ik heb vanaf mijn 5e levensjaar paarden en ben toen ik thuis woonde 5 keer van mijn paarden gevallen, 2 keer van mijn shethengstje, mijn 1e pony, 2 keer van mijn 2e paardje shetxwelsh tijdens het weigeren van de sprong (allebei de keren plat op mijn buik gevallen *auw* en 1 keer van mijn 3e paardje, arabxhaflinger, die maakte een enorme noodstop omdat ze een konijntje in het gras zag.
Daarna ben ik 1 keer van een bijna-verzorgpaard (ging kijken of ik haar kon gaan verzorgen) afgevallen, beestje had een heel apart karaktertje.. Is em ook niet geworden 
en 3 keer ben ik van Bonita afgevallen. De eerste keer toen ik haar net 2 maanden had, wat mij 3 maanden herstel heeft gekost, omdat ik een bloeding in mijn ruggewervel had en een zwaargekneusd bekken. Ze sprong uit het niets over het hek van de buitenbak van 1.20 hoog en daar was ik niet bepaald op berekend.. En kwam met mijn rug op een scheef aangelegde stelconplaat terecht
De 2e keer braken de singelstoten van mijn zadel allebei aan 1 kant af. Toen zat ik met zadel en al rechtop in de bak, heb het wel even lichtelijk bescheurd toen 
De laatste keer was in de wei toen ik op mijn dressuurzadel zat met wrongen (ben ik niet zo gewend)
Ze maakte een paar vreugdebokjes achter elkaar. Ik raakte 1 van mijn beugels kwijt en raakte uit evenwicht. Was net weer recht gekrabbeld, geeft ze meteen weer een paar bokjes en toen gleed ik er aan de andere kant weer af midden in de blubber 
Ik ben in mijn hele leven dus 9 keer van een paard gevallen. En dat is 22 paardenjaren