Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Ze is enorm, maar ze moet echt nog wel wat verder door ontwikkelen voor we echt gaan rijden. Zo kan ze mooi vast wennen, kunnen we aan de hand haar sterker maken en dan gaat ze hopelijk nog mooi lang mee
Sizzle schreef:Wat me als zadelpasser vaak opgevallen is bij die grote (jonge) koudbloeden is dat ze op hun skelet dragen ipv op de spieren. Dan leg je er in stand een zadel op en dan moet het heel breed. Vervolgens stapt de ruiter op en laat het paard zijn schoft bij wijze van spreke volledig tussen zijn schouders zakken zodat het zadel begint te klapperen en je het gevoel hebt dat het te wijd is. In werkelijkheid draagt het paard gewoon niet en moet eerst nog veel meer opgebouwd worden in de bovenlijn. Ook bij ijslanders zie je dat, die zijn loeisterk in de schouderpartij waardoor de ruiter vaak niet merkt dat de bovenlijn niet gebruikt wordt.
En hij doet het inderdaad echt netjes! Lijkt me zo leuk om samen met je dochter te kunnen doen 

En niet alleen van uiterlijk
Heerlijk dier!
):



Hopelijk zet de stijgende lijn zich voort!!
Ze is echt stoer! En zo braaf ook, heerlijk zo cool dat je na maanden gewoon weer op het gemak kunt opstappen 

Inderdaad vastliggen kan echt heftige gevolgen hebben... Knappe kerel, wat een bonk van een paard 
Wat spanning op de wind in het riet en een hard klapperende deur bij een fabriek verderop, maar dat vloeide ze ook weer vlot af. Dappere kleuter!
) een rondje rechtsom over de hoefslag met een keertje afwenden naar rechts. Op de lange zijde rechts afwenden gaf weer enorm spanning waardoor ze weer onder me uit wilde rennen richting hek in de hoek, maar door wat tijd te geven en via mijn buitenbeen/teugel te vragen wendde ze uiteindelijk op de korte zijde alsnog af zonder spanning. Heb haar de hemel in geprezen (Pinda
) en ben linksom de bak weer uitgegaan, weer terug naar stal gestapt over de weg en klaar
Nu had ik echt zoiets van ze doen maar, ik hou me aan mijn suffe puppyklas-plan. Werd uiteraard nogal glazig aangekeken toe ik na een paar minuutjes giraffe-stap in de bak alweer vertrok, maar ik ben nog nooit zo trots op mezelf geweest dat ik mijn stomme ego opzij heb kunnen zetten ten behoeve van mijn paard
Wat omschrijf je het allemaal leuk haha
Maar goed gedaan!!
) met de lange lijnen gewerkt
Maar hij verblikte of verbloosde niet
Alsof hij gewoon in z'n vertrouwde paddockje aan het werk was
Zoveel mogelijk met losse lijntjes en beetje sturen/remmen 

) niets 
Fijn dat het alweer zoveel beter gaat!
) keurig in rondjes om mij heen stapte
Grappig om dat verschil te zien. Een 3-jarige merrie bij ons in de buurt kwam zelfs al langs gestapt zondag, die kwam terug van een buitenritje
Nou is dat een warmbloed en al wat meer 'af' dan Fey maar toch. Ah well, elk paard is anders en mijn buffeltje heeft gewoon nog wat tijd nodig om door te groeien.
Mooi dat hij de nieuwe locatie zo cool oppakt, lekker relaxed!
Nou moet ik zeggen dat er wel al wat verbetering zit in de bak al, vorige week kon ik ook linksom in stap er niks mee en had ze bij alles enorm spanning. Linksom in stap is nu weer terug OK, denk dat draf ook nog wel weer zou lukken. Rechtsom is nog wel heel eng en moeilijk ook al in stap, dat is altijd haar moeilijkere kant geweest qua balans en buiging dus viel ook te verwachten dat we daar meer tijd voor nodig gaan hebben.
Op 3 had ik überhaupt nog nooit op Pinda gezeten, dus je loopt op ons al een jaar voor- alles is relatief
Ik doe het ook een stuk rustiger aan dan de meesten om mij heen zouden doen, maar ik heb liever niet dat Dije z'n koppie overstroomt en dat ie het niet meer leuk gaat vinden bijv. Dus lekker spelenderwijs wat rondsturen
En hij leert gewoon ontzettend snel! Met het longeren dacht ik ook: gaan we maar 's proberen, maar na 2 rondjes wat onwennig naar binnen vallen en mij vragend aankijken (
), snapte ie 't gelijk
Hij accepteerde het bit zonder pardon, en zo vliegt ie eigenlijk overal doorheen.. dus het is juist moeilijk om niet te snel te grote stappen te willen maken. Nu in de bak lekker lange lijnen om het sturen steeds wat meer te bevestigen en dan over niet al te lange tijd lekker naar buiten om rechte stukken te kunnen lopen en km's te maken
Juist afwisseling zorgt er volgens mij voor dat ze niet teveel gaan spannen, ondanks dat ze in de bak van alles moet. Dan heeft ze buiten weer even een reset gehad en kan ze in de bak weer wat meer hebben, denk ik dan
Wel heel fijn dat je zo'n 'rustpuntje' weet te vinden bij je paard
Wel lekker aan het werk, leren en ontwikkelen, maar zonder druk!
, maar wel gelezen
.


Als ze buiten zoveel minder spanning heeft een mooi moment om het buitenrijden op te pakken toch? Ook nog het goeie seizoen ervoor
Vind ik zelf ook wel zo eerlijk tegenover mijn paard, maar ik loop tegenwoordig heel graag hard dus ik heb makkelijk praten. Wil binnenkort ook weer samen met Koda gaan lopen maar dat is planningstechnisch nog even een dingetje.
Ik denk dat het niet alleen is dat het ene paard meer tijd nodig heeft maar dat sommige mensen hun paarden ook meer tijd gunnen
Maargoed daar zijn voldoende discussies over te vinden op bokt
En het is natuurlijk gewoon hoe eerder je begint en hoe vaker je ermee bezig gaat, hoe sneller ze veel kunnen. Ikzelf ben meer van het lange termijn denken en bouw heel rustig op en gun mijn paard veel tijd voor alles.
Maargoed, we trainen ook regelmatig verder in de bak, wordt hij lekker sterk van
Gister weer gereden en ging zó lekker. Sturen ging ineens enorm goed (ik had mijn andere touwhalster omgedaan, misschien vindt hij die toch fijner), hij was relaxed en lette bijzonder goed op mij
Ik had een zeiltje neergelegd en de eerste 10 minuten vrij fanatiek gereden maar gedaan alsof het zeiltje niet bestond. Toen naar het zeiltje gestuurd en daar mocht hij toen even op staan pauzeren. Erop gaan staan vond hij gek, maar hij was best toe aan een pauze dus hij ging daar lekker even op rust om zich heen staan kijken
Daarna nog 10 minuutjes gereden en ook een aantal keer over het zeiltje gedraafd, geen enkel probleem Malenka schreef:Wie van jullie gebruikt er een bodyprotector? En welke is prettig in gebruik? Ik wil natuurlijk niet te veel belemmerd worden in mijn beweging.
Ik weet wel dat ik een (grotendeels) arabier heb uitgezocht.
Ze is een schatje en bedoelt het allemaal goed. Ze komt heel snel terug en zoekt enorm veel contact. Maar dat explosieve gaat wel blijven denk ik. En dan zou het mooi zijn als ik meer ontspannen mee kan gaan in bewegingen omdat ik me niet zo druk maak om die wervels. Het is dus met name een psychische steun.