Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-07-09 13:26

Re: te weinig ervaring met een jong paard

Geplaatst: 24-07-09 13:26

En ik heb ook mijn redenen. Ga ik ook niet over uitweiden.
Topic verzand zo lekker in een slowchat, vind je niet?

**Geplaatst**: 24-07-09 13:34

Geplaatst: 24-07-09 13:34

In mijn ogen zijn er 3 stadia:

Zadelmak maken: paard kent zadel, hoofdstel en kent het gevoel van de ruiter op zijn rug.
Aanrijden: het zg. stuur er op, paard kent stap, draf, galop en terug, is wendbaar en komt op de zit terug
Doorrijden/Trainen: het paard (kent de basisoefeningen en) wordt verder opgeleid.

Voor het zadelmak maken en het aanrijden hoeft de ruiter, m.i., geen Z-achtergrond te bezitten. Ruiter gevoel, fijn meezitten, consequent zijn is hier m.i. het allebelangrijkst. Voor het doorrijden is iemand nodig die de oefeningen kent, deze consequent kan 'uitleggen' aan het paard en kan fine-tunen.

Ik heb er meerdere gezien die zadelmak gemaakt werden door een professional en daarna gevaarlijk onstuurbaar en ongehoorzaam werden onder de ruiter die er daarna mee aan de slag ging (voor het verdere aanrijden/doorrijden). Het wegbrengen naar een professional geeft geen garantie dat er later niet gecorrigeerd hoeft te worden. Ik ben daarom van mening dat als je het met beleid doet (zadelmak maken/aanrijden) geen beschadigd paard op hoeft te leveren - sterker in sommige gevallen hou je er een fijner paard aan over dan wanneer je deze 'weg' zou brengen. Echter als je de signalen niet oppakt (niet ziet), te veel wilt/te snel gaat (voor het paard), niet consequent bent, het paard kan leren wat die moet doen om onder het 'vervelende' werk uit te komen (bokken, niet stilstaan bij op- en afstijgen, vluchten, staken, stijgeren), dan ben je eigenlijk al het verkeerde pad ingeslagen. Kun je dit niet zelf corrigeren ben je al te laat.

Mijn conclusie: om een paard zadelmak te kunnen maken (en verder aan te rijden) is kennis van zaken nodig en goede begeleiding, zonder dit moet je het gewoon niet doen. Het is, m.i., het juist kunnen inschatten en het voortijdig weten wanneer je kennis te kort komt om het aan een meer kundige ruiter over te laten of extra hulp in te schakelen, dat maakt dat je gekwalificeerd bent om je aan dit soort zaken te wagen. Voor het doorrijden van een paard zou deze het beste af zijn met een ervaren ruiter die de oefeningen (en het bijbehorende gevoel) van achter tot voor kent.

Laatst bijgewerkt door Wulensa op 24-07-09 13:43, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-07-09 13:35

Geplaatst: 24-07-09 13:35

Paintlinger schreef:
Nou ja, laat ik het dan zo zeggen.

Ik ken genoeg profs waar ik mijn paard voor geen goud heen zou brengen....je weet nooit wat er gebeurd als je er niet bij bent......in sommige gevallen lusten de honden er geen brood van.

Helemaal mee eens.

Ben heel blij dat ik mijn eigen paard zelf heb ingereden. En je bent nooit klaar zelfs.

Het is een geweldige leerzame weg, waarbij je ook veel issues tegen kunt komen, maar als je ze overwint en je ziet hoe je samen gegroeid bent, dat is zo mooi om te ervaren. Maar ik ben het er wel mee eens, dat als je het niet aankunt, zoek dan alsjeblieft kundige hulp!!!! Of laat je vanaf het begin goed begeleiden. Ik heb zelf ook diverse NH-lessen gevolgd en die volg ik nog wel om het goed te onderhouden. Net als (klassieke) dressuurlessen, centered riding lessen, alles om mezelf te verbeteren, zodat mijn paard zichzelf ook verbeterd.

Want je ziet helaas ook dat veel jonge paarden helemaal verziekt worden. Door sommige profs, maar net zo goed door amateurs. Ik denk dat je er gewoon niet te lichtzinnig over moet denken, als je kiest voor een jong paard. Je bent dan verantwoordelijk voor de opleiding van dat paard, wat de rest van zijn/haar leven kan bepalen. Ik zou het niet op mijn geweten willen hebben, dat ik een paard verziekt heb in elk geval. En verder is een portie durf en lef ook wel handig, want een jong paard neemt de nodige uitdagingen soms met zich mee.

**Geplaatst**: 24-07-09 13:42

Geplaatst: 24-07-09 13:42

Cassidy schreef:
Er zijn stallen waar je mag kijken terwijl ze je paard beleren en zadelmak maken hoor. Het gebeurt echt niet achter gesloten deuren.

En wat een wantrouwen tegenover de staleigenaren...heb jij je paarden aan huis staan soms? Ben jij de enige die ermee omgaat?

Er zijn gelukkig idd stallen waar je mee mag kijken en er zijn ook stallen waar je betrokken wordt in het proces. Juist omdat jij verder moet met je eigen paard. ALS ik al voor een prof had gekozen, dan had ik voor de laatste mogelijkheid gekozen, denk ik. Maar goed, ik heb het zelf gedaan en heb daar geen spijt van. Al was het misschien makkelijker geweest, want ik heb veel in mijn eentje moeten doen en dat is best pittig op momenten.

Ik heb eerlijk gezegd ook wat wantrouwen tegen andere mensen m.b.t. mijn paard. Kan er niets aan doen

. Ik vertrouw maar enkele mensen rondom mijn paard en gelukkig staan hun paarden ook in 'onze' kudde of in elk geval in de buurt. Ik geef eerlijk toe dat ik nogal kritisch ben.

Misschien ben ik juist heel kritisch, omdat ik mijn paard zelf beleerd heb en er geen behoefte aan heb dat bepaalde anderen alles wat ik zelf opgebouwd heb, verzieken.

Daarbij is het gewoon een feit dat niemand an sich iets met mijn paard te maken heeft. Ik doe alles zelf in principe en kan dat niet dan weet ik precies wie ik vraag om voor hem te zorgen of op hem te letten. En dat is een select clubje. Overigens zijn zij dat zelf ook en ik vind dat hun goed recht.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-07-09 16:36

Geplaatst door de TopicStarter : 24-07-09 16:36

Twiggy2008 schreef:
Het is een geweldige leerzame weg, waarbij je ook veel issues tegen kunt komen, maar als je ze overwint en je ziet hoe je samen gegroeid bent, dat is zo mooi om te ervaren. Maar ik ben het er wel mee eens, dat als je het niet aankunt, zoek dan alsjeblieft kundige hulp!!!!

Maar hier is juist het gevaar!
"overwinnen " van wat?
Fouten die je heb gemaakt en moet oplossen?
Daarbij ben je erg afhankelijk van het paard. Sommige paarden zijn gewoon makkelijk!
Imo kan ik me wel voorstellen dat je trots bent, maar aan de andere kant had het ook verkeerd af kunnen lopen...

Weten waar je grezen liggen is makkelijker gezegd.
De eerste had ik zadelmak laten maken en met begeleiding doorgereden. Paard was makkelijk!
Daarna heb ik 2 paarden ingereden en 1 daarvan doorgereden. De ander kon een nette B proef rijden.
Ook makkelijke paarden.
De laatste was mijn eigen gefokte hengst, die ik weer heb weggebracht. Ondertussen toch laten ruinen en is nu ook een mak schaap

Hiermee wil ik aangeven dat het niet zo is dat wanneer je er 1 heb gedaan, je het allemaal wel weet.

**Geplaatst**: 24-07-09 16:46

Geplaatst: 24-07-09 16:46

Ik heb zelf hier ook ervaring mee. Mijn paard ging onder het zadel en ik begon met rijlessen. Nou uit eigen ervaring kan ik vertellen dat het niet echt heel motiverend is. Al moet ik wel zeggen dat het ook aan je leeftijd van de ruiter ligt denk ik.
Ik ben ook naar een 2jaar gestopt met rijden en toen hebben we meerdere veulens bij mn paard gehad.
Toch ben ik sinds een goed jaar weer begonnen. Eerst een half jaar op de manege rondgehobbeld en ik rijd nu weer op mn eigen paard met behulp van een hele goede en fijne instructrice. Ook nu lopen we nog wel eens tegen wat problemen aan, maar omdat ik de wil heb om in oktober te beginnen met wedstrijden rijden, slaan we er ons wel door heen. Ik denk dat als je iets wilt en wat ouder bent dat je de dingen toch sneller oppikt. (in mijn geval wel)
Toch zou ik niet snel iemand die niet genoeg ervaring heeft het aanraden een jong, groen paard te kopen. Wil je dat wel, neem dan in elk geval hele goede lessen. Zo houdt je zelf het plezier erin en is het ook eerlijk tegenover je paard.

**Geplaatst**: 24-07-09 16:49

Geplaatst: 24-07-09 16:49

superwoman schreef:
Fouten die je heb gemaakt en moet oplossen?

Waarom is iedereen zo bang om fouten te maken? Uit je fouten leer je imo zovéél!!
Alsof een prof. trainer een welbepaalde situatie niet eens een keertje verkeerd inschat en een foute oplossing kiest? Tuurlijk, door de jarenlange ervaring zal hij dat misstapje wel sneller kunnen corrigeren waardoor er geen blijvende 'schade' is aangericht.
Ik ben van mening dat iedereen wel eens een fout maakt. Het belangrijkste is dan dat je inziet dat het fout was (ook al moet je daarvoor je ego aan de kant zetten) en het fair proberen op te lossen, desnoods met hulp van buitenaf.

**Geplaatst**: 24-07-09 17:06

Geplaatst: 24-07-09 17:06

Superwoman, ja, je kunt natuurlijk fouten maken (mensen maken nou eenmaal fouten) en die moet je dan zeker zo snel mogelijk weer oplossen met les of iets dergelijks. Ik denk dat je fouten hebt en FOUTEN. Snap je de nuance? Je kunt ook gewoon een paard met een heel sterk karakter treffen, die wat minder makkelijk is in een paar zaken (de mijne is bv wat lastiger geweest in een heel, heel belangrijk punt, wijken voor druk

). Niet dat hij het niet snapte, tuurlijk snapte hij het wel, hij is slim zat

. Maar je moest bij hem altijd even door een bepaald punt heen, dat hij zijn eigen initiatief los kon laten, zich echt aan je overgeven, zodat je samen een team wordt en goed samen kan werken. Toen ik hem net kreeg sloot hij zich eigenlijk helemaal af van de mens die hem wat vroeg tijdens het grondwerk. Nu is hij heel open tijdens het grondwerk, daarin zijn we echt een team geworden. Dat is wat je bij het rijden ook wil van je paard, toch? Ik wel in elk geval en het was keihard werken, maar dan heb je ook wat. Al hoewel we er nog lang niet helemaal zijn, hoor, maar zolang we groeien en vooruit gaan, ben ik supertrots. En wanneer ben je klaar? Nooit toch?

Bij mijn paard's moeder is dat dus helemaal fout gegaan (het in- en doorrijden). Bij haar zijn ze gewoon er doorheen blijven denderen zonder goed naar haar te luisteren (vermoed ik). Ze was onhoudbaar voor iedereen, heb ik van diverse mensen, waaronder eigenaren, begrepen. Ze hebben er sterkere bitten ingehangen, steeds meer hulpteugels er aan gehangen, maar uiteindelijk is ze op 5-jarige leeftijd naar de slacht gegaan met het stempel 'die is onhandelbaar'

. Ik heb haar helaas nooit gekend, ik ken dit verhaal van meerdere mensen, die haar wel gekend hebben, zowel bij de particulier als bij de manege waar ze later aan verkocht is. Ik vermoed zomaar dat mijn paard zijn sterke, eigengereide karakter van haar geerfd heeft. Ik herken een heleboel van hem in het verhaal van zijn moeder, een Fjord. Toch zeg ik meteen dat al die problemen goed op te lossen zijn en waren. Die van mij had ook geen rem in het begin. Op de grond wel, in het grondwerk ging het prima, maar er op, was ineens weer een ander verhaal.

Tja, oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Daarnaast het werk afwisselen. En dan lukt het wel. Zelfs bitloos.

En nee, ik ben geen heel erg ervaren inrijder. In het verleden heb ik wat paarden en pony's ingereden en ik help een ander graag erbij. Ik heb zelf ook niet meer het lef wat ik vroeger wel had. Dat krijg je als je ouder wordt.

Toch ben ik destijds voor een groen paard gegaan en ik heb daar geen seconde spijt van gehad.

Ik denk dat je bij veel jonge paarden altijd wel wat zaken tegen komt, die wat moeilijker kunnen gaan. Al dan niet door eigen schuld, het is vaak een combinatie van factoren. En kom je daar niet uit of heb je er te weinig kunde in om dat op te lossen, dan moet je zeker meteen kundige hulp zoeken!!! Het ene paard is nou eenmaal wat makkelijker in te rijden dan het ander paard.

Ik geloof ook zeker dat als je er een goed in gereden hebt, je ze niet allemaal kan inrijden. Ik ken idd ook paarden, die ik zelf nooit in zou willen (en kunnen

) rijden. Alleen al omdat ik er het lef niet voor heb.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-07-09 17:38

Geplaatst door de TopicStarter : 24-07-09 17:38

Precious20 schreef:
superwoman schreef:
Fouten die je heb gemaakt en moet oplossen?

Waarom is iedereen zo bang om fouten te maken? Uit je fouten leer je imo zovéél!!
Alsof een prof. trainer een welbepaalde situatie niet eens een keertje verkeerd inschat en een foute oplossing kiest? Tuurlijk, door de jarenlange ervaring zal hij dat misstapje wel sneller kunnen corrigeren waardoor er geen blijvende 'schade' is aangericht.
Ik ben van mening dat iedereen wel eens een fout maakt. Het belangrijkste is dan dat je inziet dat het fout was (ook al moet je daarvoor je ego aan de kant zetten) en het fair proberen op te lossen, desnoods met hulp van buitenaf.

Helaas is het wel dat in dit geval het paard die de fouten moet ondergaan!
Aangezien de ruiter veel langzamer leert dan het paard, is de kans veel groter dat de problemen boven het hoofd van de ruiter uitgroeien!
Kans dat het paard daardoor als onhandelbaar bij de slager terecht komt wordt ook steeds groter wanneer de ruiter teveel fouten maakt of 1 te grote fout maakt!

Ik vind dat je een jong paard moet opleiden en het niet andersom moet zijn

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-07-09 17:49

Geplaatst door de TopicStarter : 24-07-09 17:49

Twiggy2008 :
Ik snap je wel!
Ik denk ook dat jouw verhaal een apart geval is, een paard met bagage

Jij heb kunnen luisteren naar je paardje - iets wat veel mensen niet kunnen en als je dat moet leren, ben je té laat.

Wat ik probeer duidelijk te maken is dat het overwinnen vaak niet nodig is.
Het verhaal dat jonge paarden moeilijk zijn is imo ook onzin, die leren juist makkelijk en ook wanneer ze een beetje gaan pubberen moet je ervoor zorgen dat ze WILLEN blijven werken.
Waneer de ruiter steeds fouten maakt, zal ook de motivatie van het paard minder worden.

Het groeien van een band en het groeien naar harmonie moet in elke relatie met elk paard, ongeacht de leeftijd. Dat is altijd een geweldig gevoel :+:

**Geplaatst**: 24-07-09 18:12

Geplaatst: 24-07-09 18:12

ik denk dat mensen er te gemakkelijk over denken. Op mijn 16de had ik al een hoop handelsdieren gereden ( geen gemakkelijke), een eigen huurpaard gehad en toen werd het tijd voor een eigen paard ik reed toen vanaf mijn 7de dus al zon 9 jaar. Groot paard, mooi paard toen nog braaf paard. Binnen 3 weken begonnen de problemen al, uiteindelijk reed ik op alle paarden weg behalve op die van mijzelf. Waarom? Omdat ik niet consequent en strikt genoeg was geweest, nou was bij mij nog een beetje de pech dat we niet zoveel verstand van bloed en papier hadden en dat het hier om een heuse Amor betrof. Uiteindelijk zat lesgeefsters versleten en bij de laatste was het prijs, mijn volgens iedereen onhandelbare paard werd ineens begrepen. En ik werd goed bijgebutst zelf.

Uiteindelijk zijn we een super duo geworden en heb ik helaas te kort van hem mogen genieten. Nou heb ik van dit dier wel ZO ontzettend veel geleerd dat ik het nu toch nog een keer een jonger dier heb aangeschaft. Alle voors en tegens van oud en jong op een rij gezet. Nog steeds betreffende rijinstructrische die me achter mijn vodden aan zit. Maar dit dier is 100malen gemakkelijker en minder dominant onder het zadel dan mijn andere manier..Het eerste wat ik dacht was WAUW zo kan het dus ook...!

Mensen vergissen zich vaak, kopen een jong dier want hij is zo braaf. Maar IEDER paard gaat uitproberen, ik zit bij mij nieuwe ook erop te wachten wanneer er iets komt.

mijn grote vraag is: WAAROM kopen angstige ruiters jonge dieren? Daar gaat het ZO vaak fout. Ik had niet eens angst van mijn ruin
maar heb wel flink wat trammelant met hem gehad tot kapot geslagen bakranden toe..Kun je nagaan als iemand met angst op hem had gezeten.

**Geplaatst**: 24-07-09 19:55

Geplaatst: 24-07-09 19:55

Dat is dus wat ik bedoel, Randie, ik denk dat je altijd wel even ergens tegen aan loopt met zo'n jong dier en zeker degenen met een sterk karakter.

En dan komt je ware kundigheid (en creativiteit

) uit de mouw en soms heb je dan echt even hulp van buitenaf nodig. En daar vergissen mensen zich in of ze rommelen te lang door met alle gevolgen van dien...

Ik vind het wel eens erg dat ik ouders hoor zeggen dat ze een veulen voor hun dochter gaan kopen en dan heb ik ook de neiging om meteen NEEEEEEE, NIET DOEN te roepen $:\$ . Veulens en jonge paarden zijn over het algemeen geen geschikte dieren voor kinderen. Al hoewel ik een goede vriendin heb die het broertje van mijn vroegere New Forest verzorgpony heeft gekocht toen hij 2 jaar was en zij 14 jaar en die heeft ze toch netjes beleerd. En de anderen deden we altijd samen toen (het was een NF fokkerij, waar we vroeger jarenlang rondgelopen hebben

). Dus ergens kan het blijkbaar wel, je hebt dus toch wel weer uitzonderingen........

Maar net als jij, leer ik nog elke dag van mijn jonge paard. Dat is juist ook wat ik leuk vind, dat we zoveel samen leren. En dat je soms via een omweg toch ergens komt, ach......
En ik geef ook eerlijk toe dat ik niet zo heldhaftig meer ben wat paarden betreft, vergeleken bij vroeger. Ik bouw liever wat rustiger iets op, dan dat ik het maar gewoon doe, terwijl ik eigenlijk bang ben. Ik bedoel, ik ben bijna 39 jaar en ik heb een kind thuis en ik zit niet op ongelukken te wachten. Dan duurt iets maar wat langer bij het beleren of het doorrijden, ik heb toch alle tijd van de wereld.

**Geplaatst**: 24-07-09 19:59

Geplaatst: 24-07-09 19:59

Maar Superwoman, ik denk dat ik altijd wel luisterde naar de paarden, maar dan nog leer je altijd nog zo ontzettend veel bij.... Van elk paard kun je wel weer wat nieuws opsteken, ze zijn allemaal anders en elke combinatie van jezelf met een bepaald paard is weer anders. Bij ons vond ik het ook weer heel anders omdat dit mijn eerste eigen paard was (op mijn Shetlander na dan

). Het beleren en alles voelde toch weer heel anders aan dan met andermans paard. Klinkt gek, maar is wel zo. Althans, het is mijn ervaring, laat ik het zo zeggen.....

Als ik het heb over iets overwinnen, wil dat niet zeggen dat het paard niet makkelijk leert of niet meer wil. Soms willen ze zelfs teveel en moet je weer even alles stap voor stap doen, anders loopt alles door elkaar.

En natuurlijk moet het leuk blijven voor het paard, absoluut. Helemaal mee eens.

Ik denk ook dat je altijd blijft groeien met je paard, als je positief bezig bent. Je groeit samen met elkaar's leeftijd en ervaring mee.

**Geplaatst**: 24-07-09 20:04

Geplaatst: 24-07-09 20:04

superwoman schreef:
L_ola schreef:
Wat fijn is aan jonge dieren, dan praat ik over veulens, is dat je weet dat er niets mee gebeurd is, als het dan fout gaat weet je dat het aan je eigen gelegen heeft.
Meestal bouw je met een paard dat je van jongs af aan hebt een goede band op.
Als je dan met het inrijden goede hulp zoekt, kan er imo weinig fout gaan.

Maar wat heb je gekozen?
Wanneer er iets fout gaat,wat aan jezelf heeft gelegen -> wil dat nog niet zeggen dat je het zelf ook weer kunt oplossen toch?
Ook vraag ik me af in hoeverre je ervaring heb met de band van een veulen of met een ouder paard.
Mijn ervaring is dat het geen bal uit maakt namelijk. Heb 2 veulens gehad - beide nog op stal en meerdere oudere paarden.
Helaas heb ik ook mensen met goede hulp toch vreselijk zien tobben en genoeg grote fouten zien maken die zorgen voor nog meer problemen... de bloed zweet en tranen gevallen, die onnodig waren wanneer ze een ouder paard hadden genomen óf wanneer ze nog eerst meer ervaring hadden opgedaan.

Ik wil niet zeggen dat jij het fout heb, maar zo zijn míjn ervaringen en vraag me dus af welke ervaring jij heb om deze mening te hebben. .

Mijn ervaring is dat je 9 van de 10 keer de rotzooi van iemand anders koopt.
Als je weet dat er niets met het paard gebeurt is, en het toch fout gegaan is, het aan je eigen gelegen heeft, dat je zeker weet dat je toch een goede kans gekregen hebt.

En wat ik er ook bij gezet hebt, zoek professionele hulp, dan heb je veel minder kans op fouten.
Ik baseer op eigen ervaringen.
Edit: en van fouten leer je, als je veel paarden gereden hebt, en op al die paarden fouten gemaakt hebt, dan maak je die niet meer. Ik denk dat je zelf het beste weet wanneer je klaar bent voor een jong dier.

**Geplaatst**: 24-07-09 20:12

Geplaatst: 24-07-09 20:12

Ikzelf heb een jong paard gekocht en ik heb er nooit 1 moment spijt van gehad. Hij was 3.5 jaar als ik hem kocht en kon helemaal niets, met veel geduld en ja ook met angst hebben we bereikt waar we nu zijn. Qua niveau rijden zitten we nog steeds op de B, maar dat is omdat het echte rijden in de bak mij toen niet aanstond ook al ben ik nu wel meer dresuur bezig. Maar qua band en vertrouwen, wat wij hebben heb ik nog nooit met een ander paard, ik kan en durf (bijna

) alles met hem, ik vertrouw hem alleen niet altijd om hem volluit op het strand te laten gaan maar dat lijkt me logisch

. Mijn volgend paard zal ook wel een jong paard zijn maar 1tje met ongeveer hetzelfde karakter als die van mijn huidig paard...

Voor ik mijn paard kocht had ik al ervaring met jonge en moeilijke paarden, heb ik geholpen paarden zadelmak te maken ed, maar ik heb veel meer geleerd met Spirit dan dat ik heb gedaan met alle paarden ervoor. Moet er wel bij zeggen dat ik hulp had met het inrijden en doorrijden en dat ik les volgde van iemand die volgens NH reed om ons vertrouwen terug te krijgen na een heleboel moeilijkheden..

**Geplaatst**: 24-07-09 20:21

Geplaatst: 24-07-09 20:21

Mijn paard is dus een 'verpest' jong paard. Verpest even tussen aanhalingstekens, want het meeste komt voort uit onwetendheid.
Maar goed, zelfde verhaal als dat ik hier al een paar keer las. Een paar keer verkocht als onhandelbaar paard. Zou gevaarlijk zijn, ruiter er bewust afgooien, door het hek rennen, enz.
Niet gek als je bedenkt dat hij met 2,5 is ingereden, ingezet is in manegelessen. Dit kon hij niet aan, dus ging aan de kletter. Ze hebben er van alles omgehangen, elastieken strak, enz.
Uiteindelijk verkocht omdat hij niet geschikt was voor lessen. Een ruiter met weinig ervaring heeft hem gekocht en hier ging het ook niet goed.
Zij heeft hem een half jaar gehad en toen heb ik hem gekocht. Ook ik heb een half jaar gevochten. Maar stug volgehouden. Vanaf het begin geen hulpteugels, dubbelgebroken bitje in en rijden maar.
Inmiddels heb ik een fijn paard, wat licht aan de hulpen staat, zacht in de mond is. Hij heeft een fijn karakter gekregen, is goudeerlijk.
Nog wel jong en aan het puberen, hij is nu 4,5. Daarbij is het een haflinger met een eigenwijs karakter.

Ik ben geen Z ruiter, ook geen sterruiter. Maar ik bied wel duidelijkheid. Zowel aan de hand als onder het zadel. Kijk naar hem en kijk wat hij aangeeft. Ik heb meer jonge paarden getraind, zowel onder het zadel als aan de hand en duidelijkheid is iets wat ze willen. Regelmaat, constant met ze omgaan, duidelijkheid en eerlijkheid.
Daarnaast heb ik super goede begeleiding en hulp van mijn instructrice en een stalgenootje.

Ik ben blij dat mijn pony zo fijn is geworden, want ik heb er wel eens een hard hoofd in gehad.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-07-09 22:14

Geplaatst door de TopicStarter : 24-07-09 22:14

L_ola schreef:
Mijn ervaring is dat je 9 van de 10 keer de rotzooi van iemand anders koopt.

Ik vind dat érg overdreven (of je zoekt op de verkeerde plaatsen

)
Er zijn idd teveel paarden met problemen, maar met een beetje goed onderzoek kom je daar zo achter.
Een goed paard kost nu eenmaal wat meer, dus als het er te goed uit ziet om waar te zijn, is dat meestal ook zo

**Geplaatst**: 24-07-09 22:24

Geplaatst: 24-07-09 22:24

De enige kant en klare was mijn eerste pony. Daarna een compleet verreden scheef dominant sekreet die langzamerhand veranderde naar een fijne sportpony maar in het begin had ik er behoorlijk wat mee te stellen.

Nadien nooit een paard gekocht wat al zadelmak was, ook meerdere zadelmak gemaakt voor anderen en doorgereden tot M niveau. Dan werden ze te gelde gemaakt.

Alleen had ik het nooit gekunt, ik heb altijd goede hulp op de grond erbij gehad. Afgelopen week voor het eerst op een 4 jarige gestapt met een andere grondhulp. Gelukkig is het een makkelijk paard waardoor ik ook de tijd heb om de grondhulp aan te sturen. Zij pakt het goed op dus ik zie de toekomst voor dit paard ook wel weer zonnig in.

Kortom, ik vind dat je moet weten waar je mee bezig bent, een paard moet kunnen lezen, heel alert moet zijn op je eigen gedrag en dat van het paard, goede hulp op de grond en dan kan een handige ruiter best zelf zijn paard zadelmak maken.

**Geplaatst**: 25-07-09 12:27

Geplaatst: 25-07-09 12:27

Het is ook wel afhankelijk van je doel is, wat je wil bereiken met je paard. Een paard dat uiteindelijk voor jou een fijn recreatiepaard moet zijn is makkelijker om zelf te beleren dan wanneer je er een dressuurpaard van wil maken die Z of hoger gaat lopen. En het verschilt gewoon heel erg per paard. Ons oude paard is zadelmak gemaakt door er terwijl ze hooi stond te eten een zadel op te gooien en erop te gaan zitten. Heeft nooit een bok gegeven. Die was zo makkelijk en braaf, daar ging ik later als 9-jarige alleen op het bos in (het was een paard van 1,64). Nadeel is ook weer dat als mensen ooit zo'n paard gehad hebben ze soms denken ervaring te hebben met jonge paarden, wat dan ook weer vies kan tegenvallen.

**Geplaatst**: 25-07-09 21:06

Geplaatst: 25-07-09 21:06

superwoman schreef:
Precious20 schreef:

Waarom is iedereen zo bang om fouten te maken? Uit je fouten leer je imo zovéél!!
Alsof een prof. trainer een welbepaalde situatie niet eens een keertje verkeerd inschat en een foute oplossing kiest? Tuurlijk, door de jarenlange ervaring zal hij dat misstapje wel sneller kunnen corrigeren waardoor er geen blijvende 'schade' is aangericht.
Ik ben van mening dat iedereen wel eens een fout maakt. Het belangrijkste is dan dat je inziet dat het fout was (ook al moet je daarvoor je ego aan de kant zetten) en het fair proberen op te lossen, desnoods met hulp van buitenaf.

Helaas is het wel dat in dit geval het paard die de fouten moet ondergaan!
Aangezien de ruiter veel langzamer leert dan het paard, is de kans veel groter dat de problemen boven het hoofd van de ruiter uitgroeien!
Kans dat het paard daardoor als onhandelbaar bij de slager terecht komt wordt ook steeds groter wanneer de ruiter teveel fouten maakt of 1 te grote fout maakt!

Ik vind dat je een jong paard moet opleiden en het niet andersom moet zijn

Als je een fout maakt en die 'rechtzet', kan het imo niet leiden tot een onhandelbaar paard wat bij de slager belandt... Zo kan het échter wel lopen wanneer je niet bij jezelf te raden gaat en maar blijft doen alsof je de wijsheid in pact hebt.
En tuurlijk is het paard altijd de dupe van de fouten die de ruiter/eigenaar maakt. Maar is dat ook niet zo bij een ouder paard? Een doorgereden paard dat ineens in zijn mond getrokken wordt door een onkundige ruiter wordt eveneens afgestraft!

Als je dit even belachelijk ver doortrekt... Dan mag je ook geen kinderen nemen. Wat met het opvoeden van je kind, zal je ongetwijfeld ook fouten maken! Je kind is daar de dupe van... Dus mag je er niet aan beginnen?

Over de laatste vetgedrukte zin wil ik het ook nog even hebben... In zekere zin heb je gelijk! De ruiter/eigenaar moet het paard opleiden en niet andersom. Maar wanneer ben je geschikt om een jong paard op te leiden? Als ik jouw posts lees, mag je dat alleen doen als je een prof. trainer bent. Nou, dan zal ik (en samen met mij nog 100 anderen) alvast maar een trainer gaan zoeken die mijn problemen - die vast nog wel zullen ontstaan- kan oplossen zodat mijn paard niet bij de slager belandt.
Ik blijf bij mijn stelling... Met een beetje flexibileit en eerlijkheid (naar jezelf én zeker naar het paard toe), kom je al een heel eind.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-09 10:11

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-09 10:11

@Precious20:
Jij heb het over fouten rechtzetten..
Veel mensen kunnen dat niet zo snel.
Tuurlijk maakt iedereen fouten. Maar wanneer je minder kundig bent is de oplossing veel moeilijker of zijn de fouten nog moeilijker te corrigeren - iets wat juist een minder ervaren persoon nog niet kan.
Dáárom zijn er onnodige "onhandelbare" paarden!

Wanneer je geschikt bent om een paard op te leiden is imo niet als prof of trainer bent, dat heb je verkeerd begrepen.
Wanneer je en goede instructeur heb, kan zeker die je aanraden om dat wel of niet te doen.
Eens zou een eerste x moeten zijn, als je ooit aan een jong paard wil beginnen...
Wanneer je het nog nooit heb gedaan en het bij een ander heb gezien hoe het wel of niet moet, kan je er wel eens te makkkelijk over denken en jezelf te hoog inschatten.

Ook ik heb mijn fouten gemaakt, ben ook echt niet heilig...
Zeker bij mijn eerste pony (van 7) heb ik stomme fouten gemaakt, maar gelukkig had ik wel veel vertrouwen van de pony gekregen - dus deed ik ook veel goed.
Na veel ervaring bij verzorgpony's bleek een eigen pony toch weer anders te zijn. Ik wou te veel alles goed/beter doen

**Geplaatst**: 26-07-09 16:55

Re: te weinig ervaring met een jong paard

Geplaatst: 26-07-09 16:55

Wat ik persoonlijk ook heeeel erg veel zie en dat in combinatie met jongen dieren werkt niet. Mensen die het nooooooit fout doen, altijd ligt het aan het paard. Deze mensen zijn erg slecht in zelfreflectie en feedback aannemen. DAT zijn de mensen die sowieso geen jong paard moeten nemen. Maar waaarom nemen ze die, op een ouder paard kunnen ze ook niet wegrijden. Dus die paarden zijn niet goed, ze willen een naar hun eigen hand zetten. Niet doorhebben dat het oudere paard hun gewoon met de neus op de feiten druk!

**Geplaatst**: 26-07-09 19:32

Geplaatst: 26-07-09 19:32

Ingevuld: ik ken iemand.
Dat ben ik zelf geweest, een net een maand bereden Haflinger merrie van drie gekocht. Wel professioneel laten verder beleren en alles, en op zich was het een goed, wel verwend paard (door mensen opgevoed veulen). Dat kon ik niet hebben, we hebben haar daarna dan ook verkocht.
Daarna heb ik een iets oudere pony gekocht, net zes jaar en L springen. Dat was precies de ervaring die ik nodig had, ze past perfect bij mij.
Ik zou dan ook niet afgaan op ervaring in jaren, maar in het karakter en manier van rijden. Ik was/ben veel te zacht, en vaak ook te angstig om goed door te zetten bij een paard dat over je heen loopt. Rijervaring in jaren helpt natuurlijk wel mee, als je netjes les hebt gehad

.

**Geplaatst**: 26-07-09 19:39

Geplaatst: 26-07-09 19:39

ik ken meerdere mensen die paarden jong hebben gekocht en vervolgens totaal niet wisten hoe nu verder(meeste gekocht als jaarling)
van meiden die hengstjaarling kochten ze aan touwtje gingen leren meelopen en vervolgens voor het paardje gaan lopen. niet wetent aan welke kant van een paard je moet lopen.

zelf heb ik als 1ste paard een oudere merrie gehad. 2de paard een jaarling hengst die ik nu als 5 jarige ruin nog heb zelf heb beleerd en alles. is erg goed uitgepakt.

3de paardje sinds 2 maanden een jaarling merrie. ook bij deze de bedoeling ok weer alles zelf te doen. nee ik rij geen Z heb met rijden erg goede begeleiding en opvoeden tja heb daar het gevoel voor. het gevoel om paarden aan te kunnen voelen is wel iets wat je echt nodig hebt. en je moet goed naar paarden kunnen luistere. 99% van de fouten wordt door jezelf gemaakt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-09 20:25

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-09 20:25

Andante schreef:
Ingevuld: ik ken iemand.
Dat ben ik zelf geweest, een net een maand bereden Haflinger merrie van drie gekocht. Wel professioneel laten verder beleren en alles, en op zich was het een goed, wel verwend paard (door mensen opgevoed veulen). Dat kon ik niet hebben, we hebben haar daarna dan ook verkocht.
Daarna heb ik een iets oudere pony gekocht, net zes jaar en L springen. Dat was precies de ervaring die ik nodig had, ze past perfect bij mij.
Ik zou dan ook niet afgaan op ervaring in jaren, maar in het karakter en manier van rijden. Ik was/ben veel te zacht, en vaak ook te angstig om goed door te zetten bij een paard dat over je heen loopt. Rijervaring in jaren helpt natuurlijk wel mee, als je netjes les hebt gehad .

Dat is heel eerlijk!
Fijn ook dat je toen had besloten om de 3jarige weer te verkopen en voor een oudere te gaan!
Vaak wil men koste wat het kost doorzetten wat het paard geen goed doet.

te weinig ervaring met een jong paard

Nomineer dit bericht ×