Mijn zoektocht is weer verder gegaan en van de week ben ik bij een fokker gaan kijken zonder te weten wat voor pony’s hij had staan. Ik wist dus ook totaaal niet wat ik kon verwachten dus ging redelijk “blanco” heen. Na een hele rondleiding door het huis (foto’s en prijzen laten zien van keuringen
) gingen we naar de pony’s. Toen we uiteindelijk bij de 2 en 3 jarige merries aankwamen gingen mn ogen direct naar 1 merrie. Ik wist stiekem al dat zij t ging worden (geen idee hoe maar ik wist t gewoon haha). Ze was wel erg bang maar is weinig in de hand geweest. Heel mooi koppie zit erop en ze heeft een lieve blik in dr ogen. Nu nog even geduld hebben tot ze naar huis kan.Dus hé bij deze kan ik eindelijk zeggen dat ik een mooie merrie heb kunnen kopen voor de fok. De eerste “echte” fokmerrie

Een foto kan ik nog niet delen want die heb ik helaas niet..
Mijn huidige paard heb ik gekregen toen ik nog heel jong was, voldeed op papier aan de eisen, bleek geen fijn karakter te zijn. En okeeee ik heb er mee leren rijden en we hebben veel gedaan, maar echt een goeie match zijn we nooit geworden. Dat is toch jammer dan? Hij is even duur in onderhoud als een ander paard. Dus ja, in de huidige markt pas ik zelf ook niet, merk ik. Ik zou nooit met trailer al paard gaan bezichtigen voor de eerste keer. Nu momenteel lukt hij mij zelfs niet om een eerste keer te bezichtigen 
Maar zelfs dat zit er niet in, en het is juist dat gejaagde dat mij zo zenuwachtig maakt.

