Geplaatst 
Gombal: echt he! Mijn geliefde Skóla was ook superbraaf, maar die zou het er al lang mee gehad hebben. Ik had me geen beter paard dan Cerano kunnen wensen!
Manadeluca: dat doe ik
Hoop dat we nog heel veel mooie jaren samen mogen meemaken. Ik ben gek op hem.Vandaag kwamen mijn vriend René en zijn neef Chris mee. Vriendlief heeft Cerano 2x gezien in het begin en stond versteld van hoe hij veranderd is. Mooi blinken, mooi in de vacht, veel betere bespiering. Chris zag hem voor het eerst en nadat de eerste "wow
wat een groot paard" reactie gepasseerd was, werd hij bijzonder vakkundig rond Cerano's hoefjes gewonden 
De grootste angst is weer weg, exact zoals ik verwacht had. Het is die eerste keer na een pauze dat ik doodsbang ben, eenmaal ik daardoor ben, is het terug in orde.
René hielp wel nog even met opstappen.
Daarna werden er foto's gemaakt. Narcissa heeft weer een grote glimlach
en Cerano, clown dat hij is, deed lekker mee 
Daarna gereden en het ging super goed! Natuurlijk onze gewoonlijke werkpunten, vooral mijn houding. Helaas heeft hij het wel heel erg met achter de loodlijn kruipen
Ik wil dat hij niet meer met zijn neus in de grond loopt, want dan valt hij zo hard op zijn voorhand dat hij onregelmatig wordt. Als ik hem op een neutrale hoogte hou, heeft hij het makkelijker om zijn achterhand erbij te trekken. Maar dat vindt hij moeilijk en zijn oplossing is achter de loodlijn gaan, hoe zacht mijn verbinding ook is Want ik heb echt alleen het gewicht van de teugels in mijn handen...Als je hem daar uit kunt krijgen, loopt hij echt heerlijk! We weten dus waar we aan gaan werken. Neusje eruit rijden.
Heel blij met deze foto! Cerano heeft trouwens altijd zijn mondje wel wat open, ook met andere (veel betere) ruiters.
