Mijn vader heeft dan kunnen regelen dat ik samen met m'n beste vriendinnen in de ardennen kon gaan wandelen met de ijslanders.

Toen ik 's morgends wakker werd voelde ik me echt vreselijk

Temperatuur gemeten en ik had 40° koorts!

MAAR IK MOEST EN ZOU NAAR DE IJSLANDERS GAAN!

Dus veel medicijnen gepakt en we konden vertrekke!

Om 9 uur Caro en Mien gaan oppikken en dan een uur rijden.
Toen we bij Kathlein (collega) aankwamen, zijn we eerst een merrie die hoefbevangen op stal stond buiten gaan zetten in een klein landje.
Dan zijn we nog verder de bergen in gereden naar het stuk grond waar de kudde stond.
Het stuk grond was echt super groot, en de paarden moesten natuurlijk weer helemaal vanboven achter een berg staan.
Dus wij helemaal naar boven klimmen, 3 pony's waarop we mochten rijden pakken en trug naar beneden stappen.
De 3 pony's waren:
- De oudste (bleekbruine met zwarte manen) is Næla en dat is ijslands voor "medaillon, of schoontje". Het is een naam die uit de mythologie komt. (uitspraak NAJLA)
-De zwarte die ziek is geworden tijdens de wandeling en trug naar huis is gebracht is Dukka, en dat is het ijslandse woord voor "pop", omdat het zo'n klein schattig veulentje was. (uitspraak DOEKA)
-De jongste was de vosse en die was 5 jaar en werd nog maar voor de 4de keer bereden en hij heet Fjalladís en dat is ijslands voor "berg nimf". (uitspraak FJALADIS)
We wisselden heel vaak van pony, dan kon iedereen is tölten en telgangen,
want elke pony had zijn voorkeursgang.
Hier de foto's van de rit:
Caro op Fjalladís, werd nog effe vastgehouden omdat hij maar voor de 2de keer buiten was.
Mien op Fjalladís en je ziet mijn rug nog maar ik weet niet op wie ik toen reed.
Mien op Fjalladís en ik op Næla. Ik zit wel een beetje verstopt achter Mien

Ik op Næla. Een stuk van mijn vader, mijn moeder en een stuk Kathlein.
Caro op Næla. Had haar cap afgezet voor de foto! DONT WORRY!

Ik op Næla. Super foto, alleen spijtig dat ik mn cap opheb.

Dit vind ik zo een


Ik op Fjalladís en Caro op Næla.
Ik samen met Mien op Næla.
Ze kon het makkelijk dragen zei Kathlein, dus hebben we het maar geprobeert.
Was echt super grappig, vielen er bijna af!

(let niet op m'n kop, had 40° koorts hè
