... dan kun je wel eens wat oplopen...
Mickey (mijn stoere je-weet-wel-kater) is met het warme zomer weer het liefste 's nachts buiten. Het liefste heb ik altijd wel dat hij 's nachts binnen is, maar ja als kat kom je natuurlijk alleen maar naar binnen als jij dat wil.
Zo ook gisternacht.
Ik werd 's nachts wakker van een kattengevecht wat toch een eindje hiervandaan was. En zo te horen was Mickey een van de vechtende katten. Maar het was te ver weg om hem naar binnen te roepen.
De volgende ochtend was Michel al eerder de deur uit dan ik, dus ik ging er eigenlijk vanuit dat hij Mickey al eten had gegeven (doet hij normaal iedere ochtend vandaar) en dat Mickey al weer buiten ergens was.
Maar dat had ik dus mis, bleek later.
Ik kwam 's middags thuis en zag geen Mickey. Dus riep ik hem maar eventjes. En toen hoorde ik een heel zielig miauwtje terug komen vanuit de tuin. En het duurde eventjes voordat ik hem zag. Hij liep een beetje mank, had een dikke schouder, een flinke kras op zijn neus en volgens mij was zijn neus ook dikker dan normaal.
Hij bleef de hele tijd als ik thuis was bij me in de buurt en je zag dat hij niet happy was. Ik heb toen hem wat nagekeken en wat gevoeld en dergelijke. Zo te merken was er niet iets gebroken of zo. 's Avonds zou een vriendin van mij komen die dierenartsassistente is, en bekeek hem eventjes toen ze er was.
Samen besloten we dat ik vanochtend maar eventjes langs de dierenarts zou gaan. Waarschijnlijk zou Mickey iets van antibiotica en pijnstillers krijgen.
En dat was ook zo. Mickey kreeg een paar spuiten, waarbij hij de dierenarts niet vrolijk meer aankeek

En als je nu denkt dat hij binnen wil blijven

Hij wil weer gewoon naar buiten. (Hij heeft vast nog een appeltje te schillen met een ander kat
