Leuk geschreven Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola

Leuk geschreven
.
. Hij stond buiten vast aan het hek en op de hoek van de picknicktafel die aan de andere kant staat, stond ineens een mysterieus broodbakje. Gedurende de hele 20 minuten dat ik aan het poetsen en zadelen was, is hij het bakje niet één keer uit het oog verloren. Je weet tenslotte nooit of het bakje ineens opspringt en je aanvalt
.
.
.
Dacht ik laatst: laat ik eens beleefd wezen, geef ik hem eerst zijn eten. De rest ongedurig natuurlijk. De anderen gevoerd. Staat hij écht met z'n neus tegen de tralies gedrukt: Nou ben ik! Nou ben ik!
Sees schreef:Waar ik ook altijd énorm om moet lachen is als mijn onverlaat tijdens een buitenrit op een onverwacht moment een graspol te pakken krijgt. Die kan hij natuurlijk niet opeten met zo'n kluit eraan tenzij hij stil gaat staan en mijn zijn hoef op de pol gaat staan. Maar daar werkt zijn vervelende vrouwtje natuurlijk niet aan mee met als gevolg dat hij al lopend minutenlang met die pol in zijn mond aan het zwaaien is
) heeft lopen zwaaien, omdat er een paar kleine blaadjes aan zaten. Wij kwamen ook niet meer bij van het lachen! Hij wilde hem ook NIET meer los laten, je kon eraan trekken wat je wilde, maar het had gewoon geen zin
echt TE schattig zoiets!
), en toen zag ik dat vrouwtje meteen 5 stappen naar achteren nemen met de mededeling dat "knorrende paarden levensgevaarlijk zijn"... Ahjaa...
Zowel de jury als zij zelf hebben helemaal in een blind gelegen.
Sees schreef:Haha, fijn zo'n paard dat je iedere dag aan het lachen maakt.
Ik heb er eentje die afgelopen week (ik overdrijf niet) 20 minuten lang naar een bakje heeft staan staren. Hij stond buiten vast aan het hek en op de hoek van de picknicktafel die aan de andere kant staat, stond ineens een mysterieus broodbakje. Gedurende de hele 20 minuten dat ik aan het poetsen en zadelen was, is hij het bakje niet één keer uit het oog verloren. Je weet tenslotte nooit of het bakje ineens opspringt en je aanvalt
.
Als meneer door een daas wordt lastig gevallen, springt hij gerust een kwartier lang met 4 benen de lucht in alsof hij niet snapt wat de oorzaak is van het geprik. In plaats van het gewoon even op een drafje te zetten.
Waar ik ook altijd énorm om moet lachen is als mijn onverlaat tijdens een buitenrit op een onverwacht moment een graspol te pakken krijgt. Die kan hij natuurlijk niet opeten met zo'n kluit eraan tenzij hij stil gaat staan en mijn zijn hoef op de pol gaat staan. Maar daar werkt zijn vervelende vrouwtje natuurlijk niet aan mee met als gevolg dat hij al lopend minutenlang met die pol in zijn mond aan het zwaaien is.
Over mijn haf ben ik nog niet uit, die is volgens mij heel slim.
Maar die opening zit dus helemaal aan de achterste buitenkant van dat weitje , terwijl ik aan de voorkant 100 meter verderop sta te roepen als ik brokjes of een appeltje ofzo voor ze heb.
waarna de paniek natuurlijk toeslaat en ze nog wat harder langs het hekje heen en weer gaat lopen, alsof dat gaat helpen 
, rent naar de andere kant van de wei, scheurt het pad op en komt met een t*eringvaart achter Rena aan waardoor ze uiteindelijk nog bijna gelijk arriveren 
GamblersCup schreef:Heleenzz2 schreef:Al is aan authisme gedacht?Klinken toch als behoorlijke authistische trekjes
Dat zeg jij wel met een leuke smiley erachter, maar in principe is ieder paard autistisch

JuliaaahX schreef:Je bent niet de enigePaard hier was vijf jaar geleden nog hengst en stond in de hengstenstal: verhoogde deur, drie schuifdingen én nog een extra hek om de manegekindjes weg te jagen. Zijn vorige eigenaar had álle schuifdingen, de deur en het hengstenhek open laten staan en was toen weggegaan.. Royal heeft vervolgens de hele dag vrolijk in de stal gestaan
Ook snapte hij na drie maanden pas hoe de slowfeeder werkt.. Achja, je moet er maar mee leren leven
Jaren geleden had ik nog een staldeur die naar binnen open draaide. Dus als ik nog niet klaar was, zette ik het paard erin en trok alleen de deur dicht, zonder op slot te doen. Vervolgens werd mijn vader midden in de nacht wakker van het geblaf van de hond. Hij snel een mes gepakt in de keuken, dacht dat er een inbreker was!