De lezing ging over het sterk maken van een jong sportpaard. Het lichaam voorbereiden op de sport zeg maar. Er van uitgaande dat een sporter pas echt een goede sporter wordt als hij jong begint. Bepaalde vaardigheden, reflexen e.d. kun je je het makkelijkst en snelst aanleren als je nog jong bent.
Dat wil niet zeggen dat je je driejarige dagelijks een uur moet rijden. Neuh...

Maar er elke dag een kwartiertje opzitten en niks vragen is ook niet goed. Je moet het dier namelijk wel STERKER maken en dat kan alleen door af en toe even tegen de grens aan te gaan zitten.
Dat moet je uiteraard NIET iedere dag doen, ook niet met een ouder paard. En de grens ligt bij een jonkie op een hele andere plek dan bij een ouder paard!
Vaak denken mensen: ach hij is nog zo jong, laat ik maar zo voorzichtig mogelijk doen. Maar dat werkt dus niet.
En soms laten ze een paard tot zijn vierde jaar in het land lopen en gaan daarna fanatieker met het dier aan de gang dan dat ze zouden doen als hij pas drie is. Terwijl je dan juist een langere weg nodig hebt om hem sterker te maken, want je mist een jaar....

Dat klinkt tegenstrijdig. Is het niet volgens Dr. van Breda.
Goed is om op verschillende bodems te rijden, hard en zacht. Geen mulle zware bodems uiteraard. Cavaletti lopen, af en toe longeren, buitenritje, dressuren, sprongetje.
Spierpijn is ook geen slecht teken, spieren die de kans krijgen te herstellen van spierpijn, groeien namelijk. Liever geen twee dagen achter elkaar hetzelfde werk vragen, dan krijgen de spieren geen kans te ontspannen.
Ik hoop dat ik zijn lezing enigszins goed verwoord heb. Zo niet, sorry!
