jarrah schreef:Leuk topic dit!
Ik heb niet alle 16 pagina's gelezen, dus ik hoop niet dat ik dubbele onzin neerzet!
Persoonlijk denk ik dat wij paardeneigenaren sowieso al verwend zijn, we kijken veel te veel naar wat andere hebben en wat anderen doen!
Ik ben van mening dat elke jonge meid als Coco, die nu al een eigen pony heeft en Z rijd, met de juiste instellingen en doorzettingsvermogen precies daar kan komen waar zij wil!
Ok een ander krijgt het misschien makkelijker voor elkaar, maar daar heb jij niks mee te maken! Jíj wilt naar de top, dus zal jíj ervoor moeten werken!!!
Tot een paar maanden geleden was ik er ook van overtuigd dat ik naar de top wilde...
Ik stopte met school en ging fulltime, intern bij Rien en Inge van der Schaft werken. Ik kreeg elke dag les, zowel met mijn eigen paard als soms met andere paarden die stukken verder waren. Ik leerde ontzettend veel en had het erg naar mn zin. Ik wilde zo graag hoog in de sport komen dat ik alles, maar dan ook alles daarvoor aan de kant wilde zetten!
Maar op een gegeven moment ging ik me afvragen of dit nou werkelijk wel was wat ik écht wilde. Ik zat 2,5 uur reizen bij mijn ouders en vrienden vandaan, ik werkte ontzettend veel (wat ik overigens niet erg vind, ik werk graag) en het enige waar ik nog voor leefde was die paarden. Ik had bijna geen sociaal leven meer joh!
Ik heb daar echt een ontzettend leuke tijd gehad en vond het ook echt ontzettend moeilijk om op een gegeven moment die knoop door te hakken en definitief een einde te maken aan deze meisjesdroom.
Maar nog steeds ben ik erg blij dat ik dat gedaan heb. Ik zit nu weer op school, wil straks psychologie gaan studeren, mijn paard loopt over twee maandjes lekker met een veulen door de wei te dartelen, ik heb een superlieve vriend en superlieve vriendinnen om me heen....al deze dingen zijn míj persoonlijk té veel waard om op te geven voor een paardendroom!
Máár ik ben ervan overtuigd dat als jij échtéchtécht wilt, dat je er ontzettend hard voor zal moeten knokken, maar dat jij er uiteindelijk wel komt!
Ga ook eens informeren bij Topruiters of jij in de vakantie of wanneer dan ook eens een paar weken zou mogen leren/werken bij hun op het bedrijf (vraag of je gewoon kan werken voor je lessen en slaapplaats). Op die manier ben ik toendertijd ook bij Rien van der Schaft gekomen! Ik zou eerst 2 weken naar Rien toegaan, maar na anderhalve week vroeg hij al aan mij of ik voor vast wilde blijven!
Dat soort dingen zijn ontzettend leuk en leerzaam. En op die manier heb je kans om er gewoon in te rollen! Niet geschoten is altijd mis!!
Sorry voor het lange verhaal, maar dat is mijn mening!
Dit is dus wat ik bedoelde met er voor gaan (ook al maakte Jarrah uiteindelijk een andere keus
). Dat ik het over handelsstallen had was meer de onbekendheid van een recreatieruiter met een voorliefde voor zware warmbloeden.
Het punt wat ik wilde maken is dat je naar allerlei externe factoren kan gaan wijzen en jezelf ontzettend zielig vinden of dat je probeert de kansen naar je hand te zetten. En dit geldt niet alleen voor de dressuur maar voor alles in je leven, als je naar anderen wijst waarom het jou niet lukt, zal je nooit iets bereiken.