
Ik was daarnet op de kermis in helmond, en ik ging met mijn zus naar de breakdance. Wij een kaartje kopen, en wachten.
Dat ding stoppen met draaien, en we lopen dus naar een karretje. Worden we opzij gedawt door mensen die dr zo nodig gelijk in moesten. Nou okeej, wij weer wachten.
Na een poosje stopte die weer, en we rennen (dit keer wel ja



Nou dat ding stopt weer, en dat jongetje kwam aangelopen. Maar precies tegelijk kwam een vader met zn zoon aangelopen. Wij zeggen zo: "We hebben met hem afgesproken dat hij er in mag"
Die boze vader (vader A) zegt zo: "Ja, da's jammer dan" en blijft staan. Dan komt vader B aangelopen, de vader van het jongetje. Wij leggen het nog een keer uit aan vader A, want echt snugger issie niet..

Nou die vader B zegt er ook wat van. Opeens duikt vader A voorover (het karretje waar wij nogsteeds in zaten) en roept tegen vader B (met zijn vuist opgeheven) "MOET JE DR ZO ÉÉN???"



Maar dat is toch echt triest??? Als je gewoon bereid bent te slaan, omdat je niet in het karretje mag??? Dan moet je nog een heel eind opgroeien, ook al heb je een snor..