Ik weet niet of het hier goedstaat hoor maar ik moet even mijn verhaal kwijt!
me vriendin en ik kregen het idee om lekker een lange buitenrit te gaan maken.
dus tas ingepakt, fles water voor de paardjes, blikje cola voor ons, koekjes ships, en muesli voor depaarden.
nou en toen gingen we op pad hoor! alles ging goed en ze waren zo ontzettend braaf!
ik was helemaal blij met mijn 4 jarige kanjer
nou paar stops gehad, en we waren weer opweg naar huis.
lekker actief aan het draven tot ik opeens achter me mijn vriendin hoorde gillen.
ik kijk achterom en ik zie net 2 beentjes door de lucht vliegen. terwijl mijn vriendin neerkwam hoorde ik een harde knak. werd gelijk misselijk want meestal is er dan iets gebroken. ik keek nog even toe hoe ze weer gewoon ging zitten en ging toen als een speer achter haar paard aan die toen nog netjes het ruiterpad volgde. uiteindelijk ging haar paard rustig draven maar in hetmidden van het ruiterpad en hij slaat nogal dus ik kon niet dichterbij komen.
ik haar paard nog volgen en toen schoot hij het wandel pad op, en wat ben ik blij dat daar geen mensen liepen zeg! sprong haar paard weer in galop en ik dus er ook weer achteraan, kon der uiteindelijk naast komen en pakte teugels wou hem laten stoppen, maar mijn paardje kon overgang galop naar stap of halt niet maken waardoor alles in de knoop raakte en ik niet anders kon als los te laten. weer achter paardje aan. komen we op het grote veld aan inhet bos bij het water. hier versnelde het paardje. ik er in volle rengalop achter aan. we kregen ook nog 2 honden achterons waardoor het nog harder ging en ik hield me hart echt vast! zag in de verte dat dat er bosjes liepen tot het water met daar 2 mannen die iets op een aanhanger aan het vast aan het maken waren en een man met fotocamera, nog 100 meter en paard van vriendin zou daar zijn. dus ik roepen van: pak hem nu dan! maar ze stonden allemaal te kijken, en de meneer met fotocamera probeerde het wel! maar hij was nog te verweg.
tussen de bosjes zag ik wandelpad en jammer genoeg had het paard van vriendin ook door. ik heb toen echt mijn paard zo hard aangedreven en we waren gelukkig tegelijkertijd bij het wandelpad gekomen. ik pakte de teugels weer, en voor mijn paard stonden bosjes waardoor hij moest stoppen. schreeuwde even naar die 2 mannen dat ze me moesten helpen. (hoe moet je afstappen met 2 paardjes? die allebei aardig heet waren) maar die bleven lekker staan kijken. toen kwam de meneer met de fotocamera en hielp me gelukkig. (dank je wel meneer!
) ik snel weer terug mijn vriendin opzoeken. dus langs het water weer naast de 2 paardjes lopen) kon ik het niet meer vinden!kwam gelukkig een vrouw naar me toe die al jaren had paard gereden en ook watmeer wist van het bos. ik vertellen waar we langs zijn gerend. totzover ik niet naar het schimmelkontje voor me had gekeken en me vriendin gelukkig gevonden!
me vriendin op me 4 jarig paardje die zich veel en veel beter gedraagd als het 11 jarige schimmeltje. en ik dus op haar pony. me vriendin voorop. en ik 11 jarige even manieren bijgeleerd dat hij echt wel even kan stilstaan als hij te hard gaat. heb op een bokkend en steigerend paard gezeten. maar we zijn veilig thuis gekomen!
lang verhaal he!
was ook ontzettend spannend om mee temaken!
)
