Maar 3 dagen geleden dacht meneer daar ineens anders over en ik kreeg hem helemaal niet meer te pakken. Ook niet als ik met een schep biks schudde ofzo. Alle paarden kwamen op me afgerend, behalve Macho. Toen kwam iemand me maar helpen, want die zag steeds een touw of een schep biks door de lucht heen vliegen, omdat ik echt super chagerijnig werd ervan


De dag daarna kwam er weer iemand mee om me te helpen voor als het niet lukte, en wonder boven wonder, kwam Macho meteen naar me toe. Ik helemaal blij enzo, maar toen was een ander paard het er niet mee eens, dus die gaf me ff een trap tegen me schouder. Dat deed echt heel erg pijn, mijn schouder had zo'n beetje alle kleuren gekregen die je maar kunt hebben.

De dag daarna kwam er weer een meisje mee, voor als het niet lukte. Macho kwam meteen naar me toe en ik was superblij (ik had ook geen trappen meer gehad) Totdat ik de wei uit wou lopen, Macho had weer iets nieuws bedacht om de wei niet uit de hoeven en dat was gewoon stilstaan en geen stap meer verzetten. Hij bleef gewoon stokstijf voor de draad staan. DAt meisje had hem open gedaan voor mij, maar hij bleef echt gewoon staan. Dus het duurde weer een half uur voordat ik hem uit de wei had.
Vanochtend was ik er weer even. Ik ga nu gewoon oefenen om hem uit de wei te halen. Hij rende eerst wel even weg, maar binnen 3 minuten kwam hij toch maar naar me toe en hij liep ook zo de wei uit. Het gaat nu echt weer goed, morgen heb ik les en ik denk dat ik hem er dan wel optijd uitheb.
