Bokt.nl

LDRD schreef:

Yamcha schreef:

LDRD: ik dit geval ben ik vrij te pleiten, ik heb geen kids en wil ze ook niet dus ze zijn niet van mij

Ik wel, en die is nu bij een ander de boel aan het verzieken .

Natascha schreef:

Wat ik om me heen zie: onkunde, gemakzucht en excuustruusen ("hij staat hoog in het bloed dus heeft een eigen willetje", "hij is nog jong", "het is een koudbloed dus hij is wat lomp" of de topper "jij mag niks zeggen want jij hebt zo'n gemakkelijk westernpaard" Yeah right

Yamcha schreef:

Oh oh schaam je zeg

LDRD schreef:

Nee, hoor, heb het liefste kind van de heeeeeele wereld. Net zo goed opgevoed als de paarden .

Citaat:

Alleen de interesse voor paarden krijg ik er maar niet ingeslagen .

dejavu schreef:

Sllth - Mooie definitie van mishandeling. Waren vast echte kenners.

Hermelientje - Wat versta jij onder opvoeden? (Gewoon nieuwsgierig, gezien jouw reactie aan Spatter.)

Edit - Of beter hoe voed jij op?

Citaat:

Ferro's zíjn draken (maar steken hun hoofd niet spontaan in de voerton omdat ze daar meestal niet in geinteresseerd zijn - da's af en toe zelfs wel jammer) .

Hermelientje schreef:

Zoals mensen al eerder aangeven, gewoon door proberen consequent te zijn. Maar vooral door te proberen (lukt natuurlijk niet altijd) om aan te geven wat wel de bedoeling is. Als ik naar mijn buurvrouw kijk (vind ik zelf een kampioenopvoeder) dan zie je dat zij op een hele fijne en lieve manier de touwtjes in handen heeft. Ze zegt steeds wat de bedoeling is en prijst haar kinderen als ze dingen goed doen, met andere woorden ze gaat niet zitten wachten tot het fout gaat. Het zal misschien veel mensen verbazen maar uit onderzoek is gebleken dat als je altijd tegen kinderen zegt wat wel moet (bijvoorbeeld "probeer de limonade in de beker te laten zitten" in plaats van "niet knoeien met de limonade") dat dat veel betere resultaten oplevert. Je krijgt kinderen die liever en gelukkiger zijn.

En verder ook gewoon "foute" dingen negeren. Gedrag dat niets oplevert (voor een kind of een dier) dooft uit. Ongewenst gedrag kan dus vaak heel goed worden aangepakt door het te negeren. Als bijvoorbeeld je puppy tegen je op springt, draai je je om en loop je weg, de hond zal gegarandeerd ophouden met springen. Het nadeel van de hond corrigeren op het springmoment, dus zeggen nee of naar beneden duwen of een klap geven is dat je de hond dan toch aandacht geeft. Je kent vast wel van die kinderen die eindeloos doormekkeren totdat hun ouders uit hun slof schieten, die kinderen willen dus nog liever die negatieve aandacht dan helemaal geen aandacht. Maar af en toe is "straf" nodig, dochter weigerde een keer om de hond uit te laten omdat ze er geen zin in had, nou toen heb ik gewoon een bord minder op tafel gezet, toen ze vroeg waar haar eten was zei ik dat ik er geen zin in had om voor haar te koken. (Mag ik alsjeblieft een droge boterham nadat ik de hond heb uitgelaten was haar reactie).

In zijn algemeenheid heeft goed opvoeden natuurlijk te maken met correct uitvoeren van belonen en straf (vooral de timing ervan), waarbij je met straf eigenlijk alleen maar dingen kunt afleren, voor aanleren heb je belonen nodig.
Nou ja zo denk ik er in theorie over maar in de praktijk valt het natuurlijk niet altijd mee.

Het probleem is dat men het hier in dit topic meestal heeft over paarden waarmee al van alles mis is gegaan. Dan heb je het over corrigeren en dat is nog weer net iets lastiger dan gewoon opvoeden, want dan kun je je weinig of geen fouten veroorloven. En als een paard in je nek springt en probeert je tegen de grond te werken dan helpt negeren echt niet meer. Maar dergelijke gevallen zou ik uitbesteden aan een echte expert voor zware probleemgevallen (er van uitgaande dat er tenminste nog iets te redden valt), die zijn er niet veel maar ze bestaan wel.

En één ding wil ik nog wel kwijt een kind of een paard helemaal niet opvoeden (dus helemaal niet duidelijk maken wat de spelregeltjes zijn) vind ik eigenlijk een hele nare vorm van mishandeling.

Kendra schreef:

- Dat de paarden van mijn stalgenoten onopgevoed zijn en die van mij opgevoed, dat klópt gewoon, echt waar. Die van mij doen nooit wat verkeerd.

Hermelientje schreef:

Kendra schreef:

- Dat de paarden van mijn stalgenoten onopgevoed zijn en die van mij opgevoed, dat klópt gewoon, echt waar. Die van mij doen nooit wat verkeerd.

Maar vinden jouw stalgenoten dat ook?

dejavu schreef:

Citaat:

Ferro's zíjn draken (maar steken hun hoofd niet spontaan in de voerton omdat ze daar meestal niet in geinteresseerd zijn - da's af en toe zelfs wel jammer) .

Het voorbeeld dat ik gaf, heeft zondag jl plaatsgevonden. En ja, veel Ferro's zijn lastig, maar naar mijn idee is dat geen excuus om hem niet op te voeden.

marleen_usar schreef:

Zeggen ze dat of heb je dat gevraagd,en baas of niet dat zegt toch niks?

marleen_usar schreef:

Ik was de enige die het negeerde maar ik was dan ook de enige die niet meer werd gebeten.

sanne83 schreef:

pharagirlke schreef:

Intuïtie als in aanvoelen wanneer het paard een "neen" nodig heeft en wanneer je kan toegeven omdat het iets aan geeft. Negative reinforcement zoals jij "the seven games" kennelijk noemt. Gaan puur om baasje spelen. "ik sta hoger dan jou!" maar buiten de bak is het peerd meestal de baas. Dan werk ik liever constant op mijn intuïtie en ga ik af en toe in de fout waarop ik 2x zo hard gecorrigeerd word door mijn merrie, dan dat mijn paard me overal de baas is behalve in de bak.

Misschien vraag ik het verkeerd, maar ik begrijp gewoon niet hoe je die twee dingen kan vergelijken?
Je vergelijkt een leerprincipe met gevoel/inzicht negative reinforment gebruik je als het goed is altijd (als je druk toepast) en intuitie is gewoon wat bepaalt waar, wat & wanneer je ervoor kiest iets te doen of te laten.
verder heb je trouwens helemaal gelijk. Dat is een veel voorkomend beginnersprobleem inderdaad je ziet het bijna altijd, dat iets in de bak goed gaat en dan buiten de bak is alles anders. geef er ook altijd aandacht aan als ik les geef.

Nog even over grondwerk. Ik zie in mijn grondwerk lessen dat mensen dat gewoon heel snel oppikken. Het is zo veel simpeler om mensen vaardigheden te leren op de grond als in het zadel, daarom zal ik inderdaad altijd eerst grondwerk aanraden. Rijden heeft een aantal factoren die het een stukje moeilijker maken om puur te kijken naar gedrag; houding & zit ruiter, spanning & angst van ruiter, ev. zadelproblemen, spanning van het paard voor de ruiter, onbewust tegengestelde signalen etc etc. Daarnaast is in het begin kijken naar hoe je paard reageert op een actie, wat makkelijker dan voelen wat hij doet experimenteren met druk of bijv. enge voorwerpen etc. vind ik ook een stuk veiliger om eerst op de grond te hebben geoefend. Mocht er echt iets misgaan, hoef je alleen maar het touw los te laten en is er niets aan de hand.
Ik doe trouwens elke dag grondwerk, voor mij precies hetzelfde als rijden, maar dan ernaast Sommige dingen zijn makkelijker aan te leren onder het zadel en sommige dingen makkelijker ernaast.