napie schreef:Maar ik zal nu toch eens wat penny akties van mijzelf bekennen.
- Ik vond vroeger best dat we een pony in de schuur konden zetten en dan kon ik hem elke dag laten grazen op het grasveld achter ons huis (let op, ik woonde in een rijtjeshuis)
jij hebt toch toevallig geen account hier gehad met de naam 'pokemon' hé?
Ik ben altijd héél volwassen geweest, ik ben nooit penny geweest

Buiten dan die keren dat ik 's avonds met mijn vriendinnen na de lessen in de manege, een hindernis opzette, iedereen een paard speelde en iemand de gemene instructrice, waarna alle paarden over de hindernis moesten springen. Dat eindigde traditioneel met iemand die haar benen niet hoog genoeg kreeg opgetrokken, bleef haken achter de paal, recht op het gezicht viel en boos en huilend de kantine introk

Jezus als ik er aan terugdenk, wij stonden daar altijd te springen en paarden na te doen rechtvoor een bomvolle kantine
Of altijd na de volwassenenles vragen of ik het paard mocht uitstappen
En de drempels waren natuurlijk de hindernissen in een super lastig spring concours.... (wat ik dan altijd won)\
En natuurlijk paardje spelen en over drempels springen om mn fiets 


Als mijn zusje tijdens onze vakantie met de caravan jarig was, en mijn moeder zei dat het cadeau achetr in de auto zat, hoopte ik dat er ook een paard voor mij in zat

