Volgens mij was ik echt een über-Penny, bijna alles komt bekend voor
Het ergste was wel de shetlander die ik ooit eens "gered" heb samen met een vriendinnetje. Het beest was ontsnapt en liep los door het dorp. Wij wilden hem eerst zelf houden maar zijn toen maar braaf naar de eigenaar gegaan, hebben hem zijn shet overhandigd en meteen gevraagd of hij nog verzorgpony's voor ons had. Nou, we mochten terugkomen wanneer zijn jonge merries van de wei kwamen. Dus wekenlang iedereen wijsgemaakt dat dat was omdat wij zo geweldig met die shet om konden gaan, hem als enige konden vangen etc etc
Maar ja, mijn ouders vonden die vent niet te vertrouwen (achteraf hadden ze gelijk maar daar waren wij het toen niet mee eens
) dus we mochten daar niet meer heen, DRAMA.....En weer wat weekjes later belde een kennis dat ze een aantal andere verzorgpaarden voor me had, helemaal in de wolken natuurlijk
. En vervolgens in vol ornaat erheen -met cap, roze zweep en volle poetskist inclusief roze manekammetje- en alvast paardrijdend op de fiets...
ben achteraf erg blij dat die mensen niet allergisch zijn voor Penny-meisjes, ik mocht blijven en ze houden het nu waarempel al 9 jaar met me uit
