dejavu schreef:Allereerst: Joceline, Bandida, Sanne; Ik ben het met jullie eens.![]()
Ik vraag me wel af waar de grens ligt tussen grondwerk/'corrigeren terwijl je er niet op zit'.
Vinden jullie dit vallen onder één noemer?
Pharagirlke gaf hier bijvoorbeeld aan dat een van haar beesten gecorrigeerd moest worden. Dit heeft ze naar mijn idee prima gedaan, maar dit valt naar mijn idee niet onder grondwerken.
Excuus voor de late reactie, moest even graven.
Ik vind dat dat zeker onder 1 noemer valt. Grondwerk is in onze ogen samen werken, naar elkaar luisteren en kijken. Samen bezig zijn om dingen te bereiken. Ik vraag dingen aan mijn merrie en als ik respect voor haar toon, naar haar luister/kijk maar haar niet over mij heen laat lopen, verkrijg ik wat ik haar vraag. Als ik nu in de bak haar los laat rennen en ze doet haar eigen willetje of nog erger en ik pak haar vervolgens niet aan tijdens het grondwerk, dan ben je niet aan het grondwerken eigenlijk want het paard heeft totaal geen interesse en geen respect. Oftwel je wilt respect van je paard krijgen dat ten eerste. Als dit respect er is is de weg naar vertrouwen en een goede band niet lang meer. Pas als dit tijdens het poetsen, op de wasplaats, in de trailer, in enge gebieden, onder het zadel, aan de hand en bij kinderen in orde is kan je pas echt samen werken. Het belangrijkste is dus respect van je paard en andersom, waarbij de ruiter/baas boven het paard staat en het paard dit dus accepteerd. Dit gebeurt op een manier met veel rust en geduld maar wel met consequentie. Mijn merrie slaat, bijt, hapt nooit dus als ze afentoe kliert is het dat ze zich omdraait en wegloopt. Meer doet ze niet en ze weet meteen dat ze fout zit. Ze wil zich dan niet meer laten pakken en rent heen en weer omdat ze weet dat het niet de bedoeling is. Als ik haar dan even later ingesloten heb dan gaan zeg ik niets. Maar ik beloon haar ook niet omdat ze weggerend is, wat ze dondersgoed weet, en omdat ik haar heb moeten vangen. Dan gaan we rustig aan het werk waarbij ik dan niets meer duld. Normaal duld ik ook geen brutaliteiten maar op dat moment ben ik even iets strenger. Daarna sluiten we het longeren af, ik brom niet meer op haar ze krijgt beloning voor het werk. Dit weglopen doet ze zo 1x in de 2 maanden. Ze doet dit vaak als we een tijdje niet hard getraind hebben of als we de vorige dag hebben gesprongen. Mijn merrie vindt het enorm fijn om gewoon elke dag hard te trainen, dan lekker de wei in als beloning. Als je haar wilt verrassen met een vrije dag of buitenrijden is ze de volgende dag toch een beetje van slag. Ze kickt op het rijden en ze is er ook goed in.
Conclusie is dus dat wanneer dan ook, altijd ongewenst gedrag straffen, waar dan ook. Op de poetsplaats, wasplaats, trailer, in de bak overal vind ik het woord grondwerk juist. Je bent eigenlijk altijd in rust bezig met je paard, je bent duidelijk en consequent/eerlijk. Je schreeuwt niet, hoogstens een brul is voldoende bij ons. Fluisteren of lelijke woorden zeggen tegen het paard heeft geen zin, het blijft een kuddedier. Ben geen paardenfluisteraar of een zweverig type met boeken over het psychische van een paard. Je moet gewoon helder zijn in de communicatie/lichaamsstaal tegenover je paard, consequent zijn, straffen en belonen en zo bouw je een sterke vertrouwensband op.