Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
En niet een klein beetje, maar echt vol erop. Komt net de baas voorbij, met z'n dochtertje op de shetlander. 
Hilariteit alom natuurlijk, draai ik hem daarna de spuitplaats in. Struikelt ie over het randje, bijna met z'n knieën op de grond. Toen kon je me helemaal opvegen

Sabbientje schreef:MIjn vorige verzorgpaard moest altijd plassen op een grasveldje vlak bij stal. Let wel; een hondenuitlaat veld midden in een woonwijk
Dus dan wilde je oversteken en dan week hij alvast uit naar het grasveldje, waar dan net een oud dametje haar hondje aan het uitlaten was ofzo. Ging meneer er op zijn gemak staan plassen.
En dan een flinke stortvloed ook nog.
Dan voel je je wel voor banketstaaf staan
, wat grappig allemaal, mijn liefe "stoere" ruin gaat atlijd overal op af, en dat op het laatst schrikt hij en gaat hij heel snel wegrennen, ! en als hij galopeert en probeert te hinneken dan lukt hem dan niet, of hij valt zowat in draf of hij gaat heeeeeeeeeel lang lopen,
Was toen een keer in de binnenbak aan het rijden met nog een meisje. Haha, mijn paard liet een scheet & haar paard stond aan ineens aan de andere kant.
En nee, ik schaamde me er nooit voor. Als ze geen scheten liet was het Tolientje niet geweest.
de eerste keer was het echte paniek
nu houdt ze hem nog goed in de gaten wanneer hij in de buurt is... je weet maar nooit...
Pluizebolpum schreef:Ooo, weer zo'n hilarisch topic...
Echt schamen voor 'mijn' paarden doe ik niet, maar af en toe hebben ze echt wel acties dat je denkt, ahum...
Zo'n paard, waarvan je trots bent dat ze een raceafstammeling is, die dan rondsjokt in een tempo wat lager ligt dan dat van een kindje wat net heeft geleerd te lopen...daar werden we dus door ingehaald...
Datzelfde paard dat dan doodleuk d'r snufferd in de boodschappentas van een voorbijganger douwt om te zien of er nog wat in zit...
(gelukkig vond de mevrouw het ook wel grappig, toen schaamde ik me idd wel even, maar voornamelijk omdat ik het niet snel genoeg doorhad)
En dan nog eens datzelfde paard, wat dan zo snoezig, heel voorzichtig met het koppie naar beneden zakt om een kleine dreumes te besnuffelen...En dan gelukkig net op tijd zien dat ze het niet om het kindje, maar om het broodje wat die kleine in de knuistjes had, te doen was...
(hier was ik wel snel genoeg bij, de moeder had het te druk met paardje aaien...)
Haar dochter is net zo erg. Voor de duvel niet bang, hoor. Echt niet. Maar mooi dat ze verstijft van angst als ze oog in oog staat met een vreselijke, monsterlijke, angstaanjagende en strotvliegende...kitten...
(shetlanders, ganzen en pompoenen zijn ook zwaar verdachte voorwerpen)


Mij kun je van de vloer halen, de dierenarts vond het niet zo grappig eerst, daarna wel. 
Gelukkig konden ze er wel om lachen. Ook zijn we wel eens naar een evenement geweest, een aantal jaar terug, waar we rondjes gingen lopen met onze pony's. Ik had dus een vriendin uitgenodigd om een rondje op Catoo te komen rijden. Catoo was, voor haar doen, stikbraaf geweest die dag, maar net dát rondje dook ze vol in een kraam met planten. Die had ik niet zien aankomen
Maar ik vind dat juist lief.
Datgehinnek wat er dan uitkomt hé, zo schattig en schor.