Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-03-10 15:09

Geplaatst: 17-03-10 15:09

Hele moeilijke beslissing Erleyne, het is dat ik op dit moment nog geen kinderen heb, maar verder kan ik me er redelijk in herkennen. Al gebruik ik Rhoda nu echt als ontspanningsfactor, het blijft een verplichting. Ja kan nooit zeggen van 'nu komt het niet uit' en dat is een keuze die je maakt.

Heel veel succes met je keuze

**Geplaatst**: 17-03-10 15:57

Geplaatst: 17-03-10 15:57

Voor mij is dit deels een herkenbaar verhaal!

Ik zit in het laatste jaar van mijn HBO opleiding en weet zeker dat ik hierna nog 2 jaar WO wil gaan doen. Tot een halfjaar terug stond mijn paardje bij een "dressuurstal" in volpension. Aangezien het trainen achteruit vloog (qua kwaliteit) had ik er steeds minder plezier in. Toen heb ik de knoop doorgehakt en haar dichterbij huis gestalt. Hier moet ik echter alles zelf doen (wel in groepsverband) zelf mesten, voer klaar zetten, poep ruimen in de wei, groep paarden regelmatig op en van de wei/bak, om beurten voeren etc. Veel meer werk zou je zeggen, maar wat een ontspanning! Lekker bezig met en rond je paard, geweldig! Zelfs na deze pittige winter ben ik nog steeds dol enthousiast, en het mooie? Mijn paardje loopt stukken beter! Helemaal ontspannen. Ze loopt nu zo lekker dat ik er zelfs om 21:00 nog opruip om lekker te rijden.
Ik zie het nu dan ook veel meer zitten om, naast een part-time baan nog een pittige master te gaan doen!

Denk gewoon goed na wat je over 5 jaar bereikt wilt hebben en stel voor jezelf prioriteiten!

**Geplaatst**: 17-03-10 16:42

Geplaatst: 17-03-10 16:42

Zesiram, ik miste je in bepaalde topics

.

Ik begrijp je probleem wel en ik denk dat als je zo weinig tijd voor je paard vrij kan maken dat het wel heel ingewikkeld wordt om de hobby nog leuk te vinden. Het is een hobby en moet geen blok aan je been worden. Je moet alleen wel echt goed het verschil bepalen of je paard een blok aan jouw (!) been is of aan dat van je omgeving. Tussen die twee is namelijk een belangrijk verschil, maar dat snap je zelf wel. Probeer je ook niet te laten verblinden doordat de hele wereld een waanzinnig interessant leven te leven heeft, want dat valt in de praktijk behoorlijk tegen en juist het hebben van een goede hobby kan iets toevoegen aan de persoon die bent en de dingen die je doet. Maar, als je zelf al aangeeft dat je je paard en het gebeuren eromheen niet mist als je even niet gaat, dan weet je toch al genoeg? Deze hobby vraagt heel wat van je als je niet bereid bent dat te investeren, dan is het nmisschien wel tijd voor een andere hobby?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-10 19:41

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-10 19:41

Wat een berg reacties, blijkbaar toch wel herkenbaar......

@Nifinao: het klopt dat ik een echte peoplepleaser ben

Ik kan moeilijk nee zeggen, maar ik heb ook gewoon heel veel energie. Ik ben echt een proactieve persoonlijkheid zeg maar. Ik loop ook graag een beetje extra hard als ik denk dat ik mensen daar blij mee maak. En ik ben een perfectionist, dus alles moet ook goed gedaan worden....daarmee zit ik mezelf in de weg natuurlijk.

Een bijrijder heb ik al, voor minimaal 1 dag in de week. Dat gaat prima, alleen ik heb geen paard om er de halve week iemand anders mee te laten rijden, vind ik zelf dan. Dan vind ik het ook zonde van het geld, eerlijk gezegd.

@Narya: dat ik zo'n rottijd heb gehad met mijn paard, maakt het nog lastiger. Aan de ene kant omdat ik nu de vruchten wil plukken van mijn gevecht, aan de andere kant omdat deze periode niet kan voldoen aan de hoge verwachtingen die ik er toen van had. Ik heb me totaal gefocussed op zijn herstel, en wat daarna kwam, daar dacht ik niet aan. Maar omdat we zo'n moeilijke tijd hebben doorgemaakt, is het ook des te lastiger om hem los te laten.

@Ragdollcat: het is niet zo dat mijn man per se het paard wil houden. Maar hij zou het wel leuk vinden, ook al rijd ik geen wedstrijden ofzo. Hij heeft het er wel voor over zeg maar, financieel en dat ik er zo veel tijd aan kwijt ben.

@Jolandaa101: zo'n 5jaren plan is nog niet zo'n gek idee, geen idee wat dan eigenlijk als eerste zou bovendrijven

Ik rijd elke avond dus rond die tijd ( m.u.v. de dagen dat ik les heb ).

@Lovely: Ja, voor dat soort topics kan ik dus ook amper de tijd vinden! Ik ben wel een interessant persoon door mijn paardenhobby

Ik heb in ieder geval altijd een gespreksonderwerp

Ik wil even aangeven dat ik best wel een keuze kan maken op kleine schaal, ook met vrijwilligerswerk ofzo. Dat is echt maar een heel klein deel van het probleem, dat vergt een keer per zes weken 3 uur ofzo. En als ik daar geen zin in heb, zoals afgelopen weekend, dan zeg ik gewoon dat ik er niet ben, en ga met mijn dochter naar het zwembad. Het is echt mijn paard dag-in-dag-uit dat aan me vreet.

En nu ga ik lekker rijden........want dat zou ik bijna vergeten!

**Geplaatst**: 17-03-10 19:55

Geplaatst: 17-03-10 19:55

Poeh, ik kan je niet direct advies geven, maar begrijp wel hoe je je voelt! Ik heb weleens het gevoel dat ik zo geleefd wordt door alle verplichtingen dat ook de leuke dingen (zoals op bezoek bij vrienden of heerlijk met mijn paard koetelen) ook energie lijken te kosten. Want ze kosten tijd en die tijd, die heb ik vaak niet.

Ik heb een periode achter de rug waarin ik een paar jaar fulltime+ heb moeten werken en mezelf voorbij heb moeten lopen om het hoofd boven water te houden. Hoewel ik heel graag in mijn eentje voor mijn paard zorg, heb ik besloten toch een bijrijder te nemen omdat het me net dat beetje 'lucht' geeft dat me een veel relaxter paardenbaasje maakt.

Ik heb me weleens vertwijfeld afgevraagd hoe al die andere paardendames dat toch allemaal doen, zowel financieel, tijdtechnisch als energetisch. Helemaal als ze ook nogeens kinderen hebben.

En ik heb me ook weleens een slappeling gevoeld omdat ik moeite had bepaalde offers te brengen om het allemaal bol te werken. Misschien zijn paarden wat dat aangaat wel net als kinderen: we houden zoveel van ze dat klagen over de offers die we ervoor moeten leveren een beetje taboe is

Sterkte met je beslissing! Misschien helpt het om alle tijd en energievreters eens op te schrijven en gevoelsmatig te 'wegen'. Dat wat het meest belangrijk voor je is en je heb beste gevoel en energie oplevert, mag als eerste blijven enzovoorts. Succes!

**Geplaatst**: 17-03-10 20:08

Re: Als het leven je paardenhobby inhaalt……

Geplaatst: 17-03-10 20:08

Vind dat je het heel helder en eerlijk hebt geschreven Erleyne! Knap van je!

Ben net zoals jij een echte peoplepleaser, zoals je het zo leuk noemt, en een perfectionist, maar weet nu ook uit eigen ervaring dat het heerlijk is om daar eens niet aan toe te geven, om anderen dingen te laten doen, zelf je eigen ding te doen zonder jezelf er 'schuldig' over te voelen. Dat kost veel tijd, voordat dat lukt (en nog niet altijd), maar goed, dit terzijde.
Wil er alleen mee zeggen, dat je dat extra beetje hadlopen ook aan jezelf en gezin kan besteden ipv anderen

Lijkt me een enorm dilemma, moeilijk, want wat is juist?
Volg je hart en je gevoel, dan kom je er wel!

Fijn trouwens dat er veel herkenning is en dat er, denk ik, zeker ook een boel nuttige ervaringen, adviezen en wijsheden voorbij komen. Succes!!!

**Geplaatst**: 17-03-10 23:01

Re: Als het leven je paardenhobby inhaalt……

Geplaatst: 17-03-10 23:01

Is het geen optie om je paard ergens in africhting te zetten en dan twee keer per week even te gaan rijden. Dan heb je wel het gevoel dat je serieus aan het rijden bent én heb je meer rust op een dag omdat je niet dagelijks naar je paard hoeft.

Als ik je verhaal zo hoor heb ik het idee dat je heel duidelijk weet wat je wilt maar nog geen idee hebt hoe je dat vorm wilt geven. Misschien kun je om te testen hoe het leven zonder paarden bevalt je paard op een handels- of africhtingsstal zetten?

**Geplaatst**: 17-03-10 23:15

Geplaatst: 17-03-10 23:15

Heel herkenbaar...
Helaas heb ik geen pasklare oplossing voor jou, het is natuurlijk jouw situatie en diep in je hart weet je wat voor jou/jullie het beste zou zijn :(:)

**Geplaatst**: 17-03-10 23:36

Re: Als het leven je paardenhobby inhaalt……

Geplaatst: 17-03-10 23:36

Bbreedveld, ik denk dat als je zover bent dat je offers moet brengen die je eigenlijk niet wilt brengen, dat je dan op de verkeerde weg zit en dat dan een oplossing moet zoeken buiten je eigen persoonlijke (on)mogelijkheden.

**Geplaatst**: 18-03-10 00:10

Geplaatst: 18-03-10 00:10

Het komt mij zo bekend voor. Ik heb deze periode ook gehad, ik was alleen wat jonger dan jij. Maar ik zit dan ook vanaf mijn 4de op een paard.

Ik heb in die tijd echt alles weggedaan, zelfs mijn rijbroeken. Maar na enkele maanden paardloos werd ik letterlijk gek. Na een dag hard werken savonds naar stal om even alles te vergeten, echt ik kan niet zonder. Ik dacht van wel, maar het bleek niet zo te zijn.

Maar ik denk dat je zoiets moet ervaren en dat geld ook voor jou! sterke en succes!

**Geplaatst**: 18-03-10 00:33

Geplaatst: 18-03-10 00:33

Eerlijk gezegd is het voor mij totaal niet herkenbaar. Zelf een 40-urige baan, 5 paarden en ik rij 15 a 20 uur in de week momenteel mijn paarden.
Maar, ondanks het feit dat ik veel rij, vraag ik me toch af 1. Is het paard ongelukkiger als ik er niet mee rij? 2. verantwoordelijkheid t.o.v het dier dat je gekozen hebt: mijn leven is druk en dus ga jij de deur uit...???

**Geplaatst**: 18-03-10 00:43

Geplaatst: 18-03-10 00:43

Jeetje...Ik heb echt bewondering voor je dat je het zo neerzet. Petje af..
Kan helaas niks voor betekenen. heb zo'n soort situatie niet meegemaakt, maar kan mij voorstellen, dat het een moeilijke keuze is..
Heel veel sterkte

**Geplaatst**: 18-03-10 00:49

Geplaatst: 18-03-10 00:49

scoxxx schreef:
Eerlijk gezegd is het voor mij totaal niet herkenbaar. Zelf een 40-urige baan, 5 paarden en ik rij 15 a 20 uur in de week momenteel mijn paarden.
Maar, ondanks het feit dat ik veel rij, vraag ik me toch af 1. Is het paard ongelukkiger als ik er niet mee rij? 2. verantwoordelijkheid t.o.v het dier dat je gekozen hebt: mijn leven is druk en dus ga jij de deur uit...???

Maar jij hebt geen kinderen, neem ik aan. Dat maakt wel heel veel uit.
En imo maakt het voor een paard inderdaad niet uit of hij elke dag een uurtje bereden wordt of niet, maar als je je paard op een dressuurstal hebt staan waarvoor je elke maand 350 euro betaald, terwijl je niet rijdt, kan ik me voorstellen dat je dan gaat nadenken. Ook omdat je steeds de druk hebt dat je ook nog naar je paard moet. En sinds wanneer mag je je paard niet meer verkopen? Is dat zielig? Je bent toch niet getrouwd met je paard.

@TS: het feit dat je kinderen hebt maakt het wel heel lastig. Succes met je keuze iig.

**Geplaatst**: 18-03-10 02:12

Geplaatst: 18-03-10 02:12

Zesiram schreef:
Vrijwilligerswerk e.d. heb ik ondertussen ook opgezegd, maar ik heb een onzettend grote maatschappelijke motivatie. De tijd die ik nu vrij heb gemaakt, zou ik graag in de ouderraad o.i.d. zitten op de KDV van mijn dochter.

Dit is als ik het zo lees heel typerend voor jouw. Ik heb tijd (al dan niet gemaakt) dus moet ik er iets nuttigs voor anderen mee. Waarom moet dat?
En van de andere kant : men kan ook dingen voor jouw gezin goed doen zonder supervisie. Je hoeft niet overal op te letten en te micromanagen. Delegeren en loslaten (en ja erop vertrouwen dat het goed komt is moeilijk).
Daarnaast gooi het ideaalbeeld uit de mode/lifestyle bladen rap in de vuilnisbak. Dat is puur reclameverkooppraat en niet op de realiteit toepasbaar.
Tijd voor jezelf nemen is niet egoïstisch, het is noodzakelijk. Iedereen heeft een plek nodig om op te laden en niet beoordeeld te worden maar gewoon geaccepteerd te worden. En zonder plezier in je leven kan je dat ook niet doorgeven. Immers, wat je niet hebt kan je niet delen.

Het niet nee kunnen zeggen heeft als risico dat mensen van jouw gaan verwachten dat je alles wel opknapt. Waardering krijg je er echter niet voor terug en als de emmer overloopt en je instort zijn jouw geliefden het doelwit van jouw frustratie en agressie.

Pas als je goed voor jezelf zorgd kan je dat ook voor anderen doen. En dat begint bij grenzen stellen. Je hoeft geen carriere te maken om geslaagd te zijn. Studeren/IQ uitdagen kan niet alleen door officiële opleiding met papiertje. Think outside the box, ook voor je eigen leven, niet alleen in hoe je zaken op het werk aanpakt. Succes is in the eye of the beholder.

PS.
Ik had zelf pony + 40 urige werkweek + eigen huurhuis. Ben inmiddels ongeluk, chronische aandoening en ontslag verder. UWV gevecht loopt nog, maar laat ik aan de experts over. Terugkijkend vraag ik mij af hoe ik dat vol gehouden heb, huis + pony is nu dagtaak, maar pony heeft zeker mijn gezondheidsproblemen en andere ellende lang draagbaar gehouden tijdens mijn werkperiode en doet dat nu nog. Maar de taak van mijn pony is dan ook niet alleen rijdier, maar ook therapeut, leraar, spiegel en stimulans om verder te leren, maar wel op mijn tempo en dat waar ik mij prettig bij voel. Wat anderen er van denken boeit mij niet zo, zolang paard maar aangeeft dat het goed is, hij het snapt en ik eerlijk blijf tegen hem.

En qua boeken lezen: Ik nam altijd een boek en eigen lunch mee naar mijn werk. Ipv in de rij staan en tegen collega's over werk, etc. "klagen" had ik half uurtje even heel wat anders om mijn aandacht vast te houden, even opladen voor het 2e deel van de werkdag.

**Geplaatst**: 18-03-10 06:18

Re: Als het leven je paardenhobby inhaalt……

Geplaatst: 18-03-10 06:18

Wow.. Netjes verwoord Tamary... Zou het niet beter kunnen zeggen

**Geplaatst**: 18-03-10 07:13

Geplaatst: 18-03-10 07:13

Ik snap je probleem ts en kan me goed indenken dat je er zo over denkt.
Heb je misschien al eens gedacht aan een bijrijder.
Want meestal als het paard weg is willen mensen hem na een tijd toch weer terug omdat er toch nog teveel drang is om te rijden.
Daarbij is een leuke hobby buiten je baan en je gezin ook nog wel belangrijk.
Maar van de andere kant kan ik me dan ook weer jouw gedachten voorstellen, dat als je 40 uur werkt ook met je gezin samen wilt zijn.
Het is een moeilijk dilemma en ik zou daar heel goed over na denken en niet van vandaag op morgen beslissen.
Gun je zelf daar de tijd in, want meestal is weg, ook echt weg.

**Geplaatst**: 18-03-10 07:30

Re: Als het leven je paardenhobby inhaalt……

Geplaatst: 18-03-10 07:30

Niet de lat te hoog leggen voor jezelf, als het paard een moeten wordt dan doe je jezelf en het paard te kort. Is het niet het proberen waard om jouw paard een tijdje te laten leasen door iemand, zodat jij een stap terug doet om te kijken of je het paardrijden heel erg gaat missen.

**Geplaatst**: 18-03-10 07:34

Geplaatst: 18-03-10 07:34

Ik had het verhaal zelf kunnen schrijven. Ik heb mijn paard begin februari verkocht. Ik kon niet meer opbrengen om 5x in de week te rijden. Ik reed Z1 en dan is dat wel een vereiste. Paard kwam verder elke dag op de wei, maar het is altijd een verplichting. Je bent er constant mee bezig. Wij willen ook graag kinderen en ik had besloten dat het nooit allemaal ging lukken. Werken, gezin, hobby, sociaal leven. Nogmaals ik begrijp je helemaal. Een bijrijder is niks voor mij, ik wil altijd alles zelf doen.
Ik ben op dit moment heel blij met mijn keuze. Wat een rust. Ik ben zelf veel rustiger geworden. In plaats van paardrijden ga ik naar de sportschool en dat is ook leuk. Succes verder.
Je leest het, je bent niet de enige.

**Geplaatst**: 18-03-10 07:50

Re: Als het leven je paardenhobby inhaalt……

Geplaatst: 18-03-10 07:50

Het is net of mijn verhaal hierboven staat (maar dan zonder kinderen

) Ik zit met hetzelfde dilemma. Alleen is mijn paard inmiddels al 15 en is ze al 12 jaar bij ons... Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om haar (voor mijn gevoel) te 'dumpen', alhoewel mijn hart zegt dat ik er (financieel, fysiek en psychisch) wel beter aan zou doen...

**Geplaatst**: 18-03-10 15:05

Geplaatst: 18-03-10 15:05

Petje af Erleyne dat je dit zo neer kan zetten. Goed verwoord.
Ik kan je geen advies geven, want mijn leven ziet er anders uit dan dat van jou.
Heb wel een huis, man en paard, maar geen boeiende baan waar ik dus graag 40 uur voor wil werken en ook geen kind (ja, m'n paard

) waar ik aandacht aan moet geven.
Moet wel zeggen dat ik wel eens denk hoe het in de toekomst zou moeten als we kinderen zouden krijgen, maar aan de andere kant heb ik zoiets van daar komt ook wel weer een oplossing voor.

Ik wens je heel veel sterkte met het nemen van een besluit. Volg je hart.

**Geplaatst**: 19-03-10 23:11

Geplaatst: 19-03-10 23:11

Het is gewoon moeilijk, want het is een hele leuke hobby en het is een hele leuke huisdier, maar het kost heel veel tijd en dat moet je echt wel willen en kunnen.

Als mijn paard oud mag worden, dan komt er geen nieuw paard meer als hij komt te overlijden, dan ga ik een verzorgpaard en of bijrijdpaard doen, maar geen eigen paard meer, want als er een nieuwe mocht komen dan zit ik eraan vast tot ver na mijn 60ste, want ik weet nu een paard wil ik nooit meer wegdoen, maar wel een paard naar mijn hand hebben, dus dat betekend een jong paard nemen en daar dan hopelijk 25 jaren van genieten, maar dan kan het gebeuren dat het wat te veel wordt en te druk als je ouder bent.

Maar gelukkig ben ik nog jong en geniet nu van mijn arabiertje.

**Geplaatst**: 20-03-10 08:33

Re: Als het leven je paardenhobby inhaalt……

Geplaatst: 20-03-10 08:33

Je zei dat je je vrijwilligerswerk had opgezegt om wat meer tijd vrij te krijgen, maar nu zit je er meteen alweer aan te denken om die tijd met wat anders op te vullen zoals in de ouderraad van het KDV van je dochter. Als je je paard verkoopt ga je dan ook weer wat anders opzoeken om te doen, want dan zou ik mn paardje lekker houden omdat je er zoveel mee hebt meegemaakt en hem niet inruilen voor iets anders om te gaan doen.

**Geplaatst**: 21-03-10 15:14

Geplaatst: 21-03-10 15:14

Lastig hoor Erleyne!

Ik kan me ergens wel vinden de woorden van Scoxxx en ook Idylle verwoord het mooi: die ruimte wordt idd weer opgevuld.
Je gaat het even druk blijven hebben.

Anderzijds besef ik me ook zeker dat je een wolk van een dochter hebt, waar je even perfectionistisch voor bent als voor jezelf, je paard en je omgeving. Je hebt behoorlijk wat ambities, absoluut niet verkeerd.
Dit alles samen kost enorm veel tijd!! Dat kan iemand zonder kinderen zich vrijwel niet indenken. Niks is zo onstabiel en niet voorspelbaar als een kind

Maar als ik je advies mag geven: denk er nog eens goed over na. Weg = weg.

Ik probeer mee te denken en hopelijk neem je het me niet kwalijk:
Stel dat je in Zundert een stal treft met áltijd (overdag) weidegang, mooie uitrijmogelijkheden en een bijrijdster treft?
Wat doe je dan?

Zoals ik jou ken, jij bent een en al paardenmens

Ik heb zelf mijn twijfels of je zonder Zion kan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-10 19:02

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-10 19:02

Iedereen onwijs bedankt voor de lieve woorden en het meedenken.

Ik heb besloten te stoppen met de paarden. Ik ben een paardenmens, maar ik was ook een onderzoeker, maatschappelijk geëngageerd columnist, zwemster, puzzelaar, literatuurliefhebber, leuke vriendin, hobbykokkin/bakker, etc. etc. En dat heb ik allemaal aan de kant gezet, omdat ik alle tijd die ik over had in mijn paard heb gestoken na de geboorte van mijn dochter.

Dat mijn tijd straks weer opgevuld wordt, is prima. Maar dan wel door zaken waar ik geen slaaf van word. En op de eerste plaats wordt die tijd opgevuld door leuke dingen doen met mijn gezin, iets waar ik sinds ik deze beslissing heb genomen dubbelop van geniet. Er is een enorme last van me afgevallen, nu nog een hele goede baas voor mijn lieve vent zoeken.

**Geplaatst**: 21-03-10 19:22

Re: Als het leven je paardenhobby inhaalt……

Geplaatst: 21-03-10 19:22

Wat goed van jou. Je bent eerlijk naar jezelf, jouw gezin en naar jouw paard.

Nomineer dit bericht ×