Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-03-09 16:21

Geplaatst: 04-03-09 16:21

Cissy, nou en of je respect moet verdienen. Ik ga ook met mijn paard om op basis van wederzijds respect en wederzijds vertrouwen. Hij is nogal van het dominante soort, een heel, heel slim paard, oersterk ook (en dat overdrijf ik absoluut niet) en wil je het afdwingen op een verkeerde manier, dan kun je het gerust schudden.

Ben helemaal met je eens dat probleempaarden hun problemen vrijwel altijd aan de mens te danken hebben.
De moeder van mijn eigen paard is daar helaas slachtoffer van geworden en afgemaakt wegens onhandelbaar (extreem sterk) gedrag. Volgens mensen geen land mee te bezeilen, maar de mijne heeft die karaktertrekken ook en het is maar helemaal hoe je ermee omgaat, hoe de verhoudingen liggen en hoe je band met je paard is.

**Geplaatst**: 04-03-09 17:15

Geplaatst: 04-03-09 17:15

Zo das eindelijk eens iets waar ik graag mijn mening aan toevoeg.
Je kunt goed voor een paard zijn maar verlies niet uit het oog dat het een paard is en geen mens die spreekt en je vertelt wanneer hij boos is of geen zin heeft enz.
Ik vind dat je er rekening mee moet houden als een paard wat doet, waarom hij dit zo doet maar dat wil niet zeggen van laat hem maar schoppen enz. dan moet je als mens ook kunnen zeggen inderdaad het is een paard en geen mens en duidelijk je grenzen vaststellen.
heb zelf een draver en een scheet van een paard maar ik houd er wel rekening mee dat het een paard is en geen mens.
want op het moment dat ze in het nauw komen kunnen ze niet denken van dat is mijn baasje dan komt hun vluchtgedrag naar boven en dan gaan ze met of zonder jou goedkeuring.
Ik hoop dat er meer mensen met mij eens zijn.
groetjes Summerke

**Geplaatst**: 05-03-09 15:04

Geplaatst: 05-03-09 15:04

Dit is zo'n item waar ik het heel moeilijk mee heb! Wanneer is het echt angst en wanneer lopen ze met me te sollen? En ook ben ik er een van het knuffelen...ik sta van nature niet boven een paard. Misschien omdat het zo'n groot dier is. Met (eigen) honden en katten heb ik daar geen problemen mee. Boven hen sta ik wel én daarbij hebben ook een 'vriendschap'. Met paarden lukt me dat écht niet! En ik heb het echt wel geprobeerd hoor...maar dat leverde mij alleen maar stress op wat absoluut niet goed was voor 't paard. Zodra ik alleen al dacht aan de omgang met een paard, spande ik mezelf automatisch al helemaal aan en ging mijn ademhaling stokken... Ik ben nu dus maar niet meer aan het rijden. Ik wil wel graag weer met paarden in contact komen, maar in het begin alleen maar vanaf de grond. Borstelen, wandelen of meefietsen als iemand anders gaat rijden...verder is het voor mij niet verstandig om te doen op dit moment.

Waarom ik dit eigenlijk allemaal neerzet, is dat ik voor sommigen van jullie echt waardering heb! Degene die dit bericht begon verteld het precies zoals ik het zou - willen - doen!

**Geplaatst**: 05-03-09 15:09

Geplaatst: 05-03-09 15:09

RiannevD schreef:
Wanneer is het echt angst en wanneer lopen ze met me te sollen?

Paarden kunnen angst niet faken hoor

.

Paarden zijn puur en áltijd eerlijk. Angst=angst.

**Geplaatst**: 05-03-09 15:44

Geplaatst: 05-03-09 15:44

Dani62 schreef:
RiannevD schreef:
Wanneer is het echt angst en wanneer lopen ze met me te sollen?

Paarden kunnen angst niet faken hoor .

Paarden zijn puur en áltijd eerlijk. Angst=angst.

Mwoah ben ik niet het 100% mee eens. Mijn bijrijdpony schrik wel eens in een bepaalde hoek. De 1e keer wil ik nog wel geloven dat er iets engs
zit, maar de keren daarna niet. Als je haar even doorpakt, is het 'schrikken' ook over. Dat zou ik dus ook geen echt angst willen noemen, maar
meer wat zitten dollen of uitproberen.

**Geplaatst**: 06-03-09 09:43

Geplaatst: 06-03-09 09:43

Dani62 schreef:
RiannevD schreef:
Wanneer is het echt angst en wanneer lopen ze met me te sollen?

Paarden kunnen angst niet faken hoor .

Paarden zijn puur en áltijd eerlijk. Angst=angst.

Angst kunnen ze niet faken nee, maar ik ben snel om de tuin te leiden...dat is het zo'n beetje met mij. Ik ben zo bezig met het goed willen doen, dat ik me erg onzeker opstel tijdens omgang met paarden. Dus als een paard geen zin heeft om voor en met mij te werken, dan ben ik te lang bezig met beoordelen of ik ze op hun falie moet geven, of juist dwingend maar rustig moet reageren... snap je wat ik bedoel? Als een paard loopt te sollen vind ik dat 'ie wel een tik verdient. Issie echt bang ergens voor, dan vind ik dat ik hem er langs moet leiden door vertrouwen te geven dat het kan. Anders straf ik 'm voor het bang zijn en dat vind ik ook niet oke... Ik mis het ontzettend in dominantie en leidinggeven...verstandelijk weet ik het wel, maar zodra ik in de buurt ben hoop ik eigenlijk alleen maar dat ze me lief genoeg vinden om voor me te werken

**Geplaatst**: 06-03-09 13:05

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 06-03-09 13:05

misschien moet je een level 1 cursus van Parelli gaan doen, is bijna allemaal grondwerk en als je (nog) niet wilt rijden hoeft dat niet, het versterkt echter wel je gevoel voor je paard en andersom. Daarnaast is level 1 vooral gericht op veiligheid dus voor jou een prima start misschien?
Je leert gaandwege je paard te ´lezen´en dan zullen er ook heel wat kwartjes gaan vallen voor de dingen waar je nu tegenaan loopt.

**Geplaatst**: 06-03-09 13:52

Geplaatst: 06-03-09 13:52

Sunrise_ schreef:
Dani62 schreef:
Paarden kunnen angst niet faken hoor .

Paarden zijn puur en áltijd eerlijk. Angst=angst.

Mwoah ben ik niet het 100% mee eens. Mijn bijrijdpony schrik wel eens in een bepaalde hoek. De 1e keer wil ik nog wel geloven dat er iets engs
zit, maar de keren daarna niet. Als je haar even doorpakt, is het 'schrikken' ook over. Dat zou ik dus ook geen echt angst willen noemen, maar
meer wat zitten dollen of uitproberen.

Dan is het wel angst geweest

, maar pak je je paard even door, dan richt het paard zich waarschijnlijk weer wat meer op jou, waardoor hij wat meer zelfvertrouwen krijgt en alsnog doet wat jij wilt. Althans, zo zie ik het.
Al zijn er ook (veel) mensen die het paard nog banger maken voor hun eigen acties op zo'n moment dan voor hetgeen hij in eerste instantie bang was, zodat het paard iets alsnog onder dwang doet (dus de overweging maakt, wat is enger

). Dat lijkt mij alleen niet bepaald de juiste manier.....

Ik neem angst bij paarden altijd serieus, wat niet meteen wil zeggen dat ik daar ook altijd in meega. Die van mij wil ook wel eens een bepaalde hoek niet nemen, omdat hij iets ziet/hoort/ruikt/voelt, wat ik niet begrijp, maar dan probeer je je paard te laten merken dat jij er ook nog bent, hem zelfvertrouwen gevend, zodat hij leert begrijpen dat hij niet opgegeten wordt door waar hij dan ook bang voor is, e.d.

**Geplaatst**: 06-03-09 14:15

Geplaatst: 06-03-09 14:15

twiggy 2008 maar, hoe doe je dat dan. praat je tegen hem van braaf paard ?

**Geplaatst**: 06-03-09 23:10

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 06-03-09 23:10

ja...daar ben ik ook wel benieuwd naar dan, twiggy2008. Wie weet is het bij jou ook geen angst, maar juist dwarsliggen en je treiteren? Hoe weet je zeker dat het angst is?

**Geplaatst**: 06-03-09 23:31

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 06-03-09 23:31

Als Miep buiten bang is voor iets, geef ik iets meer been, en neem de teugel iets strakker. Zodat ze voelt dat ik er ook nog ben. Over het algemeen is dat bij ons voldoende en door het been/ de teugelhulp en eventueel je stem geef je net dat beetje vertrouwen dat nodig is om ergens probleemloos voorbij te gaan.

Als het aanstelleritis is wordt ik vanzelf nijdig en dat voelt ze ook wel aan. Bovendien, bij aanstelleritis gaat ze erna overdreven netjes lopen (heel mooi lang en met een mooie, opgerichte hals en grote passen) en bij oprechte angst ontspant ze zich juist, maakt zich zo lang mogelijk (neus over de grond) en briest eens flink.

Mijn miep krimpt bij echte angst als het ware in elkaar, dan voel je haar kleiner worden. Bij aanstelleritis doet ze dat niet of maakt ze zich juist zelfs groot.

**Geplaatst**: 07-03-09 00:03

Geplaatst: 07-03-09 00:03

RiannevD: als je denk dat paarden dwarsliggen en treiteren dan ga je met ze om alsof het mensen zijn

(om even ontopic te gaan). Nogmaals: paarden kunnen angst niet faken, paarden testen mensen niet. Dat kunnen ze niet. Paarden hebben enkel hun voorgeprogrammeerde instinct en that's it ..

**Geplaatst**: 07-03-09 00:07

Geplaatst: 07-03-09 00:07

Dani62 schreef:
RiannevD: als je denk dat paarden dwarsliggen en treiteren dan ga je met ze om alsof het mensen zijn (om even ontopic te gaan). Nogmaals: paarden kunnen angst niet faken, paarden testen mensen niet. Dat kunnen ze niet. Paarden hebben enkel hun voorgeprogrammeerde instinct en that's it ..

Fout. Elk paard heeft z'n truckendoos (door ons aangeleerd) en vrijwel elk paard zal die truckendoos op één of andere wijze op z'n mens loslaten, vooral als het een nieuw mens is.
He gros van de mensheid is afgericht door hun paard, niet andersom..........

**Geplaatst**: 07-03-09 01:12

Geplaatst: 07-03-09 01:12

RiannevD schreef:
ja...daar ben ik ook wel benieuwd naar dan, twiggy2008. Wie weet is het bij jou ook geen angst, maar juist dwarsliggen en je treiteren? Hoe weet je zeker dat het angst is?

Wil je zeggen dat mijn paard dwars ligt en treitert op momenten dat hij iets niet wil doen?
Nou, nee hoor.

Het is zoals Dani62 zegt. Mensen denken op die manier, paarden niet.

Ik ga er vanuit dat een paard ALTIJD een goede reden heeft voor zijn gedrag. En het is aan de ruiter uit te vinden wat voor reden, zodat je daar iets aan kunt veranderen. Vaak hebben we dat gedrag in onze eigen handen, zijn wij, de mens, degenen die daar iets mee moeten doen, zodat het paard dat gedrag niet langer meer nodig heeft.

Ik ken mijn eigen paard van jongsaf aan en weet precies wanneer hij bang is of dat ik misschien zelf wel iets fout doe en dus verkeerd op hem overbreng. Dat laatste is ook vaak een punt waar veel mensen niet aan willen.

En voor die andere bokker, als mijn paard ergens bang voor is, bv in de bak, dan vraag ik hem nogmaals iets te doen, probeer zelf altijd rustig te blijven, mijn lichaamstaal goed te gebruiken. Soms gebruik ik mijn stem, ja, want ik ben wel een kletstante. Ik praat graag tegen mijn paard, ook al weet ik dat hij dat echt niet verstaat, maar ik hoop dat hij door mijn toon begrijpt dat ik hem wil helpen zelfvertrouwen te krijgen.

Moet zeggen dat het best lastig uitleggen is, zo op internet.

Dus of het overkomt wat ik precies bedoel, geen idee, maar ik bedoel het goed.

**Geplaatst**: 07-03-09 20:36

Geplaatst: 07-03-09 20:36

ik vind dat je gelijk hebt!!!! naast mijn huis is een aardig dure pensioenstal en iedereen daar doet alsof hun paard hun kind is! maakt niet uit, maar zij zijn er zo extreem in dat hun paard haast geen paard meer kan zijn!! nog ff en dan mogen ze ook niet meer rollen omdat ze dan 'vies' worden:S of misschien worden ze wel ziek omdat het winter is en dus koud:S kom op zeg!!!vaak kijken ze mij ook raar aan omdat mijn paard lekker gek en raar doet in de bak met een beetje opgedroogd modder op zijn vacht!! ook vind ik dat er veel te veel paarden te weinig buiten staan! daar komen ze er alleen maar uit voor het rijden en gaan meteen weer op stal!! dan word je al paard zijnde toch gek????!!!! dat denk ik!

**Geplaatst**: 07-03-09 20:40

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 07-03-09 20:40

waar ik wel eens moeite mee heb is dat er dingen zielig gevonden worden omdat het even minder aangenaam is voor een paard...........

Ik heb het ook wel eens minder aangenaam in mijn leven joh! zo werkt het

**Geplaatst**: 07-03-09 21:12

Geplaatst: 07-03-09 21:12

Tja Kim, maar ik word niet verrot geslagen door een zweep of behangen met dwangmiddelen.

Orrieknorrie, mijn paard zit ook altijd heerlijk onder de modder (vooral 's winters) en ik word ook wel eens moe van die mensen die zeggen dat dat zielig is.

**Geplaatst**: 07-03-09 21:16

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 07-03-09 21:16

nee, maar jouw werkgever kan jou ook wel dwingen dingen te doen die je niet leuk vind......... je huisbaas kan je gewoon uit huis zetten als het even wat minder loopt.......... en als je een lastig vriendje hebt kan je het zeker ook fysiek wat minder hebben........

Jouw baas heeft een bepaalde macht over je.........

zo werkt het

en jij krijgt ook gewoon op je donder als je jouw werk niet goed doet

zo werkt het

en zo werkt het in een paardenleven ook......... tis niet altijd rozegeur en manenschijn, het is ook wel eens niet aangenaam

**Geplaatst**: 07-03-09 21:19

Geplaatst: 07-03-09 21:19

Het leven kan zeer onaangenaam zijn voor ons, de mens, dat klopt.

Maar ik kan toch echt helemaal zelf bepalen wat ik doe, waar ik voor kies, of ik dat werk bij die rotbaas wil blijven doen of dat ik bij dat rotvriendje blijf. Is voor een paard toch echt heel anders, die is overgeleverd aan de mens.

Nee, ik zie dat echt totaal anders.

**Geplaatst**: 07-03-09 21:20

Geplaatst: 07-03-09 21:20

ja, maar jij hebt wel altijd een keuze om een andere baas te gaan zoeken en een ander vriendje, het paard echter niet om een andere baas te gaan zoeken....

edit, nog iemand die het met me eens is....

**Geplaatst**: 07-03-09 21:22

Geplaatst: 07-03-09 21:22

dat is wel zo........... maar daarom is het echt niet erg als er eens een dag tussen zit die voor het paard minder aangenaam is......

dat bedoel ik te zeggen........... het is gewoon het leven, soms aangenaam, soms ook niet...... en vaak leuk........

vaak worden er hele drama's gemaakt van echt helemaal niks dingen.......... de mens maakt het erger dan het voor een paard is, puur door emotie

**Geplaatst**: 07-03-09 21:23

Geplaatst: 07-03-09 21:23

Ik kan niet zeggen dat ik overgeleverd ben aan iemand. En dat zal me ook nooit gebeuren ook.

Er zijn natuurlijk zat vrouwen in de wereld die helaas wel overgeleverd zijn aan hun kerel e.d.
Van de verhalen van die mensen word ik dan ook niet vrolijk

. Maar ik, als westerse vrouw met een sterk karakter kan gelukkig haar eigen leven aardig bepalen.

Wij hebben de keuze nog. Paarden niet. Andere dieren ook niet. De mens overheerst en vaak niet ten goede.

**Geplaatst**: 07-03-09 21:25

Geplaatst: 07-03-09 21:25

Sorry maar dat vind ik raar. Een paard is niet minder belangrijk dan jou hoor. Je hoeft een paard ook niet meteen te schoppen. Je moet als je er nietr tegen kunt dat een paard irritant doet niet naar binnen gaan in die box. Ik weet niet hoe jij met mensen omgaat als jij zo met paarden omgaat hoor =O

**Geplaatst**: 07-03-09 21:30

Geplaatst: 07-03-09 21:30

vamochtend heb ik bij een jonkie staan kijken die voor het eerst onder de man was......... dier ging gruwelijk in de staak....... en krijgt dus terecht een klap op zn kont met de longeerzweep......

waarom terecht??? omdat het een gevaarlijke situatie is, rennen is beter dan stilstaan qua veiligheid.

Heel onaangenaam voor het dier, veilig voor de crashtestdummy.....

en dat bedoel ik........ die klap op zn kont gaat ie niet dood van, de ruiter kan wel overlijden als het paard gaat flikflakken......

even niet leuk, nee......... dat klopt, maar op dat moment kan je niet zo heel veel anders met een 3.5 jarig hoog in het bloed, zeer zelfverzekerd peerd......

en zo werkt het

sneu voor het paard dat ie een striem op zn kont heeft............ nee, is niet sneu............ het is net zo sneu voor het peerd als het voor mij is als ik een cjibtje in de bus krijg omdat ik in de TT wat minder op de snelheidsbeperkingen heb gelet...........

**Geplaatst**: 07-03-09 21:56

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 07-03-09 21:56

je hebt ook wel gelijk Kiwiko, maar dan is het met een reden, een heleboel ruiters doen dat zónder reden uit hun eigen frustratie en hoe vaak zie je niet paarden rijden met een doodse blik in hun ogen omdat het mens erop zo nodig een uurtje moet knolhobbelen.

Nomineer dit bericht ×