Babootje schreef:Lijkt me ook wel logisch: als het aantal paarden toeneemt, maar het aantal pensionplekken niet, wordt dat ook een uitdaging. Zeker nu mensen tegenwoordig steeds meer eisen aan de ruimte van een paard stellen (het hele jaar door buiten etc.), wordt het met name in de Randstad steeds lastiger.Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar op dit ogenblik is niet alleen de markt voor paarden overspannen maar ook de markt voor fijne (pension)stallen. Wat een drama vind ik dat zeg!
Het paard dat ik vandaag op de veiling wilde hebben was boven budget, dus helaas.

Op zich had ik het geld wel om een poging te wagen, maar ik heb mezelf voorgenomen om niet meer dan £2000-2500 uit te geven aan een paard dat ik rechtstreeks van de baan koop - voor paarden die ik niet ken zou dat zelfs nog lager liggen op zo'n £1000-1500 -, dus daar heb ik me aan gehouden. Hij is uiteindelijk voor 5000gns weggegaan. Maar ach, er komen nog meer HIT-sales aan, dus ik houd het gewoon rustig in de gaten.

dat zou ik persoonlijk toch echt niet zien zitten.
Dan is die £2500 nog aan de hoge kant.
maar merk dat ik eigenlijk toch wat te onzeker ben om de stap te zetten (eeuwige twijfelaar en WAT ALS-er). Dus het ligt terug stil. Ik vind mezelf echt erg momenteel 
niet zozeer een doemdenker maar vooral geen vertrouwen in mezelf terwijl ik juist mega stipt en betrouwbaar ben).
(ik zat op dat moment wel echt niet met eentje kopen in mijn hoofd, mijn paard stond nog maar net op pensioen). De koop is uiteindelijk niet door gegaan, door verschillende dingen (ouders waren er ook een deel van en ken die bevestiging nodig hebben wel goed ook al ben ik een volwassen mens) Ben wel ongelofelijk dankbaar voor het geduld dat die eigenaresse met mij gehad heeft
We zijn nog steeds bevriend gelukkig
Ik ben allesbehalve een eeuwige twijfelaar, met mijn laatste aankoop heb ik het paard twee keer binnen een week gezien en meteen een afspraak gemaakt om te keuren, dat lijkt me persoonlijk niet gek lang ofzo? Maar nu is het ineens toch uit den boze