Omdat er net een merrie hengstig is geweest en de volgende gelijk daarop, dachten we eerst dan meneer het even zat was. 's Morgens wilde hij echter ook niet eten en dát is serieus bij hem. Niet drinken ook. Kortom buikpijn.
De merries probeerden hem overeind te 'oempfen', maar hij keek ze hooguit aan en zelfs porren van Zomertje, het veulen, zijn maatje, hielp niet.
Nauwelijks herrie in zijn buik, dus ik lopen met hem. Land op, land af, olijfbomgaard in, olijfboomgaard uit. Ging prima en hij liet een paar flinke bolussen vallen, doch wilde bij elke pauze het liefst gaan liggen; niet normaal en dus de dierenarts gebeld. Die zou er met ee uurtje zijn. Ja, en dán gaat het uiteraard gelijk beter; lekker attent meelopen, gróóte stappen en veel drinken.
Meer lopen leek weinig zinvol en bovendien was ik helemaal áf; met 40 graden bergop en -af dwarsvelden. Bezweet en op mijn laatste benen zet ik hem weer bij de merries in de wei. Het eerste wat meneer doet is lijnrecht op Arabella afstevenen en die een flinke beurt geven....
De dierenarts was er inderdaad vlot. Diagnose; beetje teveel te snel stro gegeten. Acgteraf onze (mijn) fout, want omdat het snijrestant op het land schaars wordt was ik in één keer op stro overgegaan. Stom.
Maar goed, Caprico vermaakt zich al weer
