Toen we een sneeuwwandeling besloten te maken met de pony's en ik [***] los naast me had lopen, kwamen er opeens twee wild blaffende honden op ons afstormen. Eerst op [***] die met mijn zusje voorop liep, maar aangezien [***] als echte stoere man zich nergens iets van aantrekt en mijn zusje ook behoorlijk cool is, wandelden zij gewoon stug door terwijl de honden tot op een meter achter [***] langs renden en naar zijn benen hapten. De honden gaven de 'achtervolging' gelukkig al snel op, want inmiddels verscheen slachtoffer nummer 2 over de heuvel: [***]...
Toevallig was mijn vader met ons mee om foto's te maken, dus we hebben het ook nog op foto staan. Hoewel de honden niet erg groot waren, kneep ik hem wel even omdat ze zo ontzettend fel waren en zo hard op ons afkwamen. Bovendien weet ik dat een hond alleen niet per definitie erg dapper is tegenover een paard, maar dat ze zich nog wel eens onoverwinnelijk wanen in een roedel van twee, dus ik vroeg me ernstig af of ik [***] (die altijd een beetje een watje was) niet toch aan het halstouw moest nemen om te voorkomen dat hij weg zou rennen en het jachtinstinct van de honden zou triggeren. [***] bleef echter netjes bij me en zou zich in geval van nood in vrijheid bovendien beter kunnen weren, dus besloot ik het er maar op te wagen...
[***] bekijkt skeptisch de honden die al op ons af komen rennen, maar stapt dapper door:

De honden rennen op ons af en [***] wijkt een paar passen weg om zich achter ons te verschuilen:

Nog geen seconde later komt hij echter weer achter ons vandaan met het plan om de rollen eens om te draaien: vandaag is [***] even geen vluchtdier!

[***] springt tussen de honden in en gaat direct de confrontatie aan met de meest aggressieve bruine:

Pay-back time...

De zwarte hond was de slimste en rende direct terug naar de baas, maar de bruine was de verkeerde kant opgerend en moest dus weer langs ons terug. Steeds als hij te dicht in onze buurt komt, jaagt [***] hem weer weg.

[***] voelt zich de held van de dag.

(je ziet de hond nog net rechts in de verte verdwijnen)
Als hij de hond voor de derde keer wegjaagt, doet hij dat zo fel dat ik [***] maar terugroep, en zo kwam hij terugrennen:

De honden hebben we de rest van de wandeling niet meer gezien - wel de eigenaar, die zich volledig onbewust was van het aggressieve gedrag van zijn honden aangezien hij op een lager gelegen stuk strand aan het bellen was (je ziet zijn rode muts links op de drienalaatste foto).
[***] to the rescue!