Bokt.nl

Menino schreef:

ikke schreef:

Dat je oog hebt voor het gewicht van je klanten in verhouding tot het paard waar ze op rijden is niet fout. In GB is dat al sinds de eeuwigheid gebruikelijk. Zij hanteren echter het lichaamsgewicht als basis en de meesten beseffen heel goed dat een ervaren ruiter veel kan doen om de impact te beheersen. Het is in GB ook heel gebruikelijk dat je moet voorrijden wanneer je daar buitenritten wil maken. Ben ik in NL nog nooit tegen gekomen.

Je BMI inzetten om te bepalen of je met bepaalde paarden kunt rijden is volstrekt onzinnig. Mensen die zulke achterlijke conclusies trekken, wat bedenken die nog meer voor idioterie? Ik vind nergens een relatie tot het paard. Hoe bepaald ze welk paard welk BMI kan dragen?? Als je het stuk leest, zou je de indruk kunnen wekken dat iemand met een goed BMI, maar met 90kg lichaamsgewicht omdat ie nu eenmaal zo groot is, toch op een iele arabier van 1,45m kan stappen........
Laat ze om te beginnen eens zorgen dat haar paarden goed gereden worden, zodat de paarden domweg op een verantwoorde wijze het werk kunnen doen wat van hen wordt gevraagd! Wanneer je vervolgens je ruiters ook nog eens goed opleid, zul je betere resultaten boeken dan deze flauwekul.

Knap staaltje marketing, maar helaas, hij is doorzien en mevr van Muiswinkel is door de mand gevallen. Laat ze zich bezig houden met goed lesgeven en niet proberen met deze onzin het gebrek aan leskwaliteit te verdoezelen.

MAar ze zijn er toch zelf ook bij als ze iemand van 90 kg op een arabier zetten? Tuurlijk gaat het niet alleen om BMI, maar ik ben wel van mening dat het een rol kan spelen. En er zal hoe dan ook, altijd een passend paard ingezet moeten worden... Maar als bovengrens voor alle manegepaarden, denk ik dat BMI best een handige graadmeter kan zijn. Maar zoals ik al zei, moet er dan alsnog een goede balans worden gevonden tussen het paard en het gewicht van de ruiter.

Maarja, als je een bovengrens aanhoudt van absolute kilo's, en je houdt een max. aan van bv. 85kg. Dat betekent dan ook niet dat iedereen maar op een welsh A kan rijden - terwijl je 85 kg weegt - Dus of je nou een bovengrens van harde kilo's aanhoudt, of van BMI er moet altijd naar het paard gekeken worden . Daarnaast is imo niet alleen het lichaamsgewicht van belang, maar iemand die veel 'vet' meedraagt en bv. een buik(je) heeft. Dat komt zwaarder neer, omdat 'vet' altijd een fractie later neerkomt en dat is dus belastender voor het paard .

Menino schreef:

ja da's heel doordacht gedaan in engeland, maar mw van muiswinkel heeft wsl ook ogen Die wel in kunnen schatten wie op welk paard past....

Menino schreef:

En zolang ze iig een bovengrens hanteren zullen ze geen ruiters aantrekken die ook niet op het sterkste/grootste passen.. En een bmi is in die zin een redelijke maatstaf dat bv iemand van 1.50 die 95 kg weegt wordt 'uitgesloten' ... Want ik geloof zeker dat iemand van 1.50 die 95 kg belastender is dan iemand van 1.80 van 95 kg ..

Menino schreef:

Wat niet wil zeggen dat er voor iemand van 1.80 - 95 kg maar op ieder paard kan rijden Maar da's volgens mij ook niet helemaal het idee erachter

Citaat:

Waar is die factor BMI dan nog voor nodig?? Het feit dat ze in haar tekst volledig voorbij gaat aan absolute gewichten en draagkrachten, maakt dat ik ten zeerste in twijfel trek of mw van Muiswinkel daar enig beeld bij heeft.

Marjette schreef:

Het BMI geeft aan of de verhouding tussen lengte en gewicht klopt.
Het gaat Henriet van Muiswinkel voornamelijk erom of de ruiters hun paarden tot last zijn. Ik rij zelf al behoorlijk wat jaren op haar stal en ik ben zeer te spreken over het beleid.

Het is echt niet zo dat bij binnenkomst mensen eerst op de weegschaal moeten gaan staan en aan de hand daarvan wordt bepaald of ze wel of niet welkom zijn, nee het gaat erom het toelaatbaar is om bepaalde mensen wel of niet op een paard te laten rijden. Er is namelijk ook nog een degelijk verschil tussen iemand van 1,90 die 100 kilo en iemand van 1,60 die 80 kilo weegt. Het is namelijk voor iemand met een hoog vetpercentage erg moeilijk om de beweging van het paard aan te voelen. Mensen die klein en dik zijn hebben hier vaak meer moeite mee dan mensen die wel lang zijn en daardoor zwaarlijvig. Gewicht kan ruiters simpelweg in de weg zitten.
Daarnaast is het zo dat manegeruiters, en met name de beginners zijn vaak niet de meest fijngevoelige ruiters die de beweging van hun paard precies aanvoelen, en daarom constant bij elke beweging op de rug van het paard ploffen. Dit gaat gewoon ten koste van een paard! En dit willen ze op de Gompert gewoon voorkomen.

Marjette schreef:

Ja maar iemand die lang en zwaar is kan z'n paard misschien wel minder in de weg zitten dan een klein propje. Gewicht is in dit geval relatief. Niet het BMI. Het BMI toont namelijk aan of iemand wel de juiste verhoudingen heeft. Dit doet het gewicht ansich niet!

Judje schreef:

Maar heb je dan het BMI nodig om te weten of mensen in verhouding zijn? Imo is dat ook te zien door te kijken naar die persoon.

Zoals ik eerder zei lijkt BMI me niet nodig om dit allemaal te weten te komen, maar misschien is het wel beter naar klanten te verantwoorden en dat ze het daarom gebruiken?
Het komt op hetzelfde neer, maar als je tegen iemand zegt dat zijn BMI wat aan de hoge kant is, komt dat denk ik minder had over dan dat je zegt dat diegene te dik is. Ik weet het niet hoor, bedenk ook maar wat.

ikke schreef:

Marjette schreef:

Ja maar iemand die lang en zwaar is kan z'n paard misschien wel minder in de weg zitten dan een klein propje. Gewicht is in dit geval relatief. Niet het BMI. Het BMI toont namelijk aan of iemand wel de juiste verhoudingen heeft. Dit doet het gewicht ansich niet!

Nee, maar het gewicht "an sich" is wel datgene wat de paardenrug belast! Neem een stalen balk en laat daar iemand op gaan zitten die 100kg weegt en 2,00m lang is. Neem vervolgens iemand die ook 100kg weegt, maar slecht 1,75m lang is. Wie wie buigt de balk het meeste door?

Marjette schreef:

ikke schreef:

Nee, maar het gewicht "an sich" is wel datgene wat de paardenrug belast! Neem een stalen balk en laat daar iemand op gaan zitten die 100kg weegt en 2,00m lang is. Neem vervolgens iemand die ook 100kg weegt, maar slecht 1,75m lang is. Wie wie buigt de balk het meeste door?

Ik snap wat je bedoelt. Maar zoals ik ookal eerder zei, het belangrijkste is dat de ruiter geen last vormt voor het paard. En dat zijn mensen waarbij het vetoppervlak dus in verhouding kleiner (en dus een hoog BMI hebben) is over het algemeen meer!

ikke schreef:

Waar het om gaat is dat je iemand van 1,60 en 80kg niet op een paard van 1,75 zet, terwijl juist DIE geen enkel probleem heeft met dat gewicht, terwijl een paard van 1,50, waar iemand met die afmetingen eerder op gezet word, juist wel problemen heeft met da gewicht.
Daar zit 'm de kneep en de rest is leuk verzonnen marketing, waar met name die sportschool belang bij heeft.

Probeer nou niet recht te l*llen wat krom is, daar heb je nu juist de verkeerde voor gekieteld.......

Marjette schreef:

ikke schreef:

Waar het om gaat is dat je iemand van 1,60 en 80kg niet op een paard van 1,75 zet, terwijl juist DIE geen enkel probleem heeft met dat gewicht, terwijl een paard van 1,50, waar iemand met die afmetingen eerder op gezet word, juist wel problemen heeft met da gewicht.
Daar zit 'm de kneep en de rest is leuk verzonnen marketing, waar met name die sportschool belang bij heeft.

Probeer nou niet recht te l*llen wat krom is, daar heb je nu juist de verkeerde voor gekieteld.......

Ik probeer absoluut niet recht te praten wat krom is. Waar het ons om gaat is dat de ruiter geen last vormt voor zijn paard. Al weegt iemand 120 kilo dan kan het nog zijn dat zijn/haar paard hier geen last van ondervindt. Helaas is het zo dat manegeklanten vaak nog niet dat paardengevoel hebben om het paard bij een het hebben van overgewicht niet tot last te zijn. En daarom wordt het BMI als RICHTLIJN gebruikt om bepaalde klanten erop te wijzen dat ze te zwaar zijn.

ikke schreef:

Maar wat voegt die richtlijn in godsnaam toe aan "gewoon kijken hoe iemand verhoudt tot het paard"??
Wat biedt de BMI extra wat je eerst niet had?
Dat een klant "te zwaar" zou zijn is dan gericht op zijn lichaam, niet op de invloed die hij/zij heeft op het paard. Zoals gezegd, wanneer je iemand op een groot, stevig paard zet, maakt het niet zoveel uit of die persoon 1,60m of 1,80m is. Sterker nog, die van 1,60 kon weleens aangenamer zijn omdat de uitzwaai aan de bovenzijde veel minder is.

Marjette schreef:

ikke schreef:

Maar wat voegt die richtlijn in godsnaam toe aan "gewoon kijken hoe iemand verhoudt tot het paard"??
Wat biedt de BMI extra wat je eerst niet had?
Dat een klant "te zwaar" zou zijn is dan gericht op zijn lichaam, niet op de invloed die hij/zij heeft op het paard. Zoals gezegd, wanneer je iemand op een groot, stevig paard zet, maakt het niet zoveel uit of die persoon 1,60m of 1,80m is. Sterker nog, die van 1,60 kon weleens aangenamer zijn omdat de uitzwaai aan de bovenzijde veel minder is.

Het hebben van een zwaar lichaam is de oorzaak voor het hebben van een negatieve invloed op het paard. Hierbij moet wel een onderscheid gemaakt worden tussen lang en zwaar en klein en zwaar. Lange zware mensen zijn veel meer in staat de bewegingen van het paard alsnog aan te voelen. Deze mensen zijn dus meer in staat een onafhankelijke zit aan te nemen dan kleine dikke mensen, dit puur omdat het gewicht verdeeld wordt over een groter oppervlak. Je zegt wel dat lange mensen een grotere uitzwaai aan de bovenkant hebben, maar het gaat nu om de rug van het paard en deze wordt voornamelijk belast door het neerkomen in het zadel van de ruiter en het stil kunnen zitten van hem/haar. Bij mensen met een hoog BMI (en dus overgewicht) zal het paard altijd een extra klap op moeten vangen omdat deze ruiter in feite in '2 fasen' neerkomt in het zadel. Allereerst ploft de ruiter met zijn/haar 'vet' in het zadel en vervolgens nog met het lichaam. Dit kan niet prettig zijn voor het paard.
Bij ons op stal is het verder echt wel zo dat er gekeken wordt naar de typen ruiters en de verhoudingen die deze mensen hebben, en daarop wordt vervolgens het paard gekozen. Zo zetten wij grote mensen op de grote sterke paarden, kleine mensen op de kleinere paarden en de grote e-pony's en daarnaast zijn er voor de stevige kleine mensen ook een aantal ijslanders en een haflinger. Mensen weten zelf vaak echt wel wanneer ze wel of niet te zwaar zijn en deze klanten doen er ook echt wat aan om wel te kunnen rijden. Het BMI kan hen helpen om te weten wanneer ze goed op gewicht zitten en het hanteren van deze index is geen marketingstunt, daar blijf ik bij.

Marjette schreef:

Ik geloof niet dat het nog zin heeft om deze discussie verder te voeren. Ik snap niet dat mensen zich druk maken over een beleid dat VOOR het welzijn van hun paarden is. Dit hoort juist door alle ruiters beaamd te worden! Ik vind het daarom werkelijk belachelijk dat mensen die net als ik en ook deze manege, het beste met hun paard voor hebben, zich druk maken over of een BMI wel of niet een goede richtlijn is om te bepalen of een ruiter te zwaar is voor zijn/haar paard. Wees blij dat er maneges zijn die zich inzetten voor de gezondheid en de rug van hun paarden. Er zijn er genoeg die dit niet doen!

Marjette schreef:

Bij ons op stal is het verder echt wel zo dat er gekeken wordt naar de typen ruiters en de verhoudingen die deze mensen hebben, en daarop wordt vervolgens het paard gekozen. Zo zetten wij grote mensen op de grote sterke paarden, kleine mensen op de kleinere paarden en de grote e-pony's en daarnaast zijn er voor de stevige kleine mensen ook een aantal ijslanders en een haflinger.

Marjette schreef:

Mensen weten zelf vaak echt wel wanneer ze wel of niet te zwaar zijn en deze klanten doen er ook echt wat aan om wel te kunnen rijden. Het BMI kan hen helpen om te weten wanneer ze goed op gewicht zitten en het hanteren van deze index is geen marketingstunt, daar blijf ik bij.

Marjette schreef:

Ik probeer absoluut niet recht te praten wat krom is. Waar het ons om gaat is dat de ruiter geen last vormt voor zijn paard. Al weegt iemand 120 kilo dan kan het nog zijn dat zijn/haar paard hier geen last van ondervindt. Helaas is het zo dat manegeklanten vaak nog niet dat paardengevoel hebben om het paard bij een het hebben van overgewicht niet tot last te zijn. En daarom wordt het BMI als RICHTLIJN gebruikt om bepaalde klanten erop te wijzen dat ze te zwaar zijn.

Menino schreef:

Zoals ik eerder heb gezegd, heb je met BMI een duidelijke bovengrens, 120 kg geeft bij geen enkele lengte een goed BMI bv, en daar komt bij dat iemand die kleiner is dus ook minder mag wegen wat mij een goede zaak lijkt omdat iemand die klein en dik is belastender is als iemand die lang en niet dik is, maar wel even veel weegt...