Terwijl ik wel meerdere paarden vaker heb gereden maar die was toch iets speciaals ... Ben er eerst een paar keer keihard vanaf geknald en toen durfde ik er jaren niet meer op ... Toen een vriendin vroeg of we niet eens samen een buitenrit konden gaan maken, maar niet op onze vaste dag, was het een beetje zoeken welk paard we zouden nemen (ik vind het altijd zo banketstaaf om de vaste paarden van anderen af te pakken
) en toen zei ik ineens: ik neem die gewoon ...Geen idee hoe ik erbij kwam, maar sindsdien zat het wel erg goed tussen ons
Een tijdje later had hij het gevonden waardoor hij weer op stal kon .. namelijk zodra de paarden moesten draven ging hij naar het midden en steigeren. Niet hoog, maar wel net hoog genoeg om de mensen te doen afstappen
Heeft hij bij mij nooit gedaan ... Het is zelfs zo geweest dat als hij weer ging en de ruiter schrik kreeg dat ze mij vroegen om erop te gaan, dan reed ik er 10 minuten mee zonder problemen, ging die persoon er weer op en was het weer hetzelfde ... ik terug erop, geen problemen ... iemand anders erop, weer opnieuw ... Paard wist goed genoeg wie er op hem zat 
Ik wil hierbij niet zeggen dat het een wilde hengst was en ik de enige was die erop kon rijden
maar er was wel iets tussen ons wat hij met die anderen allemaal niet had
Het klikte in ieder geval wel
Of dat ook echt een band te noemen is ...
Ik reed vroeger 2x per week, altijd zelfde paard, kwam uren op voorhand om te poetsen, te laten grazen enz enz. Nu heb ik al even een eigen paard (vijf jaar) maar als dat ene manegepaard bv ziek is, ga ik altijd even langs voor een appeltje enz te geven, hij herkent me zeker! Hou voor hem op de weide ook een pensioenplekje vrij
). En owee als ik het lef had eerst iets anders te gaan doen, dan begon ze te gillen
. Die keren dat ik haar mocht rijden was het feest. Lol trappen en zelfs dat ze dan ineens wel kon springen en hard gaan (waardoor ik dan nóg trotser op haar was) terwijl ze normaal gesproken altijd haar best deed voor de titel Sloomste Knol van Stal.
) stil gestaan en na een halfuurtje met een instructeur gereden te hebben was ik de eerste die er een les mee reed hij stond verschikkelijk actief en zenuwachtig
en is dat nu soms nog maar ik vind hem het beste paardje ooit en we hebben een hele hechte band, ik rij er nu nog steeds elke les en elk kamp mee.
, daar was hij niet van gediend