Deze week geen foto's, maar zouden ook niet leuk geworden zijn want ben er niet afgestuitert

Gisteren in slaap gevallen op het strand, dus vanaf mijn onderbeen tot aan de rand van mijn zitvlak is knalrood...gloeiende pijn en verschrikkelijk niet prettig aanvoelend in paardrijbroek.
Jaja val ik niet van mijn paard, doe ik het wel op een andere manier, pijn is fijn

Na mijn vorige les waarbij ik dus flink zand en gras gehapt had was ik dus best wel lichtelijk onzeker over mijn kunnen met Parretje.
Heb het ook heel erg eerlijk opgebiecht aan Kim *instructrice*
Na 7 jaar niet tot nauwelijks rijden een paard van 2 en een half kopen denkend dat doen we wel joh, ze is zo braaffffff. *grootheidswaanzin alom he

Maar ok de bekende twijfels, ben ik wel goed genoeg voor haar, verdient ze niet iemand die wel alles weet, verpest ik haar niet, doe ik het wel goed.
En ga zo maar door, het bekende verhaal.
Dus vandaag een soort van vertrouwensopbouwende les gehad *watte ja datte

Veel gestapt en aan haar nageefelijkheid gewerkt, wendingen, voltes, alle kleine dingen die zo vaak aan de kant geschoven worden.
Relaxed gedraaft, ook beetje aan de teugel soms.
En op een hele andere manier hard gewerkt.
Galop, mede dankzij mijn rode onderkant* maar even laten varen.
Draven ging een paar rondjes goed en toen begon het toch te gloeien!!!
Echt waar een frituur is er niets bij >:(<
Al met al heeft Kim me wat vertrouwen in gesproken en moet zeggen dat het inderdaad per les steeds beter gaat.
Par doet meestal heel erg haar best voor me, alleen heeft ze geen stokje waar ze even mee kan wapperen wat alles perfect maakt.
En tsja, beest doet zo haar best, is zo lief en knuffelig, vindt alles best.
En dan begin ik soms toch wel wat aan mezelf te twijfelen.
Ach we gaan weer met volle moed ertegen aan *als mijn billen enigszinz geblust zijn* en de volgende keer als ik zandhap gaat mijn vriend er met de camera bijstaan dus dan hebben we funniest home video's hier op bokt
