Bokt.nl

jess8 schreef:

ja ik ken er ok 1 van bij ons op de manege. zo sneu het paard staat te weven. als ze komt is het allen ff poetsen en weer weg.
het paard heeft allerlij bulten(kleine gezwelletjes rond de anus want niet ernstigs was.
maar zins kort is er vlak onder de staart is er een wond(je) ontstaan lijkt een glip onder de staart door(als je staart optilt helemal tegen de staart wortel aan moeilijk uitteleggen) der komt gelig prut uit.(kan zijn dat er zoon gezwel geknapt is of zo. die eigenaarziet het zelf niet eens.
als er mensen zijn en ze "rijd" op der paard gaat ze stoer zitten doen.
ze heeft laatst en x een oeven cross gereden(puur voor de lol) is ze al tijdje aan het uitstappen zit ze mensen na buiten komen hup zo weer de cross rijde . hoe dom kun je zijn
en dan zegt ze ok dat ze vaak komt terwijl de eigenaar van stal zegt dat het niet zo is

heb medelijden met dat paardje

JuliaMaria schreef:

Ik heb drie paarden gehad (rijpaard en twee kleintjes), het laatste jaar was ik daar ook vrij weinig meer te vinden. Had wel geregeld dat er voor ze gezorgd werd (dagelijks toeziend oog, voeding etc.) en het grote paard werd af en toe gereden.

Heb er absoluut geen ongelukkige paarden aan over gehouden, maar kan ook niet echt zeggen dat ik er een band mee had ofzo. Ze hadden gewoon een jaartje lekker vakantie, maar zo vervreemd je natuurlijk wel flink van elkaar (na dat jaar kwamen ze nog wel naar me toe maar meer uit interesse dan dat ze me leuk vonden).

Paarden zijn gewoon niet mijn ding: het hele reizen van studie/werk naar huis om om te kleden, naar gehucht met paarden, lekker stinken en smerig worden,en daarna naar huis om te douchen en om te kleden en dáárna me pas verder op mijn scripties en tentamenvoorbereiding te kunnen storten was gewoon teveel gedoe. Daarvoor was mijn interesse te laag: vond paardrijden ook uberhaupt niet héél leuk, ging liever een eind met ze wandelen maar ja dat kost ook ontzettend veel tijd.

Dus ook besloten om ze te verkopen, hier wel veel tijd in gestoken want ik wilde dat ze alle drie goed terecht kwamen (ook veel kopers afgewezen). Dus ik had er echt wel een hart voor, maar het was gewoon niet mijn ding. Die keuze had ik misschien wel eerder moeten maken.

Famke160301 schreef:

Ik kan ook niet begrijpen dat er mensen zijn die maar enkele keren per maand naar hun paardje gaan. Zelfs enkele keren per week vind ik al weinig.

Ja ik ben iemand met mijn eigen paardje aan huis (boerderij). Ik verzorg mijn paard zelf aangezien manlief niks met paarden heeft en het ook mijn verantwoording is (ik kies immers voor een paard), wil ik hem daar ook niet mee belasten. Dus ook als ik een keer griep heb (wat ik gelukkig niet vaak heb), dan sleep ik me minimaal 2 x per dag naar stal. Even poetsen, eczeemdeken erop, buitenzetten, water verversen, stal uitmesten (elke dag ja, want meneer is een grote viespeuk en ik een gruwelijke hekel heb aan vieze stallen). 's Avonds weer op stal, voeren enz. Ook als we een feest hebben of een dagje uit gaan dan verzorg ik hem zelf, dan maar wat eerder mijn bed uit en 's avonds wat later naar bed. Alleen tijdens evt vakanties (wij gaan maximaal 5 dagen achter elkaar weg 1x per jaar skien) dan vraag ik een bekende van ons om hem te verzorgen, en dit jaar gaat hij 1,5 week naar de stal waar hij ook zadelmak is gemaakt, omdat ikzelf 1 volle week naar de Pyreneen ga (herders-trail). Dan wordt hij die week tenminste ook gereden.
Tijdens mijn zwangerschap heb ik mijn paard ook zelf verzorgt, alleen ging rijden toen niet meer zo makkelijk na een x-aantal weken. Toen hebben we vanaf die tijd paardlief voor de kar gezet, en dat ging wel. De eerste week na de bevalling was ik om t zo maar te zeggen, niet zo mobiel.. dat is buiten de ski-vakantie om de enigste keer dat ik t zelf niet kon. Na die week gewoon weer wel.

Mensen die hun paard op een pensionstal hebben staan, hebben t eigenlijk wel makkelijk. Ze hoeven 's morgens niet naar hun paard toe, want die krijgt zijn voer enz toch wel. Dus extra vroeg daarvoor opstaan is er niet bij. En hebben ze t een keer een beetje druk en zijn als ze om 18.00 u thuis komen van hun werk te moe, nou dan gaan ze toch niet, hun paardje wordt toch wel verzorgt. Ik heb daar wel een beetje moeite mee.

Toen ik nog thuis woonde bij mijn ouders en buitenshuis werkte, ging ik 's morgens voor t werk mijn paard buiten zetten, stal uitmesten enz. Als ik daarmee klaar was dan haalde ik haar weer binnen. Ik moest van huis naar de stal van mijn paard 3 km rijden, daarna van de stal naar mijn werk 5,5 km. Ik werkte van 8.30 u tot 12.15. Dan meteen naar paardlief. Even buiten zetten (5,5km) Naar huis om te eten (3 km) dan weer naar stal om haar weer binnen te halen (3 km) Van stal weer naar mijn andere werkgever (ik werkte toen in 2 verschillende DAP's) van 13.30 tot 18.00-18.30 (5 km). Daarna eerst weer naar paardlief (5km) om haar weer even buiten te laten en weer naar huis om te eten (3km). Na t eten terug naar stal om te rijden (3km) en later weer naar huis (3km). Een heel gesjouw, maar ik had het er graag voor over (ik had wel een autootje anders was t niet te doen). Het paard wat ik toendertijd had, kon niet lang buiten staan, na een klein half uurtje had ze t wel weer gezien en als ik dan niet op tijd weer bij de wei was dan kwam ze zelf weer naar binnen (lees ze sprong gewoon over 1.75m heen en liep weer naar binnen). Haar vriendje (shetlander) had dan weer eens het nakijken. Dus om haar overdag toch even buiten te kunnen laten lopen, ging ik 's morgens, 's middags en 's avonds (2x) naar stal.

Tja dus het excuus "te druk" kan er bij mij niet in.

Rapperijder schreef:

JuliaMaria schreef:

Ik heb drie paarden gehad (rijpaard en twee kleintjes), het laatste jaar was ik daar ook vrij weinig meer te vinden. Had wel geregeld dat er voor ze gezorgd werd (dagelijks toeziend oog, voeding etc.) en het grote paard werd af en toe gereden.

Heb er absoluut geen ongelukkige paarden aan over gehouden, maar kan ook niet echt zeggen dat ik er een band mee had ofzo. Ze hadden gewoon een jaartje lekker vakantie, maar zo vervreemd je natuurlijk wel flink van elkaar (na dat jaar kwamen ze nog wel naar me toe maar meer uit interesse dan dat ze me leuk vonden).

Paarden zijn gewoon niet mijn ding: het hele reizen van studie/werk naar huis om om te kleden, naar gehucht met paarden, lekker stinken en smerig worden,en daarna naar huis om te douchen en om te kleden en dáárna me pas verder op mijn scripties en tentamenvoorbereiding te kunnen storten was gewoon teveel gedoe. Daarvoor was mijn interesse te laag: vond paardrijden ook uberhaupt niet héél leuk, ging liever een eind met ze wandelen maar ja dat kost ook ontzettend veel tijd.

Dus ook besloten om ze te verkopen, hier wel veel tijd in gestoken want ik wilde dat ze alle drie goed terecht kwamen (ook veel kopers afgewezen). Dus ik had er echt wel een hart voor, maar het was gewoon niet mijn ding. Die keuze had ik misschien wel eerder moeten maken.

Ik begrijp dat paarden jouw ding niet zijn. Maar hoe is het dan gekomen dat je er 3 had?! Zeker als je het paardrijden eigenlijk niet zo geweldig leuk vond. De aanschaf van een paard kost een smak geld, en stalgeld voor 3 is elke maand een serieus deel van je inkomen. Waarom heb je dat dan allemaal gedaan voor een hobby waar je om te beginnen al niet echt warm voor liep?
En waarom niet 1 paard, maar ineens 3?

Famke160301 schreef:

Mensen die hun paard op een pensionstal hebben staan, hebben t eigenlijk wel makkelijk. Ze hoeven 's morgens niet naar hun paard toe, want die krijgt zijn voer enz toch wel. Dus extra vroeg daarvoor opstaan is er niet bij. En hebben ze t een keer een beetje druk en zijn als ze om 18.00 u thuis komen van hun werk te moe, nou dan gaan ze toch niet, hun paardje wordt toch wel verzorgt. Ik heb daar wel een beetje moeite mee.

Tja dus het excuus "te druk" kan er bij mij niet in.