Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Muga schreef:Oh dat kan hij beter niet doen... lastig als je een wedstrijd hebt en de jury zit in een auto

Thuis is hij eens enorm geschrokken van een tractor (genoeg dat hij door de planken ging) en sinds ben ik bezig met hem terug laten wennen aan motoren.
ik weet niet of hij op de beweging of het geluid reageert. Mijn man zijn auto klinkt zoals je hoort heel zwaar. Op bv Lauren haar auto doet hij het veel minder. Er was een periode dat hij amper te rijden of handelen was als hij zelfs maar een tractor hoorde. Dus elke keer als onze nonkel nu de tractor start nemen we Joy aan de hand of onder het zadel dat hij terug leert om te ontspannen maar het is een work in progress.
míjn zelfvertrouwen is even onbestaande. 

Mars schreef:Oh nee, kwam je onzekerheid door het rijden of was het al meh voordat je op stapte?


Dat verhelderde mijn humeur wel. (Laten we zeggen dat mijn man graag wilde weten hoe dressuurruiters nog kinderen krijgen en dat ie er haast naast lag omdat Joy even zijn favoriete truk boven haalde en manlief zich liet vangen. Heb al zo vaak gezegd dat ie dat doet…:+ het ziet niet extreem uit maar hij weet zo goed hoe hij je balans kan manipuleren waardoor hij ook niet veel nodig heeft als je niet voorbereid bent.
een slim paard is leuk tot ze vragen gaan stellen over wat nu echt ‘moet’ 


toen ze daar door waren liep hij idd wel meer zoals ik hem wil zien..
mijn hoge eisen wat dat betreft spelen ook mee gok ik. Ik zie en voel een paard dat niet voorwaarts denkt en mijn man had meteen zo iets van ‘ho-oh Joy.’ 

Hij maakt immers gewoon gebruik van de kansen die ik hem gegeven heb en als ik nu ineens zeg ‘uh nee. Zo werkt dat niet’ Gaat ie daar natuurlijk wat van vinden.

Duhelo schreef:Don't be that hard on yourself.
Het is sowieso een up en down pad hoor.
Ik had dat met de mijne ook, leuk, voorwaarts ontspannen paard, en dan begonnen we aan de zijgangen en verzameling.
En dat kwartje viel supersnel! en bij het belonen mocht ze stilvallen, en plots snapte ze niet meer dat been = van halt naar stap.
Het was net alsof die hulp volledig weg was, en ik mocht zo goed als herbeginnen, en dus ook met een "correctie" die haar wellicht kon bespaard blijven als ik in het oefenen van die zijgangen daar rekening mee gehouden had.
Maar wie denkt er nu daaraan dat je paard die een perfecte travers toont, plots geen overgang halt-stap kan doen?
Fouten worden gemaakt, en bij die slimme paarden maakt dat echt niet zoveel uit, die zijn na een correctie gewoon weer bij de les.
),zijn natuurlijke dominantie of zijn hengst zijn daarin misschien nog een factor is… het ‘probleem’ is dat Joy als hij eenmaal die arm heeft toch wel wat van zijn moeder blijkt te hebben.

en ironisch genoeg denk ik dat de rodeo die volgde zijn bekken los maakte waardoor hij ook weer durfde voorwaarts reageerde… basically is mijn huidige ide dat hij zo lang ‘te braaf’ geweest is ipv een keer die bok te geven of een keer te protesteren als ik te veel vroeg dat hij nu alles er even uit gooide. Ik hoop dat dit alles was iig.
ik lag er ook haast naast.


Maar hoop toch dat 1 keer genoeg is…


ze heeft hem in de namiddag gereden terwijl we even hielpen met zadelen. Man wát een paard…. Ik dénk dat ik haar ga vragen of ik een keer een rondje mag voelen als hij eenmaal gesetteld is. 
)
hij is bovendien bizar intelligent en de meeste paarden komen in de problemen met ruiters omdat ze te slim zijn voor hun eigen goed…. Dus ik ken alle valkuilen en ik val er alsnog in. 
Joy is kort maar ‘reageert’ niet als een gemiddeld kort breed paard.
fleurtjeuh schreef:Ik denk, als ik je verhaal zo lees en de eerste anderhalf minuut van het filmpje kijk, dat jullie elkaar een beetje 'klein' hebben gehouden.
Jij om het voor hem behapbaar te houden, beetje vooruit, beetje terug, beetje buiging, beetje stelling, kleine hulpen, klein reageren, niet overweldigen, niet overdonderen, kort rijden, 'simpel' rijden.
Gewoon, omdat dat meestal is zoals je met een jong paard begint. Kleine hulpen om niet te laten schrikken, kleine reacties vragen want het gaat erom dat ze reageren, nog niet zo zeer hoe veel of hoe groot ze reageren. Simpel rijden om het hoofd niet te overvragen zodat ze kunnen verwerken wat er gebeurd.
Een bepaalde berekenbaarheid om een jong paard te beschermen en dat is heel erg logisch.
En ik denk dat Joy dat misschien meer heeft opgepikt dan je hebt bedoeld. Ipv uberhaupt reageren, dacht hij dat hij klein moest reageren. Die kleine beetjes waren immers al steeds voldoende. En ik denk dat naarmate je meer van hem vroeg, meer reactie op het been, meer vooruit, dat hij misschien in protest ging omdat hij het niet snapte, kleine reacties waren immers altijd goed geweest.
Maar dat is gewoon mijn hersenspinsel, doe ermee wat je wil
Duhelo schreef:Ah, 90% van de tijd met paarden werken is ze “corrigeerbaar” maken. Soms moet je daar gewoon eens doorheen, en zzker zlsnjebde emotie kan loslaten en gewoon fair bent, moet je jezelf niks kwalijk nemen. Was het dit “issue” niet dan komt er vast wel iets anders. En als ze na de correctie beter worden en fijn kunnen afsluiten, dan is dat dikke prima!
Ik heb vooral Rêve al wel eens aan mijn man gegeven omdat ik voelde dat ik in emotie zat. Dan zadel ik zelfs niet meer af mede omdat Rêve graag de beer porde.

fleurtjeuh schreef:Zie het als een huis dat je aan het bouwen bent, om even door te gaan op jouw beeldspraak.
Je hebt de fundering voor elkaar en was klaar om de muren te gaan metselen.
Vol enthousiasme ben je dat gaan doen, maar na een paar rondes kom je erachter dat je in je enthousiasme een deuropening bent vergeten
Dan zit er niks anders op dal helaas die kiezen op elkaar en 'even' dat gat in die muur slaan.
En een gemetselde muur laat zich nou niet zomaar 'breken'
Niet dat je Joy moet breken, zo bedoel ik het uiteraard niet
hij is lief en braaf en geweldig maar ik denk niet dat je ‘m gebroken krijgt eigenlijk.
Hij heeft toch wel de mentale weerbaarheid van mama mee gekregen.
en de fysiek om je daar aan te herinneren indien nodig.
fleurtjeuh schreef:Opzich ook lief van dr, dat ze je nog een kans geeft om het nog eens te proberen
niet zozeer een eerlijke kans zeg maar…. 




fleurtjeuh schreef:![]()
Leuk he, paarden


Maar Rêve wordt niet verkocht. Ofwel verongelukt ze iemand ofwel gaat ze horrors tegemoet van geen voeding/drinken en dat soort onzin… niemand gaat haar handleiding leren. Liep ze nu GP of sprong ze 1.65 was het een ander verhaal maar dat doet ze niet. En Voor de ‘doelgroep’ die op haar af komt is ze gevaarlijk.fleurtjeuh schreef:Ik denk, als ik je verhaal zo lees en de eerste anderhalf minuut van het filmpje kijk, dat jullie elkaar een beetje 'klein' hebben gehouden.
Jij om het voor hem behapbaar te houden, beetje vooruit, beetje terug, beetje buiging, beetje stelling, kleine hulpen, klein reageren, niet overweldigen, niet overdonderen, kort rijden, 'simpel' rijden.
Gewoon, omdat dat meestal is zoals je met een jong paard begint. Kleine hulpen om niet te laten schrikken, kleine reacties vragen want het gaat erom dat ze reageren, nog niet zo zeer hoe veel of hoe groot ze reageren. Simpel rijden om het hoofd niet te overvragen zodat ze kunnen verwerken wat er gebeurd.
Een bepaalde berekenbaarheid om een jong paard te beschermen en dat is heel erg logisch.
En ik denk dat Joy dat misschien meer heeft opgepikt dan je hebt bedoeld. Ipv uberhaupt reageren, dacht hij dat hij klein moest reageren. Die kleine beetjes waren immers al steeds voldoende. En ik denk dat naarmate je meer van hem vroeg, meer reactie op het been, meer vooruit, dat hij misschien in protest ging omdat hij het niet snapte, kleine reacties waren immers altijd goed geweest.
Maar dat is gewoon mijn hersenspinsel, doe ermee wat je wil
.
).
.
hij zakt wat door die voorbenen, gooit zijn hals laag naar op zij en zijn schouders volgen maar als ie dan net neer komt en dan zo opzij springt….. 

.
.
zelfs Rêve weet dat.
das ook zo ongeveer de enige regel die ze accepteert in alle eerlijkheid omdat ze weet dat als ze tegen me in gaat ik gewoon weer weg wandel met het eten.
Na een uurtje krijgt ze dan nog een kans. Dus ze heeft al vroeg geleerd dat als ze ongeduldig is ze langer moet wachten.