promptertje schreef:Hier verschil ik dus duidelijk met je van mening. Een voet glijdt in draf altijd een stukje door bij het landen, en met stroef materiaal eronder kan dat niet. Ik zal eens kijken in mijn "bibliotheek" waar je hierover wat zinnige info kan lezen.
De hoge-snelheid-films die we gemaakt hebben van Jack (ook een draver) laten zien dat de voeten exact de grondsnelheid bereiken vlak voor het neerzetten.
Als dit zo is dan is het hele verhaal over klappen op de kogels een broodje aap, mee eens? Want als het snelheidsverschil tussen grond en hoef 0 is is er ook geen kracht die op de gewrichten wordt uitgeoefend.
Het enige wat we nu nog moeten vaststellen is of Jack een uitzondering op de regel is of niet. En hoe het kan dat die Engelse professoren ernaast zitten. Ik heb daar wel wat ideetjes over.
1) Het is bijzonder inefficient als hoeven nog een stukje zouden doorglijden. Doorglijden is namelijk wrijving, er ontstaat warmte, en wrijving kost energie. Energie die het paard moet opbrengen en in warmte wordt omgezet. Energie die ook verloren gaat bij het afzetten. Aangezien het zo makkelijk is om dit energieverlies te voorkomen mag je aannemen dat paarden dat ook van nature doen. Met name vluchtdieren zijn uiterst efficient in hun bewegingen en verspillen niet nodeloos energie.
2) Paarden komen van nature uit berggebieden. Zouden hoeven doorglijden dan zou dit een enorme slijtage op de hoeven veroorzaken en zouden paarden in die gebieden niet kunnen leven. Het feit dat ze dat wel doen weten we, en we weten ook dat ze daarbij gezonde hoeven hebben die niet teveel afslijten.
Nu nog die professoren. Een grote valkuil is het wanneer je gaat kijken naar een beslagen paard. Die loopt namelijk anders, en omdat ijzers makkelijk glijden wordt dit ingecalculeerd bij het lopen. Paarden die een tijdje op ijzers hebben gelopen gaan inderdaad glijdende bewegingen maken (net als mensen die een tijdje over het ijs hebben gewandeld). Ga je zulke paarden onderzoeken dan zie je inderdaad dat die doorglijden.
Een andere professor (die overigens niets met natuurlijk bekappen te maken heeft maar allerlei oorzaken van kreupelheid heeft onderzocht; zijn boek heet "the lame horse" heeft uitgebreid onderzoek en metingen gedaan en is tot de conclusie gekomen dat doorglijden trillingen veroorzaakt in de pezen die daardoor schade oplopen. Pezen zijn namelijk ongelooflijk sterk, maar ze kunnen slecht tegen vrij plotselinge veranderingen van kracht. En dit laatste gebeurt wanneer een ondergrond plotseling meegeeft (wat zou gebeuren wanneer de hoef een stukje moet doorglijden). De hoef glijdt namelijk in eerste instantie NIET door (het gewicht van het paard is er bij het initiele grondcontact nog niet) maar zal alsnog gaan doorglijden zodra het gewicht van het paard erop komt. Er ontstaat dus na het grondcontact een plotselinge versnelling en DAT is waar de pezen overbelast door raken. Dit treedt niet op wanneer de hoeven niet doorglijden, zoals je energie-technisch mag verwachten (en Jack ook heeft gedemonstreerd).
Overigens zijn bij hoefschoenen ook m.b.v. computers metingen verricht om te kijken wat er gebeurt. Alle krachten op zowel de gewrichten als pezen zijn veel minder dan bij hoefijzers. Proefondervindelijk is eveneens vastgesteld dat paarden met arthrose een aanzienlijke verlichting van de klachten ondervinden, iets wat je niet zou verwachten als de krachten op de gewrichten juist zouden toenemen.
Hopelijk is dit wat stof tot nadenken (en eindelijk eens een echt discussiepunt).
Groeten,
Frans
. Een voet glijdt in draf altijd een stukje door bij het landen, en met stroef materiaal eronder kan dat niet. Ik zal eens kijken in mijn "bibliotheek" waar je hierover wat zinnige info kan lezen.


dus hij hoeft alleen in geval van uiterste nood vervoerd te worden per trailer.....
.