In 2009 kwam er een merrie opstal, ze was drachtig en mijn 2e paard wat ik zadelmak zou maken, dit ging goed, en heb haar meerdere malen op wedstrijd gestart, we hadden zo onze ups en downs en ze was zeker niet de makkelijkste onder het zadel (engels volbloed) maar had een goud eerlijk karakter.
Ze paste bij mij en was mijn vriendinnetje, ondanks de vele tegen slagen die ik tijdens het rijden ben tegen gekomen heb ik altijd zeker geweten dat ze het zou leren, dat het goed zou komen. Maar ze had tijd nodig, wij moesten samen leren.
Deze kans hebben we helaas nooit gekregen, de eigenaar heeft bepaald dat ze weg moest en het traject van klanten was aangebroken, meerdere malen klanten maar nooit een klik. Ze is altijd een beetje eenkennig geweest, en klapte dicht als het spannend werd of er een vreemde op stapte. Ze had een gebruiksaanwijzing, de galop was een lastig punt, ze vond het moeilijk om haar balans te houden en ging graag wat hard, dit had ik voortaan onder controle. Maar nieuwe mensen kregen dit niet voor elkaar, dit was voor velen de reden tot geen koop.
Nog een paar maanden verder getraind, meer bevestigt en een nieuwe klant, ze was iets wat terug houdend maar het voelde vertrouwd, en de klanten kwamen terug, uiteindelijk is het tot een deal gekomen.
We hebben haar laten keuren en afgezet op stal waar ze een maandje getraind werd, geen problemen ze hadden er een fijn paard aan.
Uiteindelijk is ze met de nieuwe eigenaren naar huis gegaan en daar ging het mis, als ze schrok bleef ze rennen (verhaal herken ik, kwestie van vertrouwen in paard en ruiter, had ik in het begin ook maar daar eigenlijk nooit meer last van gehad) plakken tegen de kant en andere paarden, kortom ruiter was bang en paard moest eruit.
Nu zag ik haar staan op sporthorses aan geboden door een stal, er staat foto's en filmpjes bij en het is gewoon niet meer het paard wat ik ken, ik ken een altijd opgewekt en vrolijk paard met een dikke net, ronde buik en dikke kont.
Wat ik nu zag was een paard wat leeg uit haar ogen keek, al haar rondingen zijn verdwenen, terwijl dit er met dagelijks flink trainen er niet af te krijgen was door haar altijd hoge eetlust.
Zij is geen paard voor de handel, het is een stres kip, die 1 vertrouwd persoon moet hebben en 1 vaste plek, en niet van hot naar her gesleept moet worden dan gaat het fout..
Helaas beschik ik zelf niet de mogelijkheid haar terug te kopen en de oude eigenaren van onze stal zien dat ook niet meer zitten haar terug te nemen.
Ik wilde gewoon even mijn verhaal kwijt, sorry als het hier verkeerd staat
