Miran schreef:FrankavdT schreef:Je kan inderdaad niet iedereen over één kam scheren nee, want je kan bijvoorbeeld ook lichamelijk wat overhouden aan je zwangerschap en dan is het niet meer willen, maar niet meer kunnen. Maar TS vraagt om de praktische kant, waar er wel een weg is
TS vraagt om echte ervaringen, niet alleen naar de ervaringen waar de weg er is, want dan lukt de wil over het algemeen ook wel. Het is goed om je ervan bewust te zijn als je aan kinderen denkt dat het niet altijd zo is dat de weg er is en blijft. En dat is voor iemand met ruime financiën en een goede achtervang al snel anders dan voor gezinnen die dat niet hebben.
Je hebt helemaal gelijk dat je van te voren je er goed bewust van moet zijn en dat doet TS dan ook
En ik zeg ook dat ik makkelijk praten heb. Maar TS geeft ergens het volgende aan:
manolito10 schreef:Klopt, ik hecht waarde aan vrijheid maar eigenlijk alleen rondom de paarden. We hebben de paarden aan huis staan, dus ik ben sowieso al heeel erg daaraan gebonden. Zomaar even weg zit er nu ook niet in.
Daarnaast ben ik geen type dat naar festivals gaat, veel uiteten, concerten oid. Mijn leven is vooral thuis (bij de paarden), werk of iets daar tussenin. Ik vraag me af of het dan net zo lastig is qua vrijheid of dat vooral de vermoeidheid een grote rol speelt...
En dat is erg herkenbaar, daar doel ik op. De combinatie paard, baby en werk, daar vraagt ze naar. Ze heeft de paarden aan huis staan, dat scheelt al. Dus de weg is er al een beetje. Ik probeerde bijvoorbeeld ook te rijden (naast mijn baan 
) als de kids sliepen en ja dan ben je ooit tot heel laat bezig ipv overdag rijden voor de zwangerschappen. Daarom geef ik ook als tip om te proberen om "een village" om je heen te creëren, omdat dat er voor zorgt dat je (meestal) kan blijven rijden.
Geplaatst: Gisteren, 18:47 
