Bedankt allemaal voor de lieve reacties, ja we zullen voorzichtig zijn, mijn moeder houdt me iig strikt in de gaten want anders had ik morgen alweer bij Dinkey op de kliniek gestaan
Voor Suevo is er nu gelukkig een oplossing: 2 meiden van stal gaan hem samen doen voorlopig, eentje heeft hem al eens gereden dus dat scheelt weer. Ik heb natuurlijk liever iemand die hem goed kent enzo maar ja dat is nu even niet anders.
Er is een agent bij ons thuis geweest en die heeft alles uitgelegd over de schade, en die heeft ook nog een paar dingen verteld zoals dat ik helemaal aan de andere kant van de weg lag, en dat de rechterboom van de kar helemaal krom naar binnen gebogen stond. Dat Dink er op een schaafplekje na niets aan over heeft gehouden mag een wonder heten. Hij vertelde ook dingen over de schade en dat wordt allemaal vergoed door de verzekering van die man die ons aan heeft gereden.
Die is trouwens ook nog langsgeweest en was super aardig, en heeft samen met mijn vader de formulieren voor de schade ingevuld voor de verzekering. Hij kon mij vertellen dat mijn kar aan de achterkant nauwlijks beschadigd was *pfew* en ook hij gaf nog een aantal griezelige details over het ongeluk.
Hij zei dat de ponies erg rustig waren gebleven en op waren gevangen idd daar twee vrouwen, en dat die daar anderhalf uur met die beesten hebben gestaan tot de trailer kwam van de dierenbescherming, die ze uiteindelijk naar de kliniek heeft gebracht. Ook vertelde hij dat Annemieke erg bezorgd was over waar dr zweepje was
maar dat zal wel het moment van de paniek geweest zijn.
Ben blij dat we er allemaal nog goed vanaf zijn gekomen, die kleine Dink, die trok gewoon de kar, heeft toch ook een harde klap van achter gehad en is er gewoon het beste vanaf gekomen.
Kep de DA aan de telefoon gehad en verteld over die kromme boom, maar daar had Dink niets van zei hij. Wel gaat hij morgen een onderzoek doen naar zijn scheve hoofd (nu hij daar toch staat, ze moeten tot vrijdag blijven geloof ik) maar dat had hij dus al van voor het ongeluk.
De schrik zit er bij mij goed in, ik weet niet of ik nog durf te mennen maar het plan is dat ik zodra ik weer normaal op twee benen kan lopen toch met Dink moet gaan mennen, ook voor Dink om hem weer te laten wennen. Ik zal iig nooit meer onder een tunneltje door rijden, dan stap ik mooi van mijn kar en ga lopend over de stoep. Want dat je zomaar ineens van achter kan worden aangereden daar ben ik nog steeds overstuur van, en toen die politie agent en die man die ons aan had gereden over t ongeluk praatten moest ik steeds bijna huilen. Je kan je niet voorstellen dat zoiets kan gebeuren. Ook als Dink gewoon door had gelopen waren we nog geraakt want die man zag ons gewoon niet en ik ben nu toch wel een beetje bang geworden.