Bokt.nl

herkenbaar,al hoop ik toch dat het zich hier snel oplost!
tot vorige lente een eigen paard gehad,met moeite dat wel....want toen ik hem kocht woonde ik samen,helaas was meneer na een maand weg en stond ik weer alleen ervoor.
Daarna nog even paardje gereden/geleased,maar raakte mijn baan kwijt.

Inmiddels nieuwe baan,nieuwe vriend...maar ongelovelijk druk.
ik heb verhuisplannen,richting mijn werk(is nu elke keer nog 85 km rijden).
druk op zoek naar een bijrijdpaardje,maar als ik helemaal gesetteld ben,komt er echt weer een eigen!!

**Geplaatst**: 09-03-10 12:20

Geplaatst: 09-03-10 12:20

ik ben 20, werk pas en droom al men hele leven van een eigen paard

ik heb dit al met men vriend besproken (dat hij dus 's avonds meer in het huishouden moet doen enzo) zodat ik toch enkele keren per week er zeker naar toe kan gaan, en de zaterdag enkele uren en zondag ook, en ik wou dat ik er al een had

maar ik hoop dat ik het ooit kan betalen, paard is best duur en heb geen zin om men hele leven te gaan huren (kost iets minder dan een huis kopen) om men paardendroom waar te maken, in een paard kun je nl nog altijd niet wonen...

**Geplaatst**: 09-03-10 12:25

Geplaatst: 09-03-10 12:25

Heel herkenbaar,
Heb mijn paard 1 jaar geleden verkocht, na de geboorte van mijn dochtertje had ik er gewoon geen tijd meer voor.
Wou mijn paard toch wel een goede verzorging bieden, wat tijd kost.
Had hem ook niet bij huis en voor die keer dat ik echt zin had om te rijden koste het allemaal een hoop geld. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik nog niet zoon goede band met het paard had, had hem pas 2 jaar met daarin een zwagerschap waardoor ik minder reed. Mijn vorige paard was helaas ziek geworden.

Had het idee van ga 1 dag in de week nog rijden, heb zat paarden in de omgeving die ik mag rijden, maar heb er gewoon de fut niet voor.

Mijn leven is verandert, stel andere perioriteiten (mijn dochter), heb minder tijd.
Moet eerlijk bekennen dat het ook wel een verlossing is, geen verplichtingen meer.
Hoewel ik niet gedacht had dit ooit te zeggen

**Geplaatst**: 09-03-10 12:32

Re: Komende jaren geen paard, wie nog meer?

Geplaatst: 09-03-10 12:32

dat herken ik wel....dat je geen verplichtingen meer hebt.
Heb ik deze zomer ook erg gehad,zeker nu ik nieuw werk en en nieuwe vriend heb wat gewoon veel(reis)tijd kost.
Maar als alles wat rustiger is in mn leven zou ik die verplichtingen ook niet meer als verplichtingen voelen,denk ik.

**Geplaatst**: 09-03-10 12:39

Geplaatst: 09-03-10 12:39

ik heb 1,5 jaar geleden (3 weken voor mijn bevalling) alles verkocht, ging minder werken daarna (dus minder centjes) en de zorg van een kind erbij, mijn man werkt op de vrachtwagen dus onregelmatige uren.

vind het er jammer, rij nu nog wel ongeveer 2x in de week op een paard wat op dezelfde stal stond maar mis het enorm hoor, gewoon lekker voor je eigen paard zorgen...
ach misschien over een aantal jaartjes weer....

maar aan de andere kant....je hoeft even helemaal niets, geen zorgen dat is ook wel prettig

**Geplaatst**: 09-03-10 12:45

Re: Komende jaren geen paard, wie nog meer?

Geplaatst: 09-03-10 12:45

eind vorig jaar mijn paard in moeten laten slapen, zijn opvolger, een jaarling is verongelukt met vervoeren en vlak daarna ingeslapen. wegens financiele redenen voorlopig geen paard meer voor mij. ik zit al een tijdje tegen het einde van mijn studie aan te hikken waar ik weinig plezier aan beleef, dus voor mij ook een tijdstip om te bedenken wat ik dan wel wil terwijl ik nu probeer om het echt een keer af te maken.
in de tussentijd mag ik op zaterdagen wel komen buitenspelen bij de fokker van mijn veulentje, wat ik erg leuk vind, helaas wel aan de andere kant van het land, dus geen mogelijkheid om dat vaker te doen. ik heb nog 2 honden die het gat proberen op te vullen

**Geplaatst**: 09-03-10 12:47

Geplaatst: 09-03-10 12:47

Ik heb begin 2008 mijn paard verkocht.
Ik ging 40 uur per week naar m'n opleiding én ik werkte 40 uur per week.
80 uur in totaal dus.

Onze paarden stonden op ons eigen stuk weiland, 6km van ons huis vandaan.
Dus niemand anders die er dan voor zorgt. Je moest er echt iedere dag naar toe om water uit de grond te pompen (met de hand), te voeren, etc.

En in de winter moest je de laatste 1,5km naar de wei toe lopen, want dan was het zandpad er naartoe niet begaanbaar per auto.

Uiteindelijk was het meer "moeten" dan "mogen".
We hebben dit in totaal 10 jaar gedaan. Begonnen met 4 paarden. Mijn zus en moeder stopte ermee, toen bleven er 2 paarden over waar m'n vader en ik dus samen voor moesten zorgen.

Ik was 80 uur in de week met m'n opleiding en werk bezig.
En m['n vader ook ongeveer, want die was toen bedrijfsleider van een auto antislipschool.

Dat ging gewoon niet meer. We hadden geen tijd om te voeren, laat staan rijden.
Dus toen hebben we ook de enorm moelijke beslissing moeten maken om onze zelfgefokte paarden toch te verkopen.

Nu, 2 jaar later, was dat een goede beslissing, achteraf gezien.
Want ik woon momenteel in Hoofddorp; waar ik geen ander onderkomen had kunnen betalen, omdat de prijzen hier enorm hoog zijn.
En m'n ouders wonen in Duitsland. Dus die hadden de paarden ook niet zomaar mee kunnen nemen.
En het geeft veel meer rust in m'n leven.
Ik was al 10 jaar niet meer op vakantie geweest omdat er íemand van het gezin thuis moest blijven om voor de paarden te zorgen.
Nu kan ik weer lekker doen wat ik wil.

Al mis ik het soms wel enorm hoor..
Maar gelukkig kom ik met mijn werk nog zo veel in aanraking met paarden, dat ik daar ook veel voldoening uit kan halen

**Geplaatst**: 11-03-10 12:20

Geplaatst: 11-03-10 12:20

Ik rijd zelf nu ongeveer anderhalf jaar niet meer. Ik ben verhuisd (100 km verderop gaan wonen) dus even op en neer rijden om te gaan rijden zat er niet meer in. In het begin wel nog iedere zaterdag om 8 uur 's ochtends in de auto om te gaan rijden maar toen werd ik zwanger en ben ik helemaal gestopt. Mis het toch wel, zou toch wel graag weer willen rijden maar heb een kleine van 7 maanden nu dus vind het niks om hem heen en weer te sjouwen. Misschien eens in de buurt iets gaan zoeken?

Nomineer dit bericht ×