jacimatho schreef:wat heb je netjes gereageerd!
Als ik mensen of kinders in mijn weide zie die ik niet ken komt er altijd een soort van overmacht over me.
Dan ren ik schreeuwend als ene viswijf het land door en jaag ze over het hek het liefste de sloot in en als ik ze kan krijgen gaat mijn voet zo stevig tegen hun gat dat ze er minstens een week niet op kunnen zitten.
Meestal als ze dan in de verte weg vluchten kom ik weer een beetje bij zinnen en bedenk ik me dat dat ook wel anders had gekund..maar ja...automatische reactie he...
Heb dan ook al in geen jaren geen last meer gehad van de kinders uit de buurt....
Hahaha inderdaad! Met mij hetzelfde hoor
Als er zomaar meiden bij het weiland staan dan heb ik altijd zoiets van : hm...

niet over je heen ofzo.)
, dus ik dat kind op alle mogenlijke manieren duidelijk proberen te maken dat ik hier wél mag komen en zij niet, dat het voor haar te gevaarlijk is.
toe heb ik gwn gezegd dat ze het zich maar uitzoeken en dat ik niet verantwoordelijk ben als dat kind dadelijk in de kreupels ligt (niet letterlijk zo gezegd maar komt er in de buurt)
niet normaal nee, maar ik wil ze wel uitnodigen om op mijn bonte eigenwijze shet te gaan zitten ( die onbeleerd is
) 
waaaaaaaaaaaah!!!!!