Famke160301 schreef:Ik kan ook niet begrijpen dat er mensen zijn die maar enkele keren per maand naar hun paardje gaan. Zelfs enkele keren per week vind ik al weinig.
Ja ik ben iemand met mijn eigen paardje aan huis (boerderij). Ik verzorg mijn paard zelf aangezien manlief niks met paarden heeft en het ook mijn verantwoording is (ik kies immers voor een paard), wil ik hem daar ook niet mee belasten. Dus ook als ik een keer griep heb (wat ik gelukkig niet vaak heb), dan sleep ik me minimaal 2 x per dag naar stal. Even poetsen, eczeemdeken erop, buitenzetten, water verversen, stal uitmesten (elke dag ja, want meneer is een grote viespeuk en ik een gruwelijke hekel heb aan vieze stallen). 's Avonds weer op stal, voeren enz. Ook als we een feest hebben of een dagje uit gaan dan verzorg ik hem zelf, dan maar wat eerder mijn bed uit en 's avonds wat later naar bed. Alleen tijdens evt vakanties (wij gaan maximaal 5 dagen achter elkaar weg 1x per jaar skien) dan vraag ik een bekende van ons om hem te verzorgen, en dit jaar gaat hij 1,5 week naar de stal waar hij ook zadelmak is gemaakt, omdat ikzelf 1 volle week naar de Pyreneen ga (herders-trail). Dan wordt hij die week tenminste ook gereden.
Tijdens mijn zwangerschap heb ik mijn paard ook zelf verzorgt, alleen ging rijden toen niet meer zo makkelijk na een x-aantal weken. Toen hebben we vanaf die tijd paardlief voor de kar gezet, en dat ging wel. De eerste week na de bevalling was ik om t zo maar te zeggen, niet zo mobiel.. dat is buiten de ski-vakantie om de enigste keer dat ik t zelf niet kon. Na die week gewoon weer wel.
Mensen die hun paard op een pensionstal hebben staan, hebben t eigenlijk wel makkelijk. Ze hoeven 's morgens niet naar hun paard toe, want die krijgt zijn voer enz toch wel. Dus extra vroeg daarvoor opstaan is er niet bij. En hebben ze t een keer een beetje druk en zijn als ze om 18.00 u thuis komen van hun werk te moe, nou dan gaan ze toch niet, hun paardje wordt toch wel verzorgt. Ik heb daar wel een beetje moeite mee.
Toen ik nog thuis woonde bij mijn ouders en buitenshuis werkte, ging ik 's morgens voor t werk mijn paard buiten zetten, stal uitmesten enz. Als ik daarmee klaar was dan haalde ik haar weer binnen. Ik moest van huis naar de stal van mijn paard 3 km rijden, daarna van de stal naar mijn werk 5,5 km. Ik werkte van 8.30 u tot 12.15. Dan meteen naar paardlief. Even buiten zetten (5,5km) Naar huis om te eten (3 km) dan weer naar stal om haar weer binnen te halen (3 km) Van stal weer naar mijn andere werkgever (ik werkte toen in 2 verschillende DAP's) van 13.30 tot 18.00-18.30 (5 km). Daarna eerst weer naar paardlief (5km) om haar weer even buiten te laten en weer naar huis om te eten (3km). Na t eten terug naar stal om te rijden (3km) en later weer naar huis (3km). Een heel gesjouw, maar ik had het er graag voor over (ik had wel een autootje anders was t niet te doen). Het paard wat ik toendertijd had, kon niet lang buiten staan, na een klein half uurtje had ze t wel weer gezien en als ik dan niet op tijd weer bij de wei was dan kwam ze zelf weer naar binnen (lees ze sprong gewoon over 1.75m heen en liep weer naar binnen). Haar vriendje (shetlander) had dan weer eens het nakijken. Dus om haar overdag toch even buiten te kunnen laten lopen, ging ik 's morgens, 's middags en 's avonds (2x) naar stal.
Tja dus het excuus "te druk" kan er bij mij niet in.
Tja, kijk, ik hoef dat allemaal niet zelf te doen (pensionstal) dus vind ik het persoonlijk onnodig om 2X per dag op stal te komen. paardlief staat ook hele dagen in de wei te genieten van zijn verwend leventje. Ik begrijp persoonlijk jouw moeite daarmee niet. Ik heb inderdaad de luxe van een pensionstal, maar ik zie mijn paard niet minder graag dan jij. Ik sla soms ook een dag over en ik hoef mij daar niet schuldig bij te voelen. Een paard houden hoeft niet te betekenen dat je er zwaar werk voor moet verrichten, daar heb je een volpension voor. en daar werk ik dan ook hard voor om die extra kost te betalen

het is niet dat je meer liefde van je paard krijgt door er hard voor te werken. Je reactie komt op mij over alsof je een klopje op je schouder wil voor al dat harde werk.
Maar dat is je eigen keuze.