Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
ghost93 schreef:Pentax schreef:Krijg je ook hulp via een psycholoog, dokter of maatschappelijk werker?
Paarden kunnen je therapeutisch helpen, ik word ook vrolijk en rustig van mijn paard.
ik woord alteid heel moe en val ik in t hooi in slaap of midde i n de wij:$ en dan ligge de paardjes blijkbaar alteid bij me:$
ghost93 schreef:hoi ik ben een zwaar gedrags probleem jonge
als ik ergens mee zit
ga k alteid naar de paardjes.
en ook als ik boos ben
en dan woord ik alteid heel rustig en verdrietig hoe komt dat??
MMares schreef:Ik word ook enorm rustig van paarden..en ook ik ben meerdere keren in slaap gevallen in het hooi bij een paard.
als ik ergens mee zit ga ik er naar toe en lucht ik mijn hart...en het helpt...nadien voel ik mij altijd beter.
het lijkt dat ze je echt begrijpen en soms zelfs willen troosten of opvrolijken...
als ik triest wa, haalde mijn paard in half pension altijd zotte streken uit...gek bokken of rollen en dan zuchten of me gewoon heel raar aankijken...ik ging altijd weer buiten met een glimlach...
). Nickas schreef:Nogmaals de vraag: heb je professionele hulp?
Zou het iets zijn om bijv. bij een zorgboerderij te gaan werken, waar ook paarden zijn?
Je zal zien, het rijden komt vanzelf wel... Ga eerst doen wat goed voor jou is: zoveel mogelijk tussen de paarden aan de gang!
MMares schreef:uhu das het leukste van paarde die hebben af en toe hele hare acties wand als ik weet hoe ik foto`s hier op moet zette dan zie je egte leuke foto`s er tusse zitteInderdaad...
Spijtig genoeg heb ik nu geen eigen paard en is het paard dat ik in half pension had spijtig genoeg al een hele tijd overleden.
Een paard zoals hem is er niet meer.
Het was een koppig, nerveus, agressief en bang paard waar iedereen bang van had en hem niet in de buurt wouden...maar hij was mijn schat...ik kon en mocht er alles mee...met de nodige portie geduld![]()
ik mis hem nog steeds en vind het zo spijtig dat ik geen foto van hem heb, wel enkele filmpjes maar als ik aan hem denk, denk ik niet aan dat koppige en agressieve paard...maar aan dat zot en speels paard dat zo een glimlach op mijn gezicht kon toveren, hoe triest ik ook was.
Ik zie zijn gekke hoofd nog zo voor mij...Als je huilde keek hij als een zieke koe (echt een hilarisch gezicht), als je boos was trok hij percies een wenkbrauw op (zo een blik van 'waar heb je het over') en als hij stout was geeest en je gaf hem onder zijn voeten keek hij percies met zielige puppyoogjes...
Ik blijf ervan versteld staan hoe paarden je emoties kunnen begrijpen en erop inspelen...
het zijn wonderlijke dieren.
MMares schreef:ik heb net de foto's gezien
wat een schatjes allemaal en inderdaad heel toffe foto's
Vooral de eerste...het veulen speelt net verstoppertje achter de paal![]()
En de 4 foto is ook wel super...zo zijn neus op trekken hahaha
Echt heel mooie foto's