NathalietjeB schreef:hier mijn versie over hoe ik over dit onderwerp denk..
mijn paard is mijn paard mijn vriendje maar ook mijn gebruiks voorwerp...
iedereen blert hier van ik hou mijn paard als hij wat gaat mankeren maar dan mijn vraag
tot op welke hoogte hou je je paard? tot wanneer is t paard vriendelijk in jou ogen?
en juist in mijn ogen gaat het mis op het punt dat mensen een dier gaan vermenselijke.
en komen ze met redenaties van als een oude oma wat gaan mankeren laat je die ook niet afmaken.
maar waarom zou je in godsnaam een paard gaan zien als een mens.
een paard is gemaakt om vrij te kunnen bewegen en te werken zonder mankementen.
want heeft iemand ooit wel eens gezien wanneer een paard echt pijn gaat aangeven?
nee want veel paarden geven pijn niet aan ook al mankeren ze een hoop.
(en dan kijk ik puur naar mijn eigen eerste pony die ondanks kapotte pees en waarschijnlijk scheur in zijn schouderblad gewoon telkens op bleef staan en ging lopen)
een paard is een prooi op t moment dat hij zwakte toont dus ze zullen die zwakte heel lang verborgen houden.
als een paard geen paard meer kan/mag zijn dan vind ik dat je je dier gewoon moet laten gaan naar de eeuwige weides.
ipv te koop zetten en iemand anders met de problemen van je paard te willen opzadelen
mijn eerste pony had een peesblessure en ging van kwaad tot erger.
ik heb daar voor besloten om die af te laten maken, en niet nog 20 jaar als land pony op t land te gooien.
ik zie veel paarden te koop staan met allerlei mankementen, waarvan ik zelf denk van breng hem weg het is niet meer gericht op t paard maar op menselijke gevoelens.
Tja, je had het wellicht iets tactischer kunnen brengen maar ik ben het met elk woord 100% eens.
)
Denk niet dat ie het zo vreselijk zou vinden (mits niet alleen etc.)