Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne
Dus ik heb persoonlijk heel vaak last van het stemmetje: "wat als" maar voor mij hielp het om alles in heeele kleine stapjes te doen samen met iemand die echt heel kundig is en die ik met mijn ogen dicht vertrouw. boedjang schreef:Wij zijn even uit de running
Ik ben van mithras afgevallen vanmorgen, hij schrok denk ik dat ik niet stabiel zat en hij bokte . Ik ben blijkbaar niet goed in rodeo zonder zadel.
Ik ben echt beroerd gelanceerd en kwam op m'n voet terecht.
Ik voelde direct dat t niet goed zat
Voet lag dwars en ik voelde mijn botten door mn laars steken
Was echt enorme pijn
Ambulance heeft me met van alles moeten verdoven want laars moest uit natuurlijk.
Direct naar ok doorgereden gereden want was open botbreuk en gevaarlijk voor infecties( zand en hooi).
Daar hebben ze zo goed en zo kwaad mogelijk de botten aan elkaar gezet zodat mn voet weer in positie staat.
Zit nu hele stellage omheen.
Over 2 weken wordt ik verder geopereerd.
Balen in kwadraat
mellamoshan schreef:Jeetje boedjang heel veel sterkte!
Hele kleine stapjes en doen waar je je goed bij voelt is zeker bij die jonge paarden heel belangrijk.
En de ene dag ben je zelf heldhaftiger dan de andere dag.
Vandaag had ik bijvoorbeeld een mindere dag. M’n jonge paard voelde wat explosief en opgeblazen en dan vandaag gaan alle doemscenario’s door mn hoofd. Geen idee waarom ik dat vandaag had. Al met al voornamelijk stap draf werk gedaan daarom want ik reed in de grote buitenbaan en iets te vaak de grond hard van dichtbij bekeken daar de laatste paar jaar.
En zo moet je het met inrijden ook aanpakken denk ik. Gewoon op gevoel, wat voelt goed vandaag. Elke dag is anders.
Zonnetje was wel even genieten vandaag moet ik zeggen.