Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Alvy_1980 schreef:Bedankt allemaal voor de reacties, ik heb hier zeker wat aan gehad. Ook nog een update. We zijn nu wat verder en ik heb besloten om hem niet te verkopen maar door te zetten. Mijn instructrice heeft een paar keer op 'm gereden en ik heb tegenwoordig twee keer per week les, dit wil ik een maand of 3 zo houden. Wat mij erg geholpen heeft is een huisarts die eindelijk bereid was om iets voor te schrijven tegen mijn overgangsklachten. Sinds het gebruiken van de HRT is mijn angst een heel stuk minder aanwezig. We werken nu aan het opbouwen van goede ervaringen en we beginnen nu eindelijk echt wat een band te krijgen. Ook begint het nu pas echt leuk te worden en stap ik met een goed gevoel af. Ondanks dat we vorige week bijna over de kop vlogen doordat ie struikelde, is ook daarna de angst niet teruggekomen. We focussen op het opbouwen van goede ervaringen en op een eigen tempo, zonder teveel verwachtingen en doelen, maar laten de dingen komen zoals ze komen.
mooney schreef:Ok, dus je wilt wel graag voor hem gaan.
Dan zou ik het opsplitsen in 3 aparte uitdagingen:
1. Jouw mindset waarin je achteraf gaat malen en de focus legt op de negatieve stukjes. Ik ben geen therapeut, dus ik doe niet alsof ik alle waarheid in pacht hebt. Ik denk wel dat je een mate van controle kan hebben over je mindset, dat de negatieve gedachten opkomen dat is ok maar het is dan aan jou om het te gaan proberen te relativeren. Voor sommige mensen helpt het om heel bewust te worden van de positieve dingen, door ze bijvoorbeeld te benoemen voor jezelf of vlak na een trainingssessie te noteren. Als je er last van blijft houden is het wellicht handig om te kijken of je hier begeleiding voor zou kunnen krijgen.
2. Je onzekerheid in het handelen. Aangezien dat vooral is als je zelfstandig aan de slag moet, denk ik dat het goed is om stappenplannen met je instructrice te bespreken. Dus focussen in de les op je plan van aanpak en iets minder op de uitvoering. Laat je instructrice uitleggen waarom je een bepaalde actie nu net op dat moment moet uitvoeren, laat haar veel vragen wat je voelt en wat je denkt dat je moet doen, in plaats van dat jij opdrachten van haar letterlijk uitvoert. Zorg dat je gaat leren wat stap B, C, D en E zijn als iets anders loopt dan normaal. Dat maakt dat je spannende situaties beter aan kan pakken, maar ook dat je buiten die situaties rustiger met je paard bezig kan omdat je niet de hele tijd bezig hoeft te zijn met 'was als...', ook niet achteraf.
Zolang dat nog niet lekker in je systeem zit, doe wat minder. Je kan beter wat minder vaak rijden en er een goed gevoel aan over houden dan je paard maar aan de bak proberen te houden terwijl je eigenlijk nog niet helemaal handelingsbekwaam bent of je in ieder geval nog niet zo voelt. In een ideale wereld ga je beter 2 a 3 x per week met begeleiding aan de slag (deels rijden, deels grondwerk), die je stapsgewijs steeds wat meer loslaten. Maar ik snap dat dat niet voor iedereen een financieel haalbare situatie is.
Als je de huisvesting van je paard goed geregeld hebt, is het niet erg als je maar 1 of 2 keer per week echt traint (mits je je verwachtingen binnen die trainingen daarop aanpast natuurlijk). Als je paard de training nodig heeft voor zijn beweging, dan is het misschien goed om zijn huisvesting kritisch te bekijken.
3. Het zelfvertrouwen van je paard. Als je paard wat minder onzeker wordt, dan heb je minder kans op de situaties die je vervelend vind. Ga dus op zoek naar manieren om de levenservaring van je paard wat op te bouwen, dat kan met grondwerk, of met laagdrempelige nieuwe leuke dingen doen. Als je paard stabieler wordt heb je daar ook weer profijt van als je dochter met hem aan de slag wil.