Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola


kim_1990 schreef:Bedankt allemaal!
Ja, prognose is opzich wel goed, volledig herstel is natuurlijk altijd een vraagteken bij breuken...
Hij staat een soort van op rust, niet op de box want daar is hij minder rustig dan op de paddock, hij staat wel apart van de andere hengst nu omdat die alleen maar wil spelen en dat mag hij nu niet helaas.
Hij komt de 30e op een eggbarijzer met zijlipjes...een eggbarijzer is een compleet rond ijzer met dus zijlippen, dit om de beweging in het hoefmechanisme te minimaliseren zodat de breuk kan herstellen...normaal sta je te springen om een goedwerkend hoefmechanisme maar in dit geval werkt het het herstel van de breuk juist tegen.
Hij staat op metacam 100kg om de scherpe randjes van de pijn te verzachten maar wel dat hij dus nog "ietsje" voelt in die hoef juist om dus rustig te blijven. Zijn paddock is nu 7,5 x 15 meter groot zodat hij ook niet te veel ruimte heeft om toch gek te doen...en verder is het duimen draaien...
, ik lees al even stilletjes mee omdat ik afgelopen jaar dezelfde situatie voor heb gehad en verwacht haar dit jaar pas weer op te kunnen pakken. Wellicht biedt onze ervaring je wat "geruststelling", ondanks dat ik weet hoe bijzonder stressvol en klote het is.
Mocht je meer willen weten of eens willen sparren, stuur me dan vooral even een PB! Op mijn Insta (@mylifewithred) is ook het één en ander van het afgelopen jaar terug te lezen, mocht je dat evt. willen. 
Dus dat wil ik ook weer rustig opbouwen, alsof ze bij wijze van nog onbeleerd zou zijn 
Blacky94 schreef:kim_1990 schreef:Bedankt allemaal!
Ja, prognose is opzich wel goed, volledig herstel is natuurlijk altijd een vraagteken bij breuken...
Hij staat een soort van op rust, niet op de box want daar is hij minder rustig dan op de paddock, hij staat wel apart van de andere hengst nu omdat die alleen maar wil spelen en dat mag hij nu niet helaas.
Hij komt de 30e op een eggbarijzer met zijlipjes...een eggbarijzer is een compleet rond ijzer met dus zijlippen, dit om de beweging in het hoefmechanisme te minimaliseren zodat de breuk kan herstellen...normaal sta je te springen om een goedwerkend hoefmechanisme maar in dit geval werkt het het herstel van de breuk juist tegen.
Hij staat op metacam 100kg om de scherpe randjes van de pijn te verzachten maar wel dat hij dus nog "ietsje" voelt in die hoef juist om dus rustig te blijven. Zijn paddock is nu 7,5 x 15 meter groot zodat hij ook niet te veel ruimte heeft om toch gek te doen...en verder is het duimen draaien...
Sorry voor het binnenvallen, en alvast voor het lange verhaal, ik lees al even stilletjes mee omdat ik afgelopen jaar dezelfde situatie voor heb gehad en verwacht haar dit jaar pas weer op te kunnen pakken. Wellicht biedt onze ervaring je wat "geruststelling", ondanks dat ik weet hoe bijzonder stressvol en klote het is.
Mijn merrie is 1 januari 2025 kreupel uit de paddock gekomen. Wrs met een zooitje aan de ren geweest op de bevroren paddock, voet verkeerd neergezet of ergens tegenaan getrapt en ook hoefbeen gebroken. Echt gewoon domme pech geweest volgens de DA. Schijnt ook vaker voor te komen als de grond bevroren is.
Die van mij mocht na 6 maanden stalrust (wel echt op stal, en ook een rond ijzer) weer naar buiten. Ging toen ook over op een normaal ijzer. Zijn wel na zo'n 2,5e maand weer begonnen met stappen ad hand. Uiteindelijk heeft ze door een operatie aan mijn kant in totaal 8 maanden op "stal"rust gestaan (laatste 2 maanden in de opfok in een stal van 5x10m). Na 8 maanden de laatste foto's gemaakt, ijzer is er compleet onderuit gegaan, naar buiten toe opgebouwd (had dus al 2 maanden eerder gemogen maar ging niet op de stal waar ze toen stond) en sinds 1 november staat ze eindelijk weer op een normale pensionstal.
We hebben hier wel de 6 maanden volgemaakt en ik heb in het proces nog een keer een second opinion aangevraagd maar die gaven eigenlijk hetzelfde aan. Maar het zal wrs ook afhankelijk zijn van de grootte en de plek van de breuk en hoe vlot het hersteld.
Ik merk bij mijn merrie nu vooral de mentale klap nog. Na zolang niets kunnen/mogen was elke vraag al snel "te veel". Het is er ook 1 die graag zelf bedenkt wat goed voor haar is, dus dat was even heel pittig. Inmiddels zijn we weer met grondwerk begonnen en gaat het al een stuk beter gelukkig. Die van mij was net 3 maanden onder het zadel toen ze kreupel werd. Ze zijn in oktober op de kliniek weer begonnen met longeren en eigenlijk had ik er al bijna weer opgemogen, maar dat heb ik even op de lange baan geschoven door bovenstaande.
Ik verwacht van het voorjaar/zomer pas weer te kunnen kijken hoe veel stappen we terug moeten qua beleren/doorrijden, maar dat komt ook deels door mijn operatie en dat we op de grond dus even wat regels moeten herstellen.
Verder ken ik (viavia) nog een ander geval van een hoefbeenbreuk en die mensen zijn ook alweer een tijdje leuk aan het rijden met hun pony. Het kan dus echt, maar ik weet ook hoe stressvol elke nieuwe foto's waren met of er verbetering te zien was of niet.
Wel echt superkut wb je plannen voor oa de hengstenkeuring![]()
Het was hier echt wel even schakelen toen alle plannen de ijskast in moestenMocht je meer willen weten of eens willen sparren, stuur me dan vooral even een PB! Op mijn Insta (@mylifewithred) is ook het één en ander van het afgelopen jaar terug te lezen, mocht je dat evt. willen.
_____
Dan nog maar even een korte algemene voorstelling
Ik heb een 4,5 jarige KWPN merrie (2021) die najaar 2024 beleerd is en dus een paar maanden is doorgereden. Ik zag hier al een paar bekende namen dus een enkeling kan ons ook uit het "beleren 2024 topic" kennen. Ivm bovenstaande dus het afgelopen jaar vrijwel niks gedaan behalve nu weer gestart met grondwerk. Ik hoop tegen het voorjaar, als het weer ook weer wat beter wordt, haar op te kunnen pakken qua longeren en dan tzt te zien hoe snel ze het zadel/rijden weer oppakt. Met zadelmak maken deed ze alles met 2 vingers in haar neus, maar gezien de huidige status kan het voor m'n gevoel op dit moment 2 kanten opDus dat wil ik ook weer rustig opbouwen, alsof ze bij wijze van nog onbeleerd zou zijn
[ Afbeelding ]


Soms is het ook kiezen of delen natuurlijk. Die van mij heeft het grootste deel van de tijd op de kliniek gestaan. Kostentechnisch niet heel prettig
Maar daar stond ze met anderen op stal en wist ik zeker dat ze goed stond. Was ook bang dat ze met alleen binnen staan de boel af zou breken en heb nog ergens een filmpje dat ze met gebroken hoefbeen bokkent en springend de paddock door gaat
Ik was op de oude stal ook niet meer helemaal tevreden over de kwaliteit van het ruwvoer (veel schimmel ook) dus was al langzaam aan het rondkijken. En qua eigen gezondheid kwam het ook wat beter uit dat ik niet elke dag naar stal hoefde
Het gelaste tussenstuk was er tussenuit. Heb toen wel extra foto's laten maken maar dat zag er gelukkig goed uit. Dus het "kon wel wat hebben". Daarna ruim 3 maanden in de opfok, vond mn portemonnee wat prettiger 
Liep hier alleen helaas wel door tot het gewricht
Ben zelf dus vooral bang voor potentieel artrose op "jongere" leeftijd maar ook de second opinion was heel tevreden over de genezing dus hopelijk valt dat mee
DA heeft daar verder ook weinig over gezegd maar dat is echt iets wat de tijd uit zal moeten gaan wijzen. Dat die van jou dat niet heeft klinkt iig gunstig! Alhoewel ze bij jou miss wat sneller bang zijn dat dat hoekje kan gaan "verschuiven"?










