laten en vind geen manier waardoor dit wel zou lukken.

Momenteel zorg ik vooral voor tijd samen, bij haar haar zitten in de wei, poetsen, wat kroelen en knuffelen. Tijdens de lessen zijn we bezig met grondwerk, wat ik ook probeer wanneer ik alleen ben, maar dan heeft ze totaal geen aandacht voor mij.

Ik voel me best schuldig dat ik haar niet kan geven wat ze nodig heeft.


Dat is voor mij wel herkenbaar.

Zoals ik dit bericht lees (correct me if I'm wrong) heb je al dan niet onbewust best veel verwachtingen. Je hoopte dat je door haar meer bewust zou worden en meer zou groeien, je voelt je schuldig. Maar het feit dat jij dit topic hebt geopend geeft mij de indruk dat je onwijs bewust bent van jouw gevoelens, van hoe jij overkomt op je paard en dat jij het beste voor haar wil ondanks dat het best lastig is.

Wat ik mijzelf op een gegeven moment realiseerde: hoe kan ik de volle aandacht verwachten van mijn paard, als mijn hoofd voor de helft ergens anders is?

Meestal, als ik les heb, ben ik heel geconcentreerd op mijn paard en alles wat de instructeur zegt en helemaal niet in mijn hoofd en is er ook de hele tijd iemand die jou herinnert dat je duidelijk moet zijn, die jou zegt als het goed is en als het niet goed is waardoor er ook gewoon een stuk minder twijfel en onzekerheid is. Lukt het jou tijdens de les wel goed? Of in ieder geval beter dan wanneer je alleen bent?

Daarnaast is emoties loslaten als je daar veel last van hebt een kunst op zichzelf. Ik dacht dat het me nooit zou lukken :+ Ik denk het een beetje te ver buiten het topic ligt om daar op in te gaan maar mocht je het daar ooit over willen hebben met iemand anders dan je therapeut dan staat mijn pm-box voor je open :)

Ir111

Berichten: 9866
Geregistreerd: 06-04-04
Woonplaats: home is where the heart is...

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:32

Sachavdm schreef:
Duidelijkheid. Ik weet dat het heel belangrijk is om consequent te zijn, en niet de ene keer iets toe te laten en de andere keer af te straffen. Door mijn emotionele wisselingen kan ik soms meer of minder verdragen en hetzelfde gedrag op een andere manier aanpakken.

Misschien is dan het eerste doel waar je aan kunt werken dat je voor jezelf bepaalt hoe de vorm van de dag is. Is je lontje kort, dan ga je zitten in de wei en doe je niks. Voel je je goed, dan doe je kort iets simpels.

Zeg me, dat het niet zo is...
Mijn lieve Rhody; 6 maart 1998 - 17 juni 2010

24-09-2015 | De Kolonel - Welkom kerel!
[ITP] Een Zwitserse Kolonel in Nederland

Janneke2

Berichten: 14610
Geregistreerd: 28-02-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:35

Citaat:
Ik heb haar gekocht toen ze 1,5 was, ik was meer zelfzeker en had veel mensen om me heen om me te helpen. Het is toen een heel impulsieve beslissing geweest, waar ik geen spijt van heb maar toch niemand zou aanraden.
Doordat ik het op dit moment niet alleen kan, neem ik wekelijks les, ik wil haar zeker niet ‘verpesten’. Bij andere personen, bv mijn lesgever, gaat het prima en pikt ze alles snel en goed op. We werken hard om onze band te versterken en dit gaat met ups en downs. Ik wil gewoon zo graag het plezier terug vinden!


Onzekerheid is een prima eigenschap- het punt is management.

(Persoonlijk heb ik het niet zo op types die zichzelf overschreeuwen. Paardrijden heeft een militaire erfenis, maar weinige mensen hebben de krijgsdicipline - en schreeuwen en wat al niet tegen hun paard 'want ik moet de baas zijn', 'hij moet het doen' en meer van dat soort ""onzin"".)

Naar mijn gevoel zeg je 2 verschillende dingen.

Aan de ene kant wil je groeien in het contact met je paard.
Prima!
Ze spiegelt jou - jij zit bomvol emoties.
...zolang jij eerlijk reageert op die spiegel is er niets aan de hand.

(Boos op haar worden "want ze moet het doen" - dat is onduidelijk en oneerlijk.)

En wat de spiegel jou nu laat zien :(:) is niet leuk.
I am sorry dat dat zo is - en mijn tip is om actief de ontspanning (ipv stress, moeten, nare gedachten etc.) op te zoeken.
Je dier komt niets tekort - lekker tutten, vrijheidsdressuur, pret hebben en 1x per week grondwerk.

(En lak hebben aan diegenen die vinden dat je meer moet doen. Want dat schuldgevoel heb je ook. Onterecht!!)

En ""duidelijkheid"" daar zijn ook 1000 verhalen over in de paardenwereld.
Je eigen emoties goed managen en jezelf niet tot van alles dwingen is een uitstekend begin.
Verder lezen paarden emoties doorgaans prima, dus als jij een kort lontje hebt vanwege een ander humeur hoeft dat geen ramp te zijn.
(Sommige dingen mogen nooit: bijten, omver lopen, etc. Maar 'jouw ruimte respecteren' mag per seconde wisselen. En wellicht wil je dier ook af en toe afstand op zulke dagen. Dus bijvoorbeeld 1 hoef uitkrabben, pauze. Daarna pas de volgende voet vragen, etc.)

[o]

Je suis Charlie - comme tout le monde.

(...en BAH wat is dit onderschrift actueel. )

Jazzie03

Berichten: 339
Geregistreerd: 05-03-17
Woonplaats: Dicht bij de paarden

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-19 21:44

Wat herkenbaar dit...
Zelf heb ik een aantal jaar geleden een jaarling merrie gekocht. In het begin ging het allemaal heel goed en hadden we een hele goede band en kon ik er bijna alles mee doen.
Als 3-jarige begon ze heel erg te puberen. Dit uitte zich in plotseling schrikken waardoor ik ook schrok en in de stress schoot. Ik begon al te anticiperen op zaken waarvan ik dacht dat ze daardoor zou schrikken.
Om dit tegen te gaan ben ik op zoek gegaan naar een instructeur om mij te helpen met grondwerk.
Deze lessen gingen heel erg goed, maar buiten de lessen bleef alles hetzelfde. Ze had respect voor mij, maar op sommige momenten schrok ze zo erg dat ik ook weer helemaal in de stress schoot en dit weer op haar inwerkte.

Ik zag het niet zitten om haar een paar maanden weg te brengen want als ze terug kwam moest ik het nog steeds zelf doen.
Ik verloor steeds meer en meer mijn zelfvertrouwen (terwijl ik van nature absoluut geen bange ruiter ben).
Mijn omgeving had schrik van haar dus buiten mijn instructeur had ik niemand om mij te helpen.

Uiteindelijk heb ik na een ongeluk met haar besloten dat ik niet bekwaam was om haar de opvoeding en het leven te bieden wat ze nodig had en heb ik haar verkocht als 4-jarige.

De nieuwe eigenaresse is helemaal verliefd op haar en had wel al ervaring met paarden zoals zij. Ze is ondertussen ingereden en wordt vaak gebruikt in clinics op verschillende plaatsen omdat ze een heel speciaal karakter heeft en mensen goed kan confronteren met zichzelf :+

Nu heb ik een ander paard dat van karakter heel koel is rustig is waardoor ik terug helemaal ontspannen ben bij de paarden, hij is echt een goede match voor mij!

Ik hoop dat dit verhaal je een beetje kan helpen want je bent absoluut niet de enige die dit aan de hand heeft.
Ik zeg niet dat je je paard moet verkopen, maar voor mij was dit de beste keuze! Op het moment zelf vond ik het heel zwaar, maar nu ik erop terugkijk ben ik heel blij dat ik het gedaan heb.

My happy place is at the barn :D


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 24 bezoekers