Marigold schreef:Wat ontzettend goed en fijn en bijzonder dat Sally na zoveel geduld en rust heeft ontdekt dat ze haar mensen kan vertrouwen. Wat een verschil zeg met in het begin!
Zij beet dus vanuit angst, wat zal dat paardje toch hebben meegemaakt dat die angst zo diep zat.
Erg hoopgevend dat het dus toch kan, dat een paard/pony na verloop van veel tijd en na echt lang in het angstige oude gedrag te blijven zitten, toch op een punt kan komen waarop het nieuwe normaal geaccepteerd wordt als het blijvende normaal. Respect voor je geduld.
Ik las elders op Bokt volgens mij al dat dit jaar veel rainrot wordt gezien. Kan me voorstellen dat je schrikt (valt je paard ineens uit elkaar). Het zal wel weer genezen maar leuk is het niet.
Hoop dat je zoontje niet te erg geschrokken is. En gauw weer ritjes kan maken.
Al met al echt goed bezig, straks zijn het alle drie lieve familie paarden. Via een heel andere route dan je vooraf volgens mij van plan was, maar toch je doel bereikt.
Wat een lief bericht. Ik ben ook echt zo trots op Sally, zij heeft zelf toch echt het meeste werk gedaan. Maar ze maakt nu echt grote stappen.
Ik hoop inderdaad dat het ook wat hoopgevend is voor andere in zo'n situatie. Heel veel rust, geduld en volgend zijn. Goed kijken en luisteren, niets overhaaste of dwingen. Een stapje vooruit een stapje terug maar nu gaan we steeds meer stappen vooruit en amper nog een stapje terug. Ik zie steeds meer bevestiging dat Sally echt een super zacht karakter heeft. We zijn er nog niet eb ik blijf elke keer toch op mijn "hoede" voor geval dat,maar elke keer laat ze merken dat het niet nodig is.
Ik moet wel lachen dat Lars gisteren uit elkaar viel whaha. Gelukkig viel alleen zijn haar uit en miste hij ineens een been of oor whaha. Mijn zoontje is niet echt geschrokken, die staat met dit soort wel redelijk nuchter in de wereld en denkt vooral in oplossingen. Hij vind het vooral zielig voor Lars. Nou vooral hopen dat we er snel grip op krijgen.
Ik denk inderdaad dat ze straks stuk voor stuk familie paardjes zijn. Voor ons zijn ze dat al maar nog niet "het familie" paard zoals iedereen kan er zo mee weg lopen. Maar eigenlijk ben ik er wel van overtuigd dat ze dat alle 3 wel in zich hebben. Het is inderdaad een hele andere route daar naar toe dan vooraf bedacht maar tot nu toe nog geen seconde spijt, al is het absoluut niet de simpele route.