aux schreef:Ik denk dat paarden niet kunnen denken. Paarden reageren instinctief, het is een vorm van conditionering. Als paarden werkelijk kunnen denken, waarom laten ze ons op hun rug want als ze kunnen denken, kunnen ze ook beredeneren en dus beseffen dat hun sterker zijn. Als paarden werkelijk kunnen denken, waarom werken ze niet altijd mee als ze kunnen beredeneren dat met meewerken ze dan vrij krijgen.
Waarom zouden paarden met hun versie van denken deze richting in denken? Juist dat is typisch voor (een bepaald type) mensen. Paarden staan op een andere manier in het leven dan mensen, dat is voor ons prettig, want ze zijn daardoor zeer geneigd tot meewerken.
aux schreef:Er is een voorbeeld genoemd dat een paard op een cavalettiehoutje ging staan? Dit zal niet door beredeneren komen, lees: als ik daar nou eens op ga staanb, ik ben zo groot, die paar cm kom ik te kort en met de cavalettiehoutje kan ik er wel bij. Lijkt me erg sterk!
Mensen zijn geneigd om paarden (en andere dieren) menselijke emoties toe te eigenen. Dan denken de mensen dat paarden zich zo voelen, of zo hebben gedacht. Wie denken er dan uiteindelijk?
Waarom zou een paard dat niet kunnen bedenken? Er zijn veel verschillen tussen individuele paarden, ook in intelligentie. Ik kan mij best voorstellen dat een intelligent paard zoiets bedenkt. Maar dat zijn wel de heldere types.
Ik zie trouwens niet in waarom emoties alleen maar bij mensen zouden horen, ik zie genoeg emoties bij dieren. Het is misschien niet precies hetzelfde als bij mensen, maar is het daarom minder een emotie of minder een gedachte?
Maar misschien vind jij dat beangstigend, dat dieren ook emoties en denkvermogen hebben? Wordt het dan misschien te moeilijk om je nog "er boven" te stellen?