heb het niet vaak dat ik me echt poedersuiker voel na het rijden, maar ik had het laatst wel een keer. het had dagen achtereen heel hard geregend, de bak was modderig en ze gaat altijd lopen ouwehoeren als er plassen liggen. dat zag ik pas toen ik er was en was ingesteld op een uur dressuur dus ik toch die bak in. soms ga ik het gevecht met haar aan, en dan krijg ik haar heus wel door die plassen heen, maar behalve gehoorzaamheid afdwingen heeft het dan geen enkele waarde meer dressuurmatig gezien. na een half uur en een kleine driftbui verder was ik het zat...
huilend kwam ik die bak uit en paard was zelf ook niet helemaal top eronder. normaalgesproken rijd ik of in de bak, of buiten, maar voor die keer heb ik een uitzondering gemaakt, ik heb me vermand en ben nog lekker even een stukje met haar door het bos gaan crossen. zo hebben we het toch weer even een beetje goed en leuk gemaakt, ik kon haar ook niet zomaar weer het weiland in gooien vond ik, met allebei zo'n poedersuiker gevoel.