Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

En nu een jaar later is het mn beste vriend ! Zoon paard als hem zal ik ongetwijfeld nooit meer hebben
). Dat is ook wel gebaseerd op uiterlijk bij mij, een paard moet mij aanspreken in karakter, maar ook zeker in uitstraling.
Daarna ooit een keer toen ik 14 was op ponykamp geweest en daar kwam ik echt de liefde van m'n leven tegen. Een tinkerruin. Jammer genoeg toen ik zelf op zoek ging naar een tinker was hij al verkocht. Daarna wel een tinker gevonden waar ik ook echt een klik mee had. Dat was zo'n ontzettend lief paard in de omgang. Heb er af en toe nog steeds wel spijt van dat we haar toen verkocht hebben. Heb nu een kwpn merrie, maar die klik is er nog steeds niet echt. Vaak moet het echt groeien. Ik vind het wel heel belangrijk hoe een paard in de omgang is. Het paard wat ik nu heb is best wel onrustig en houdt geen rekening met je en ik merk dat ik daardoor wel moeite heb om een band te krijgen. Aranel schreef:Ik denk dat je niet meteen na een paar keer rijden een band hebt met een paard, maar dat je wel al aanvoelt of het karakter van het paard bij je past of niet.
Ik heb het geluk dat ik met de twee paarden die ik tot nu toe gehad heb (waarvan ik er eentje nog steeds heb), echt wel een 'klik' had (ik vind dat zo'n stom woord). Dat is ook wel gebaseerd op uiterlijk bij mij, een paard moet mij aanspreken in karakter, maar ook zeker in uitstraling.
Nu nog steeds denk ik wel eens als mijn paard op een bepaalde manier staat of kijkt, wauw, wat is het toch een schitterend beest. Als je op zo'n manier naar een paard kijkt en met hem omgaat, voelt hij dat ook wel aan en is er denk ik ook eerder sprake van die klik.
Bij mijn 'klik' was het ook een kwestie van zien, mijn ogen werden groot en hij had m'n hart gestolen. Ik vind hem nog steeds het mooiste dier dat ik ooit heb gezien.
Voor de meeste mensen was ze maar een gewoon bruin paard, maar voor mij was ze uniek en mijn allerbeste vriendinnetje 

.
) stond bekend als een 'moeilijk en sterk stuk vreten'. Merkte ik geen drol van
Ze liep heerlijk en deed ontzettend haar best. De eigenaresse ging er weer op om verder te rijden en alles wat ik zag was een schrikkerig en afgeleid paard. Mensen zeiden toen al, nou dat ze zo rustig bij jou was, dat betekend wat! En wat heb ik veel van dat paard geleerd. Samen hebben we wel wat prijsjes in de wacht gesleept op mijn 14 jarige leeftijd
Ik kon lezen en schrijven met haar!
. "Pap we gaan NU bij een pony kijken!". Wij daarheen, en we klikten gelijk. Pony kwam op me af en liep niet meer weg. De week later stond ie thuis
We hebben zo onze moeilijkheden maar we komen er altijd sterker uit