Bokt.nl

kazary schreef:

Dan heb ik toch een heel ander beeld mee gemaakt.
Gewoone mensen.
Ja streng maar rechtvaardig voor de paarden. Geen doelloos gemep, dat werd echt niet geacepteerd. Maar inderdaad, ook geen getrut over zielig bij een boze blik. Als een tik nodig was, kreeg het paard die ook.
Gewoon passende engelse zadels.Toen bestond stuben al Nee boomloos was er niet, dat was dan gewoon zonder zadel rijden.
Bitten paste altijd, maar toen was er gewoon minder keus, dus je reed eigenlijk alles met een enkelgebroken bustrens. Maar breedtes lagen er verschillende.
En toen leerdje ook als het paard niet luisterde je niet aan hulpteugels, sporen en andere bitten moest gaan denken. Want ze bestonden wel hoor dingen als een slof. Maar werd je gewoon gezegd dat je zelf maar eens beter moest gaan leren rijden. (stel je voor dat je dat nu zou zeggen, fout zeg)
En we reden gewoon met katoennen dunne dekjes die ook gewoon in de was gingen. Geen pads in alle kleuren.
Mensen die ook hun dochters gewoon op de paarden lieten rijden hoor Maar je moest niet gaan gillen bij een bok. Geen getrut wat dat betrefd. Ook als je er af lag opstappen en doorgaan. Anders moest je niet gaan paardrijden of eeuwig op de manege blijven.

Anya schreef:

Iedere keer dat ik dit forum open, lees ik weer wat topics en ga vrijwel onmiddellijk op mijn handen zitten.
De topics met bijtende, schoppende, omdraaiende, door mensen heen rennende, bokkende, steigerende, niet stilstaande paarden vliegen je om de oren.

En heel vaak is dat echt de schuld van de eigenaar (of heel soms de vorige eigenaar) en slechts heel zelden is er echt sprake van een onhandelbaar paard.

Paarden houden van duidelijkheid. Je kunt ze vragen of ze iets willen doen, maar als het antwoord dan 'nee' is, dan ga je over naar vertellen of nog duidelijker vertellen. Nee is nee. Altijd. Nee is niet soms ja, of ja maar hij was zo grappig toen hij 3 maanden was een steigerde. Nee is niet, hij kan er niks aan doen want het is een hengst. Nee is desnoods op tijd die ene keer een gerichte schop geven als een paard nergens anders naar luistert. Nee is 100x afstappen en je paard terug zetten als je paard gaat lopen terwijl jij wilt opstappen. Nee is desnoods een uur met druk op een halstertouw blijven staan als je tinker weigert te lopen en lievert aan het touw hangt. Nee is nee. Altijd.

Wordt er tegenwoordig niet meer geleerd om verstandig met paarden om te gaan? Wordt er alleen nog maar geleerd te tutten met je paard en te denken dat als je maar voldoende vlechtjes vlecht een paard vanzelf heel lief wordt? Krijgt iemand nog wel iets mee van hoe een paard als kuddedier met een rangorde in elkaar steekt? Hoe een vluchtdier kan reageren? Dat een paard dat door je heen schoudert geen enkel respect voor je heeft (ik zie ze lopen, de eigenaren het de hand op de schouder van hun paard terwijl ze alsnog van de weg worden gedrukt)?

Zoveel topics waarvan ik denk.. te laat. Nu is de enige optie om het paard wel gericht die schop te geven. Om te voorkomen dat het arme dier door onkundige eigenaren uiteindelijk bij de slacht eindigt. Zoveel topics waarvan ik denk: Djeez neem een goudvis of koop een fiets. Neem geen paard voor je snapt hoe zo'n dier in elkaar zit.

Kortom zoveel topics waarbij ik op mijn handen zit. Omdat het toch niet helpt.

Affijn. Ik heb het één keer toch maar wel opgeschreven.
Beschouw het maar als niet geschreven.

sanne83 schreef:

Ik vraag me eerlijk gezegd wel eens af of mensen uberhaupt nog wel lol hebben.
Juist lekker dat rommelen is toch heerlijk?

Lovely schreef:

LDRD, in drieën en in drieën en losse kant achter boven.

Rianneke schreef:

Ik zou daar als paard ook niet vrolijker van worden. Word je uit je stal getrokken moet je flink aan de bak en vervolgens sta je weer tussen 4 muren...

WolinLotte schreef:

kazary schreef:

Dan heb ik toch een heel ander beeld mee gemaakt.
Gewoone mensen.
Ja streng maar rechtvaardig voor de paarden. Geen doelloos gemep, dat werd echt niet geacepteerd. Maar inderdaad, ook geen getrut over zielig bij een boze blik. Als een tik nodig was, kreeg het paard die ook.
Gewoon passende engelse zadels.Toen bestond stuben al Nee boomloos was er niet, dat was dan gewoon zonder zadel rijden.
Bitten paste altijd, maar toen was er gewoon minder keus, dus je reed eigenlijk alles met een enkelgebroken bustrens. Maar breedtes lagen er verschillende.
En toen leerdje ook als het paard niet luisterde je niet aan hulpteugels, sporen en andere bitten moest gaan denken. Want ze bestonden wel hoor dingen als een slof. Maar werd je gewoon gezegd dat je zelf maar eens beter moest gaan leren rijden. (stel je voor dat je dat nu zou zeggen, fout zeg)
En we reden gewoon met katoennen dunne dekjes die ook gewoon in de was gingen. Geen pads in alle kleuren.
Mensen die ook hun dochters gewoon op de paarden lieten rijden hoor Maar je moest niet gaan gillen bij een bok. Geen getrut wat dat betrefd. Ook als je er af lag opstappen en doorgaan. Anders moest je niet gaan paardrijden of eeuwig op de manege blijven.

Dit vind ik dus ook . De eenvoud van het omgaan met paarden zie je nu niet meer... Het moest comfortabel en functioneel zijn, voor zowel het paard als de ruiter.
Vroeger werd er een stuk minder getrut met de paarden, veel meer mensen sprongen in het weiland op hun paard om ze naar voren te rijden in een stevige galop... werden ze eraf gedondert, dan was het paard niet meteen een ongehoorzame poedersuiker, nee het paard was paard.
Ik ben met deze eenvoud opgevoed door mijn moeder, wedstrijdje doen in het weiland met alleen een halstertje... prima meid... als je eraf dondert dan niet zeuren en wees goed voor je paard.
Vroeger zag je alleen maar paarden op het land, nu beginnen mensen al te gillen als ze hun paard een uurtje op het land zetten en deze begint feestelijk te dansen, want het is buiten.. een van de weinige momenten..
De mentaliteit verandert, het paard mag niet meer paard zijn en het paard moet zus lopen en het paard zo lopen, want dat is wat op dit moment hoort.. als het niet lukt zonder slof, dan vast wel mét slof.
Je ziet nu de vernuftigste peesbeschermers en bandages... paardendekens waar wij het in de winter stikheet onder zouden krijgen...
Niet alles van vroeger is beter... maar de eenvoud van toen doet de paarden veel meer goed dan dat getrut van tegenwoordig. Om iedere misstap van het paard krijgt het dier een draai om de oren.
De eenvoud is zo belangrijk, vandaag de dag is niks meer eenvoudig.
Wellicht omdat er nu veel meer haast is vandaag de dag? Het moet vandaag meteen goed zijn en overal staat meer druk op. Niet alleen bij de paarden, ook bij de ruiters.
Er werd vroeger veel meer zelfstandigheid gevraagd van het paard, het boerenpaard vond zijn weg terug naar zijn eigen weiland na het werk op het land en de paarden liepen met losse teugel in het bos ipv een slof om de kop.
Het lijkt wel alsof het paard nu niet meer zelfstandig mag zijn, niet meer mag meedenken. Stel je voor dat het paard er andere ideeën op nahoudt dan wat jij van plan was...

Ik zie geen kinderen meer die een buitenrit gaan maken zonder zadel of in het weiland aan het spelen zijn met de paarden, ze gaan niet meer naar buiten want er komt een dressuurproef aan waar zwaar voor getraind moet worden. Gooit het paard ze er nu af, dan worden er strenge maatregelen genomen om het paard te laten 'luisteren'. Terwijl er vroeger werd gezegd; achterover zitten en weer doorrijden.. lig je eraf, dan stap je er gewoon weer op.

Mentaliteits verandering betekent ook verandering in het gedrag bij de paarden. Paarden worden strak gehouden, mensen worden strak gehouden (spelen in het weiland is vandaag de dag natuurlijk 'not done'). Hoe ontstaan gedragsproblemen? ..Zo dus.

kazary schreef:

En juist door lol met de knol leer je zoveel over hoe een paard reageerd op dingen.

Anya schreef:

die dekentjes ken ik ook nog. Van die moltongrijze gevallen.
Toen had je ook nog van die canvasdekens die bleven staan als een plank als je ze van een paard haalde.

LDRD schreef:

Best zielig voor de paarden vroeger he, dat ze er niet hip bijliepen .

Trouwens, mijn paarden worden nog steeds uitgelachen hoor door hun te gekke kekke vriendjes .
Maar wie het laatst lacht lacht het best .

LDRD schreef:

Ja, plak er een pakkende naam op en een stevig prijskaartje en je hebt wat .

WolinLotte schreef:

Volwassen mensen zijn veel te veel gericht op controle, controle en nog eens controle en daarbij komt prestatie, want dat is de verwachting. Kinderen daarentegen kunnen heel goed los laten en reageren hier primitief en heel natuurlijk op. Hoe komt het dat het bij kinderen vaak zo leuk gaat? Om die reden dus. Loslaten, volledige ontspanning halen uit die paarden. Trots zijn en 'verliefd' zijn op hun paardje.