Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-07-09 21:15

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 02-07-09 21:15

mijn paardje was echt kleiner dan het paard dat ik er voor reed, ik wilde opstappen en zocht mijn stijgbeugel enz. ja en dan, ik gewoon om men been hoog te zwieren om op die hoge te stappen, en dan nog andere passen

**Geplaatst**: 02-07-09 21:21

Geplaatst: 02-07-09 21:21

Mijn eerste pony hoefde ik helemaal niet. Gekregen van thuis zonder ik hem had mogen uitkiezen ed, pony was er gewoon ineens. Ik wilde helemaal geen zwarte, al zeker geen friesig type. Heb hem toen twee weken zomaar wat verzorgt en gereden, maar toen ponylief ineens blijk van herkenning begon te geven werd hij wel leuker, uiteindelijk geen geweldige band met m gekregen, maar wel veel van geleerd. Overigens gaat het met al mijn paarden zo, dat ik er eerst helemaal niks mee heb maar dat het na een tijdje komt en ik hem dan niet meer kwijt wil.

**Geplaatst**: 02-07-09 23:04

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 02-07-09 23:04

[RPA] -> [PP]

Aangezien dit niet echt een discussie m.b.t. rassen is maar eerder een algemene paardendiscussie.

**Geplaatst**: 03-07-09 15:50

Geplaatst: 03-07-09 15:50

De eerste 5 minuten dat ik mijn paard zag, viel hij me enorm tegen. Hij was echt zo veel lelijker en onverzorgder dan op de verkoopsfoto. Jeetje, echt wat was het toen een lelijk dier. Helemaal niet waar ik naar zocht.

Toch maar opgestapt om een proefritje te maken, ik werd nog gewaarschuwd dat hij nog naar net onder het zadel was en dat hij niet erg makkelijk te rijden was door vreemden, hij moest je eerst leren kennen. Maar vanaf het moment dat ik mijn achterste in het zadel deponeerde, was ik opslag verliefd. De vonk sloeg over. Hij heeft geen seconde aan me moeten wennen, hij deed alles voor me. Voelde zo vertrouwd. Ook na het rijden in de wei was hij niet meer bij me weg te slaan.

Die vonk is eigenlijk nooit meer verdwenen. Heb nog 1 keer getwijfeld of het wel de goede keuze was. Dat waren de eerste paar uren nadat we hem opgehaald hadden. Hij was in ene zo in zichzelf, niet het paard waar ik verliefd op werd. Maar nadat alle toeschouwers verdwenen waren en ik nog rustig bij hem in de wei zat, kwam hij voorzichtig naar me toe, drukte zijn neus in mijn schoot en bleef zo even bij me staan en vanaf dat moment wist ik echt zeker dat dit hem was. Mijn paardenliefde.
Nu zeg ik nog steeds weleens dat ik getrouwd ben met hem, zo voelt het ook. Hij gaat nooit meer bij me weg, echt niet. Daar is onze band veel te bijzonder voor.

En ik ben zijn enige mensenliefde, want zo eenkennig als hij is luistert hij alleen naar mij. Het is echt een verschrikkelijk vervelend paard, behalve voor mij. Zelfs mijn vader die hem de afgelopen 2 jaar 5 dagen in de week verzorgt, daar heeft hij lak aan. En de bijrijdster die hem al ander half jaar rijdt, die kan nu op hem rijden, maar daar neemt hij nog steeds regelmatig een loopje mee. En met mij kan hij lezen en schrijven. Gaat voor me door het vuur. Het is echt een wereldpaard, ben zo gek op hem.

Met mijn pony heb ik nog steeds niet echt die klik. Beetje het tegenovergestelde van Duncan (mijn paard). Bartje (de pony) vond ik op het eerste gezicht prachtig, en dat is hij ook. Met zijn kleine schattige snoet. Maar de klik die ik met Duncan heb, die heb ik met Bartje helemaal niet. Ik vind het een lief dier, ben graag met hem aan het werk. Heb echt geen hekel aan hem, maar die vonk, die liefde. Nee dat heb ik met hem niet. Gelukkig heeft zijn verzorgstertje dat wel met hem, daar ben ik echt heel blij om.

**Geplaatst**: 03-07-09 20:28

Geplaatst: 03-07-09 20:28

_Amyyy schreef:
Ik. En moet eerlijk bekennen dat ik afentoe nogsteeds dat gevoel heb..

ik denk dat iedereen dat gevoel wel eens heeft.. ik heb het ook nog steeds hoor!

ik ben echt helemaal gek op mijn paardje, maar af en toe.. dan vraag ik me echt af, Wat moet ik hiermee!

**Geplaatst**: 04-07-09 11:00

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 04-07-09 11:00

ik heb het ook wel gehad met paarden, 1ste moment niks mee, maar na een tijdje groeit het wel altijd. Mn pony nu was al liefde op het eerste gezicht toen ik haar op de website van de fokker zag, 1ste keer in het echt werd dit alleen maar erger, en zelfs nu is het nog 100% zo.

**Geplaatst**: 04-07-09 12:02

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 04-07-09 12:02

ik heb het ook met mn haflingerveulen(nu 4 jaar), en ik loop er al een tijd mee te worstelen want het is me nog nooit gebeurd.
ik heb uiteindelijk besloten om haar te verkopen ook omdat ik te groot voor haar ben om er op te rijden en niks met haar kan.

het is een hele lieve pony en werkt graag voor je enzo, maar toch ik heb niet de band met haar die ik zou willen, en die ik zou moeten hebben zeker omdat ik haar vanaf dag 1 al heb en ken en dagelijks bij haar ben. en toch mist er iets.

**Geplaatst**: 04-07-09 12:56

Geplaatst: 04-07-09 12:56

Ik heb een maand nadat mijn vorige paard overleed mijn huidige paard gekocht. Ik wilde het liefst een paard wat al op hoger niveau liep, zodat ik zo verder kon starten. Maar als je dan op internet gaat kijken, zijn die paarden wel erg duur. Dus toen wilde ik een jong talentvol paard kopen, zadelmak maken en doorrijden, daarna weer verkopen en van dat geld een beter paard terugkopen. Bij heel wat paarden wezen kijken maar ik vond ze allemaal net niet dat beetje extra hebben. Totdat ik mijn huidige paard zag. Ze had net droes gehad, was erg mager, had een dikke vacht en zag er niet uit. Ze stond bij een hengstenhouder en was nog helemaal groen. Toen ik haar in de bak zag lopen vond ik het een erg leuk paard. Ze kon goed bewegen en ik zag echt wel wat in haar, maar een klik had ik niet. Maar ik kocht haar natuurlijk ook met het idee om weer door te verkopen. Dus ik heb haar de week erop laten keuren, kwam ze goed doorheen, dus paard meegenomen. Toen zijn we haar rustig aan gaan beleren, en o wat was het een lastige dame. Het heeft me letterlijk bloed, zweet en tranen gekost om dat paard zadelmak te krijgen. Maar ik begon mij eigenlijk langzaam aan aan haar te hechten en vond ik haar wel heel leuk ondanks haar lastige karakter. Nu zijn we inmiddels een jaar verder en is het mn beste maatje. Ik zou haar voor geen goud willen missen. En verkopen, geen haar op mijn hoofd die daar nog aan denkt!

**Geplaatst**: 04-07-09 12:57

Geplaatst: 04-07-09 12:57

Ik was wel meteen verliefd op Silence toen ik hem zag en had allerlei plannen.
Maar helaas kwam daar niks van terecht. En was totaal niks tussen ons.
Na heel lang werken (zie profiel voor het hele verhaal, is nogal lang) hebben we de mooiste band die we kunnen hebben.

**Geplaatst**: 04-07-09 19:24

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 04-07-09 19:24

Ik had in het begin niks met Grietje. Ik ging naar de markt om een gezelschapspony voor Amber te kopen en ik had een onwijze leuke welsh gezien. De man zou hem vasthouden tot mijn pa ons zou komen ophalen alleen daarna was ie net voor mijn neus verkocht. Pap ging toen met een andere boer praten en kocht Grietje zonder te overleggen. Ik had in het begin niet veel met haar, maar later is dat helemaal goed gekomen en is het een onwijze knuffel.

**Geplaatst**: 04-07-09 20:23

Geplaatst: 04-07-09 20:23

Wat ik niet snap is dat mensen een paard kopen waar ze niet direct "iets" mee hebben

Het is tenslotte geen fiets

No effence overigens hoor, maar persoonlijk koop ik absoluut geen paard waarvan ik niet meteen 'het" gevoel heb van "ja dat is em!!"

Met al mijn paarden had ik meteen wat. De Friese merrie die ik nu heb was niet moeders mooiste op dat moment, er liep een veulen bij die haar helemaal leeg trok. Maar iets in die merrie sprak mij enorm aan. Heb er best veel gezien maar bij geeneen had ik dat gevoel

**Geplaatst**: 04-07-09 22:25

Geplaatst: 04-07-09 22:25

gillian @ ik snap wel wat je bedoeld maar mensen die toch een paard kopen waar ze niet verliefd op zijn hebben wel een pluspunt.
ze kopen geen paard omdat ze er blind op zijn maar juist om de kwaliteiten. [voor hun]
is ook wat voor te zeggen.

**Geplaatst**: 04-07-09 22:33

Geplaatst: 04-07-09 22:33

Idd Mariska, het kan ook in je voordeel werken. Toen ik mijn paard als jaarling kocht, was het gewoon een jaarling, beetje verwilderd zelfs. Je zag dat er kwaliteiten in zaten, maar van een klik was geen sprake. Meneer liet zich niet eens aanraken!
Door de jaren heen heb ik heel wat met hem afgezien en echt lekker rijden kon ik er in het begin niet mee. Zelfs de man die hem zadelmak maakte vond er aanvankelijk weinig aan (en hij bewoog zo groot dat hij er zeeziek van was ). Maar je moet er een beetje aan wennen, twee weken later zag hij er wel wat in.
Zelf heb ik al meer dan eens op het punt gestaan om die dominante eikel te verkopen, en toen hij afgelopen jaar zwaar geblesseerd was, heb ik regelmatig aan de slager gedacht. Maar op één of andere manier trekken we elkaar er altijd weer doorheen, en nu is onze band sterker dan ooit. Ik ben wat moediger geworden en hij wat inschikkelijker, en ik verwacht dat er voor ons nog een mooie toekomst is!
Op zijn uiterlijk zou ik hem trouwens wel willen klonen! Wat dat betreft is hij echt mijn droompaard, dat is het enige wat me altijd heeft kunnen bekoren.

**Geplaatst**: 06-07-09 14:06

Geplaatst: 06-07-09 14:06

Ik meld me ook

.
Niet per sé kwa uiterlijk, want hij is niet lelijk.
Maar ik vond het een kreng, ik kende hem dus van mijn stage, en als je langs zijn stal liep hing hij al meteen in je jas, hij was constant aan het bijten (als ik ergens een hekel aan heb..) en ik vond het gewoon een ontzettende klier.
Alleen moest ik steeds vaker wat met hem gaan doen, en ondanks dat ik hem dus in het begin echt helemaal totaal niets vond, ben ik hem wel steeds meer gaan waarderen in de omgang met elkaar. En andersom geloof ik ook

. Nouja, en zo kregen we een band die niet meer stuk ging, en toen ik aan het eind van mijn stage te horen kreeg dat hij te koop ging staan was voor mij de beslissing al snel gemaakt

.
En nu kan ik echt niet meer zonder mijn ventje :+:

**Geplaatst**: 06-07-09 16:12

Geplaatst: 06-07-09 16:12

Mijn stiefvader had 2 pony's, en toen we bij hem introkken, werden ze ook een beetje van mij. Hij mende ermee en ik zou erop gaan rijden. Met de kleinste klikte het meteen, maar die andere pony vond ik maar niets. Ze was wel mooi, maar ze had een nogal sterk karakter waar ik als 11jarig meisje niet echt mee om kon gaan

Maar ik vond het toch wel zielig voor haar als alle aandacht naar de andere pony zou gaan, en dus ging ik ook maar op haar rijden. Ontelbare keren heeft ze me eraf gebokt en haalde ze het bloed onder m'n nagels vandaan, maar wat heb ik ontzettend veel van haar geleerd! Ik heb haar tot m'n 18e gehad, toen werd ik er echt te groot voor.

Met mijn huidige paard had ik bij de eerste ontmoeting al een aparte klik. Hij is nu twee weken hier en iedere dag leren we elkaar iets beter kennen, en ik ben nu al helemaal gek op hem

Nomineer dit bericht ×